Vandaag is morgen gister

Ongelooflijk dat er slechts een week geleden een sneeuwduin van bijna twee meter hoog in onze voortuin lag! Vanochtend waren we in het bos en het enige dat nog aan de winter herinnert, is de moerasachtige toestand van de bosgrond door het smeltwater. In dit stuk bos wordt sinds een paar jaar een ander waterbeleid gevoerd. Het water wordt niet weggepompt, maar het water wordt gefaciliteerd. Er is ruimte voor natuurlijke waterloopjes zich te ontwikkelen en omgevallen bomen blijven gewoon liggen. Het bos wordt natuurlijker. We hoorde een specht en zagen een koppeltje kruisbekken vliegen. Sneeuwklokjes staan op het punt van uitbarsten en boshyacinten, speenkruid, hondsdraf en dotters kondigen hun komst al aan. De lente is in zicht!

alleen de eiken die op een terpje staan, zoals deze, overleven het nieuwe waterbeleid van SBB
de bodem is bezaaid met sneeuwklokjes; over een week is het hier weer helemaal wit 😉
smeltwater heeft de bosgrond in moeras omgetoverd
het door ons gekozen pad bleek verderop onbegaanbaar!
dotter
ruimte voor het water een natuurlijk verloop te volgen