water in wijn

Afgelopen Zondag stond de lezing van de bruiloft te Kana op het rooster.

En de derde dag werd er een bruiloft gevierd te Kana van Galilea. De moeder van Jesus was er tegenwoordig, en ook Jesus met zijn leerlingen waren ter bruiloft genodigd. En toen er gebrek kwam aan wijn, sprak de moeder van Jesus tot Hem: Ze hebben geen wijn meer. Maar Jesus zeide haar: Vrouw, wat is er tussen Mij en u? Nog is mijn uur niet gekomen. Zijn moeder sprak tot de bedienden: Doet wat Hij u zeggen zal. Daar waren nu zes stenen kruiken, elk van twee of drie maten inhoud, die er voor de joodse reiniging waren geplaatst. Jesus zei hun: Vult de kruiken met water. Ze vulden ze tot boven toe. Toen sprak Hij tot hen: Schept er nu uit, en brengt het naar den hofmeester. Ze brachten het. Zodra nu de hofmeester van het water geproefd had, dat wijn was geworden, (hij wist niet, waar die vandaan kwam; maar de bedienden, die het water hadden geschept, wisten het wel), riep de hofmeester den bruidegom, en zeide tot hem: Iedereen schenkt eerst de goede wijn, en als men goed gedronken heeft, dan de mindere soort; maar gij hebt de goede wijn tot nu toe bewaard. Zo deed Jesus zijn eerste wonder te Kana van Galilea, en openbaarde Hij zijn heerlijkheid. En zijn leerlingen geloofden in Hem. Joh. 2, 1-11

Ik verkeerde in de gelukkige omstandigheid dat ik op de rol stond als organist. Helaas was er geen cantor (of koor) en zat ik dus weer eens een keer eenzaam in mijn eentje op de koorzolder achter het orgel. Maar van de nood een deugd maken is inmiddels mijn visitekaartje en ik verheugde mij op mooi vrij orgelspel. Ik had wat onbekende, romantische componisten en stukken uitgezocht en maakte mij op God te eren op de een-na-best mogelijke manier (het beste is natuurlijk als we voluit met elkaar onder orgelbegeleiding zingen) Omdat ik geen cantor had, was er ook niemand om mij even van de boot te halen maar dat vind ik niet zo erg. Het is een klein half uurtje lopen van de haven naar de kerk en mijn route loopt achterlangs de dijk met rechts van mij de zee en in de verte het eiland. Ik kom vooral hardlopers en mensen met honden tegen en in het water dobberen meeuwen, sterns en zee-eenden. Een heerlijk begin van de Zondag, als je het mij vraagt.

In de kerk aangekomen lag er een briefje van de cantor en een liturgieboekje voor me klaar op de orgelbank. Veel plezier en devotie, stond erop. Ik pak mijn muziek, trek mijn orgelschoenen aan en bestudeer het misboekje. Tranen van ontroering stromen over mijn gezicht, wat een mooi en lief gebaar!

(Luister hier naar een versie van het stuk van Reinecke voor viool en piano: https://youtu.be/LS0H-Ogayc8 Origineel is het voor orkest en ik heb zelf het klavieruittreksel omgezet naar orgel.)

Het was ook fijn mijn vriend en lievelingsleerling in de kerk te zien zitten en we konden gezellig samen terugreizen. Het verhaal van de bruiloft te Kana is misschien wel één van de bekendste verhalen uit de Bijbel. Het spreekt dan ook veel mensen aan, water in wijn veranderen; wie wil dat nou niet? :d 😛 Maar er zit natuurlijk een verborgen boodschap achter dit verhaal. We hoeven nimmer te wanhopen want Jezus zorgt voor ons en we hoeven Hem alleen maar te vragen om een wonder en Hij verricht dat voor ons.

bruiloft te Kana

Het is een stijl van Johannes om allerlei signalen in te bouwen in de tekst die jou aan het denken moeten zetten. Bij oppervlakkige lezing denk je: wat sympathiek van Jezus om een wonder te verrichten en zo het feest te redden. Zeshonderd liter kwaliteitswijn! Aan het einde van het verhaal zegt Johannes: dit is het eerste teken dat Jezus deed en toonde zo zijn heerlijkheid.
Johannes zegt: die wijn is niet zo interessant, het gaat om wie Jezus is! Het gaat om Hem! Het is geen wonderverhaal, maar een tekenverhaal. Een teken doet je aan iets anders denken. Zo’n teken is bijvoorbeeld ook dat er geen enkele naam in het verhaal staat: alleen de naam van Jezus. Zelfs niet de naam: Maria. Het is uiteindelijk Jezus om wie het gaat…. en om de bruid
Hoe verschijnt Jezus nu op dit feest? Op de eerste plaats is hij een gast zoals alle andere gasten. Zijn leerlingen, zijn moeder, zijn broers. Ze genieten van het feest totdat de wijn op. Het feest dreigt in het water te vallen. Dat is toch zielig voor het bruidspaar. De ceremoniemeester heeft het niet goed geregeld. Er zijn enkele mensen die het feest willen redden: de moeder van Jezus, de bedienden die gaan doen wat Jezus vraagt en natuurlijk Jezus zelf. De moeder van Jezus heeft de moed om hardop uit te spreken wat er aan de hand is: Er is geen wijn meer. Zo kan het geen feest zijn. Wijn is een teken van feest. Ze gaat naar Jezus toe en zegt: Er is geen wijn meer. Zou zij weten wat Jezus gaat doen? Ik denkt het niet. Maar zijn vertrouwt erop dat Jezus dat onfeestelijk feest net als zij een ramp vindt. Moed en vertrouwen.
schreef mijn beste vriend pater Tom Buitendijk OCarm. in zijn preek en dat is precies waar het om gaat: moed en vertrouwen.

Zo begon mijn Zondag optimistisch en positief, al viel er wel een traan maar dat was van oprechte ontroering. Thuisgekomen keken Henk en ik de een-na-laatste aflevering van de Netflixserie The Legacy en voor we vertrokken om voor mijn Moeder te mantelzorgen, stopte ik nog even snel een was in de machine.

Moeder is de ene dag beter en alerter dan de andere dag. Sommige dingen gaan echt zichtbaar en gestaag achteruit, zoals lopen en rechtop staan, maar de ene dag praat ze voluit en de andere dag zit ze maar een beetje voor zich uit te staren. Wat wel echt duidelijk is, is dat ze incontinent is. Zelf noemt ze het ongelukjes en er gaat wel drie keer per dag een schone set onderkleding aan. Ik wil niemand iets opdringen, maar als ik alleen de zorg had zou ik haar toch luiers aantrekken. Enfin, ik drijf mee met de stroom (of probeer dat tenminste) en geef haar dus iedere keer schoon goed. En doe ik de vuile was in de machine. Toen ik dat gister wilde doen, bleek dat er nog was in zat die opgehangen moest worden dus dat heb ik maar even eerst gedaan. Om mezelf te doen ophouden met mopperen (vooral omdat er thuis ook nog een was opgehangen moest worden … ) hield ik mezelf voor dat mijn Moeder hoogstwaarschijnlijk ook niet altijd zin had om míjn was op te hangen. En dan denk ik aan al die keren dat ik mijn bed plaste, ziek was of gewoon vervelend en mijn Moeder dat ook gewoon heeft verdragen. Ik weet niet zeker hoe, maar ik probeer vast te houden aan mijn liefde voor haar en geduldig te blijven.

Een mens kan het niet alleen. Ik kan het niet alleen. Positief blijven onder druk van extra klusjes, computers die niet meewerken, afgelastte concerten, uitgesteld werk, (dreigende) armoede, het eist allemaal zijn tol, het vraagt alles veel van mij. Gelukkig dat ik mijn vertrouwen heb gesteld in Hem die ons nooit zal verlaten en de Geest die mijn worsteling ziet en vrienden lieve briefjes laat schrijven en mij middels die omweg laat weten dat ik niet alleen bén en het dus ook niet alleen hoef te doen.

Het feest is in volle gang en de wijn is op. Ik vertrouw op Jezus dat Hij mij water geeft, leven gevend water, vreugdevol water, water als de beste wijn.

…en de heilige Geest

Ondanks vele omzwervingen en verlangens naar verre oorden woon ik in het dorp (B) waar ik vroeger naar school ging en geef ik orgelles (en zorg ik voor mijn Moeder) in het dorp (A) waar ik geboren en getogen ben. Fietste ik dus in mijn tienerjaren heen en weer tussen A en B, tegenwoordig fiets ik (in ieder geval 1x per week) van B naar A en terug. Er zijn twee routes tussen A en B en vroeger fietste ik altijd de route die gaat langs velden en wegen, waar er veel ruimte en veel stilte is en waar ik vrijwel de hele weg de dijk die ons eiland voor de Waddenzee beschermt, kan zien. Tegenwoordig fiets ik meestal de saaie route, vooral omdat ik met mijn fiets met elektrische ondersteuning ergens tussen de 20 en 25 km/u fiets en dan voel ik me toch een stuk veiliger op een fietspad naast de autorijbaan dan, zeg maar, los (als fietser op de rijbaan).

Er zijn meerdere wegen die ik kan nemen om vanaf mijn huis op de gewenste weg terecht te komen, maar ik neem eigenlijk altijd dezelfde. Er is dan een keuzemoment: als ik de saaie route fiets moet ik linksaf en als ik de toeristische route wil fietsen moet ik rechtdoor. Gister fietste ik daar, vast van plan linksaf te slaan maar om een mij onbekende reden koos ik op het allerlaatste moment voor de scenische route. En ja hoor, hier was de Geest aan het werk want er lag halverwege een schaap op haar rug die door mij gered moest worden.

Misschien dat niet iedereen dat weet (hier op het eiland wel, hoop ik toch!) een schaap heeft geen maagportier dus als zij op haar rug ligt, kan het gebeuren dat al het maagsap in de buikholte terechtkomt en dan is het vrij snel einde verhaal. Wanneer je dus een schaap op het land ziet liggen met haar poten in de lucht, is het zaak even af of uit te stappen en haar te keren. (en even te kijken of ze meteen gaat staan te plassen, heel belangrijk) Het gebeurd veel in deze tijd van het jaar wanneer de ooien hoogzwanger in natte weilanden staan en in een holletje of greppeltje terechtkomen. Het eigen gewicht maakt het ze onmogelijk zelfstandig weer rechtop te komen. Meestal schieten ze wel overeind zodra je aan komt lopen; de schrik zorgt voor extra adrenaline, denk ik. Maar soms moet je echt een stevig handje of voetje helpen. Zo ook gister. Maar gelukkig liep het goed af. Schaap blij, ik blij en hoewel ik te laat was voor mijn eerste leerling was die ook blij want hij had vijf minuten verstoppertje kunnen spelen in de kerk en de juf laten schrikken.

Als ik het verhaal aan Henk vertel, zegt hij: dat is een mooi toeval! Waarop ik zeg: nee, dat is nou de Geest. Waarop hij superblij gaat zitten glimlachen (jullie kennen Henk misschien niet, maar hij kan zo een hemelse glimlach opzetten waar een hele wereld achter schuil gaat) Op mijn, lichtelijk geïrriteerde vraag waarom hij zo zit te glimmen, zegt hij dat hij op zulke momenten altijd expres zegt dat het toeval is omdat ik dan over de Geest begin. mmmm, oké, als je over de Geest wilt praten, hoef je het maar te zeggen hoor! Altijd voor in.

Sinds enige jaren heb ik op maandagavond een zanggroepje. Iedereen mag mee komen zingen, ook als je anders alleen onder de douche zingt. Ik deel dan wat teksten uit en ga achter de piano zitten. We zingen smartlappen, popsongs, protestliederen. Van alles komt langs van André Hazes tot Ramses Shaffy en van the Beatles tot Michael Jackson. Het gaat er vooral om dat men lekker en ongegeneerd kan zingen. Het is niet mooi, het is lang niet altijd zuiver, maar we doen het echt enkel en alleen voor ons eigen plezier (en ik doe het stiekem ook een beetje voor het geld natuurlijk 😉 ) Enige tijd geleden haakte een lid af omdat ze ziek was. Straks ga ik bij haar op bezoek omdat ze graag wil dat ik muziek kom maken op haar uitvaart wanneer het zover is. Het is echt niet voor het eerst dat ik gevraagd wordt muziek te komen maken op een uitvaart en zelfs is het niet de eerste keer dat ik de muziek uitzoek samen met degene voor wie ik tzt die muziek zal gaan maken, maar het blijven toch altijd zware en emotionele gesprekken. Aan de andere kant ben ik zeer dankbaar dat ik dit voor haar (voor mensen) mag en kan doen. Zeker nu ik mezelf nauwelijks meer als musicus zie. Muziek geeft toch veel mensen kracht en licht en blijdschap en ik mag daar een klein onderdeeltje van zijn.

Wat ik (niet) weet

Vanochtend stuurde mijn beste vriend me een berichtje om me een gezegende Doop van de Heer te wensen. Ik was even in de war; ik had de doop van de Heer eerder deze week al gevierd (op 6 januari) maar het klopt wel wat hij zegt! Want in de kerk viert men de doop van de Heer de eerste Zondag na 1 januari maar 1 januari viel dit jaar op een zaterdag en toen hebben we Maria, Moeder van God gevierd. Maar omdat het in deze tijd zeer ongebruikelijk is om op een andere dag dan Zondag naar de kerk te gaan (een eucharistieviering mee te vieren) vieren we vrijwel alle hoogfeesten op de dichtstbijzijnde Zondag. Niet alle parochies vinden dezelfde hoogfeesten belangrijk zodat er in de ene parochie wel Maria Lichtmis (2 februari) wordt gevierd en in de andere niet. Er zijn ook parochies die ervoor kiezen wél op de dag zelf te vieren en dan accepteren dat er maar weinig mensen in de kerk zitten en/of de viering uit te zenden. Echter ga ik minder en minder naar de kerk; één keer in de maand is momenteel gewoon, waar ik vóór de crisis wel vier of vijf vieringen per week bijwoonde. Ach, ik word er niet meer of minder Christen van, al mis ik het wel. Ik bid dus meestal alleen en volg het brevier, vandaar dat ik op 6 januari de doop van de Heer vierde en vanochtend het gebed van 9 januari.

Al die verwarring komt vooral doordat het kerkelijk jaar eigenlijk in vier blokken verdeelt wordt en één van die blokken is bewegelijk in het jaar. Kersttijd staat natuurlijk vast: op 25 december vieren we het hoogfeest van Kerst en de vier Zondagen daarvoor vieren we Advent. Kersttijd duurt feitelijk tot 2 februari wanneer we Maria Lichtmis vieren, maar kerst vieren doen we sinds Vaticanum II vanaf de avond voor kerst tot twaalf dagen erna. https://youtu.be/iQ6K967Kk3I Pasen daarentegen valt op de eerste Zondag na de eerste volle maan in de lente en is dus elk jaar op een andere datum. 48 dagen voor Pasen vieren we Aswoensdag en de drie dagen voor Aswoensdag valt Carnaval (jazeker, dat is een katholiek feest….of in ieder geval een feest met katholieke oorsprong) Er zijn 48 dagen in de vastentijd, terwijl er maar 40 dagen gevast hoeft te worden. Dat heeft te maken met de Zondagen in de Vastentijd; dan hoef je niet te vasten omdat Jezus heeft dat heeft gezegd in Lucas 5, 34: Jezus vroeg: ‘Wilt u dat de bruiloftsgasten vasten, terwijl de bruidegom nog bij hen is? De tijd tussen Kerst en Aswoensdag en tussen Pinksteren en eerste Advent noemen we gaten. Het Grote Groene Gat (de tijd tussen Pinksteren en eerste Advent) heeft uiterlijk 34 Zondagen. Het Kleine Groene Gat is de tijd tussen kerst en Aswoensdag. De kleur van het gat is groen omdat groen de liturgische kleur is voor elke dag dat er niks bijzonders is.

liturgische kleuren en wanneer ze te gebruiken
een uitgebreidere versie voor de liefhebbers

Ik volg sinds een paar weken een online cursus veldbiologie bij SoortenNL. Ik was/ben vooral geïnteresseerd in insecten, maar ik wilde ook meer weten over egels. (natuurlijk om Egel in mijn leven) en de cursus kwam met een mooi boek Basis Veldbiologie en vijftien lessen van een uur of anderhalf uur met een speciaal thema. Zo leerde ik inmiddels een heleboel over insecten, zoogdieren, planten, mossen en paddenstoelen. Alle docenten doen mij denken aan mijn biologielerares op de middelbare school Mies de Wilde-Stuurman; ze praten met liefde en aandacht en kennis van zaken over de natuur en alles wat je wel en vooral niet moet doen om die natuur te respecteren en je in de natuur te bewegen zonder al te veel schade aan te richten of dieren en planten te verstoren.

Op ons binnenplaatsje, waar eerst alleen een voedertafel stond voor de mussen, is nu naast de voedertafel voor de kleine vogeltjes een voederplaats bijgekomen voor grote vogels, vooral voor duiven maar ik zie en hoor ook eksters, merels en lijsters langskomen. Bovendien is er een voederplaats ingericht voor Egel. Kreeg hij (of fingers-crossed: zij) eerder kattenbrokjes, sinds kort heb ik een emmer met officieel egelvoer. En heeft Henk een egelhuis gebouwd. Egel is al wel een paar wezen kijken; dat zie ik aan de voetspoortjes en de egelpoep. Maar ik durf nog niet hardop te zeggen dat hij ook daadwerkelijk bij ons is ingetrokken. Hopelijk doet Egel dat nog, in ieder geval voor het voorjaar en er kleine egeltjes komen.

van deze tekening bouwde Henk een egelhuis

Meestal zet ik de koptelefoon op als ik de lessen beluister, gewoon omdat ik me dan beter kan concentreren. Henk kijkt af en toe over mijn schouder mee omdat hij het toch wel erg interessant vindt allemaal, al dat kan hij natuurlijk nooit toegeven. Soms vraagt hij of hij ook mee mag luisteren of vraagt hij mij iets uit te leggen. Vanochtend vroeg hij: hoe kun je dat toch allemaal onthouden? Tsja, dat weet ik ook niet. Ik luister en maak aantekeningen en probeer dan de informatie te reproduceren…..precies zoals ik al mijn hele leven informatie tot mij neem. De kwaliteit van onthouden of leren zou misschien minder moeten worden met het klimmen der jaren, maar ik merk daar niet zoveel van. Misschien ben ik daar nog te jong voor; Henk is tenslotte tien jaar (negen jaar en negen maanden om precies te zijn) ouder dan ik! Maar aan de andere kant ben ik nooit opgehouden met leren. Als musicus is dat ook gewoon geen optie; je moet altijd weer nieuwe muziek instuderen. Nou ja, dat móet natuurlijk niet maar is wel één van de belangrijkste redenen voor mij om musicus te worden (ik verveel me nogal snel). Als ik het interessant vind, onthoud ik het. Of als ik besluit dat ik het wil onthouden. Zoiets.

Mijn hoofd zit boordevol nutteloze informatie. Die er op de meest ongewenste (en soms ook gewenste) tijd zomaar uit komt. Sommige mensen vinden dat leuk, anderen ergeren zich eraan. Het is niet iets dat ik makkelijk onder controle houd, maar ik doe mijn best. Gelukkig heb ik nog een paar leerlingen die altijd vol vragen zitten en heb ik ze goed getraind alle vragen bij mij neer te leggen in het kader van dat domme vragen niet bestaan. De enige domme vraag is de vraag die niet gesteld wordt.

goed eten helpt ook!

Johannes

Johannes droeg kleren van kameelhaar en had een leren riem om. Hij at sprinkhanen en honing van wilde bijen. ‘Na mij,’ riep hij, ‘komt er Iemand die belangrijker is dan ik. Ik ben het niet eens waard de riem van zijn sandalen los te maken. Ik heb u gedoopt met water, maar Hij zal u dopen met de Heilige Geest.’ Marcus 1, 6-8

Johannes de Doper

Johannes de Doper is een zeer belangrijk figuur. Niet alleen toen, maar zeker ook nu! Als het leven van Jezus een film was, zou er op de aftiteling voor Johannes’ naam also starring staan. Johannes, geboren bij een vrouw die weliswaar geen maagd was (ze was immers getrouwd met Zacharias) maar ook geen moeder. Zij stond bekend als onvruchtbaar en toch heeft het God behaagd haar Johannes te schenken. Het ging niet zonder slag of stoot; Zacharias heeft negen maanden lang geen woord kunnen zeggen en toen ze de baby Johannes wilde noemen, kregen ze haast ruzie met de buren omdat Johannes in de familie niet voorkwam. Dat was (en is voor sommige mensen nog steeds) een heel ding: familienamen en vernoemd worden enzo. Maar het ging me vandaag even over zijn opmerking dat hij het niet eens waard is Jezus’ sandalen los te maken. Dat klinkt misschien nederig en waarschijnlijk heeft Johannes het ook zo bedoeld, maar hij gaat daarmee voorbij aan zijn eigen waarde. Nederigheid wil niet zeggen je kleiner maken dan je bent, maar je plaats weten. Johannes weet misschien niet ten volle hoe belangrijk hij is en zal zijn in de geschiedenis, maar hij heeft er ongetwijfeld enig vermoeden van. Hij weet en begrijpt de rol van Jezus dus het lijkt me onwaarschijnlijk dat hij zijn eigen rol in het verhaal niet kent en begrijpt. Nogmaals, niet ten volle maar hij zal er nochtans enig vermoeden van hebben gehad.

En voor Jezus hoef je je niet minder voor te doen dan je bent. Niet meer ook trouwens. Hij kent je en kijkt regelrecht in je hart. Je hoeft (en kunt) voor Hem geen verstoppertje spelen. En dat is ook niet nodig, want Hij weet, Hij ziet en Hij vergeeft. Ervan uitgaande natuurlijk dat berouw oprecht is en na de zonde komt. Hij heeft immers gezegd, zo staat geschreven:

Hij hoorde het en zeide: Zij, die gezond zijn, hebben geen geneesheer nodig, maar zij, die ziek zijn. Gaat heen en leert, wat het betekent: Barmhartigheid wil Ik en geen offerande; want Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars. Mat. 9, 12-13

Bovendien zegt Hij het nogmaals tijdens de Bergrede:

Een discipel staat niet boven zijn meester, maar al wie volleerd is, zal zijn als zijn meester. Lucas 6, 40 Oftewel het is de bedoeling dat je als leerling leert, kijkt, volgt, probeert te begrijpen en dan de meester overtreffen of minstens evenaren. In het geval Jezus de leraar is, is overtreffen wellicht teveel gevraagd maar evenaren kan toch een streven zijn. Ik ben altijd heel blij wanneer een leerling een stuk beter begrijpt en beter kan spelen dan ik! Voor een leraar geen groter compliment.

Immers, er is geen goede boom, die slechte vrucht voortbrengt, noch ook een slechte boom, die goede vrucht voortbrengt. Want elke boom wordt aan zijn eigen vrucht gekend. Want van dorens leest men geen vijgen, en van een braamstruik oogst men geen druif. Een goed mens brengt uit de goede schat zijns harten het goede voort en een slecht mens brengt uit de boze schat het boze voort. Want waar het hart vol van is, daarvan spreekt de mond. Lucas 6, 43-45

Je mag het ook karma noemen, dat maakt mij niet uit. Wie goed doet, goed ontmoet, dat is het belangrijkste punt. Doe goed om het goede te doen en niet omdat je er wellicht voor beloond zal worden.

Neen, hebt uw vijanden lief, en doet hun goed en leent zonder op vergelding te hopen, en uw loon zal groot zijn en gij zult kinderen van de Allerhoogste zijn, want Hij is goed jegens de ondankbaren en boze. Weest barmhartig, gelijk uw Vader barmhartig is. En oordeelt niet en gij zult niet geoordeeld worden. En veroordeelt niet en gij zult niet veroordeeld worden; laat los en gij zult losgelaten worden. Geeft en u zal gegeven worden: een goede, gedrukte, geschudde, overlopende maat zal men in uw schoot geven. Want met de maat, waarmede gij meet, zal u wedergemeten worden. Lucas 6, 35-38

Johannes de Doper

Maria. Alweer.

Het is vandaag 1 januari. Traditioneel wordt deze dag aan de heilige Maagd toegewijd. Ik vind dat mooi. Een nieuw jaar, een nieuw begin, een nieuwe Moeder. Bij Maria ging de vreugde van het moederschap samen met ongerepte maagdelijkheid. Het nieuwe jaar begint ook maagdelijk en ongerept. Er kan nog van alles gebeuren, alles ligt nog open. Er wordt ons een nieuw begin gegund, een schone lei gegeven. We mogen er op vertrouwen dat God altijd en voortdurend ons verschoond, maar op deze eerste dag van het nieuwe jaar kunnen we dat allemaal heel dichtbij voelen en ervaren.

Misschien heb je gister teveel gedronken of op andere wijze gefeest. Hier in huis lag iedereen te slapen om 23.00, zoals gebruikelijk. Behalve ik natuurlijk want ik lag wakker van het vuurwerk dat mij weerhield van buiten slapen.

Toen de engelen weer naar de hemel waren gevaren, spraken de herders tot elkander: Laten we naar Bethlehem gaan, om te zien wat er gebeurd is, en wat de Heer ons bekend heeft gemaakt. Ze snelden er heen, en vonden Maria en Josef met het Kindje, dat in de kribbe lag. Toen ze Het zagen, verhaalden ze, wat hun over dit Kind was gezegd. Allen, die het hoorden, stonden verbaasd over het verhaal van de herders; maar Maria bewaarde dit alles in haar hart, en overwoog het bij zichzelf. Nu keerden de herders weer terug; ze loofden God, en zongen Hem lof, om al wat ze hadden gehoord en gezien, juist zoals het hun was gezegd. Lucas 2, 15-20

Maria, Moeder Gods

Wees de bewaker van mijn leven, o Maria!

O Maria, onbevlekte Maagd,
zuiver kristal voor mijn hart,
U bent mijn kracht, o machtig anker,
U bent het schild en de verdediging van het zwakke hart.
O Maria, U bent zuiver en onovertroffen,
Maagd en Moeder tegelijk,
U bent mooi als de zon, U bent zonder smet,
niets is te vergelijken met het beeld van Uw ziel.
Uw schoonheid bekoorde zo de ogen van de Heilige Drievuldigheid,
dat Hij neerdaalde uit de Hemel, de eeuwige Troon verlatend,
en bekleedde het lichaam en bloed dat voortkwam uit Uw hart,
negen maanden verstopt in het hart van een Maagd.
O Moeder, Maagd, niemand zal
die oneindige God die mens werd, verwekken,
het is alleen vanwege Zijn liefde en ondoorgrondelijke barmhartigheid,
door U, Moeder, is het ons gegeven eeuwig met Hem te leven.
O Maria, Maagdelijke Moeder en Poort naar de Hemel
door U is de redding tot ons gekomen,
door Uw handen vloeit elke genade naar ons toe,
alleen een trouwe navolging van U zal mij heiligen.
O Maria, Maagd, de mooiste der Lelies,
Uw hart was voor Jezus het eerste tabernakel op aarde.
Het is omdat Uw nederigheid het diepst was
dat Gij verheven zijt boven de engelenkoren en de heiligen.
O Maria, mijn lieve moeder,
ik geef U mijn ziel, mijn lichaam en mijn arme hart,
wees de bewaker van mijn leven,
en vooral in het uur van de dood, in de laatste strijd.
gebed van de heilige Faustina Kowalska (1905-1938)

Lees meer over Faustina Kowalska hier: https://nl.wikipedia.org/wiki/Maria_Faustina_Kowalska en lees alles ván Faustina Kowalska hier: https://dagboekzusterfaustina.com/ Faustina werd geboren in een arm Pools gezin en ze heeft veel geleden voor ze ergens aangenomen werd om religieus te worden. De congregatie van de Lieve Vrouwe van Barmhartigheid nam haar tenslotte op. Zij had vele visioenen en verspreidde de Goddelijke Barmhartigheid middels schilderingen en haar dagboek. Zij werd in 2000 door paus Johannes Paulus II heilig verklaard.

Faustina is een afspiegeling van Maria op aarde. Omdat wij moeite hebben te geloven in het moederhart van Maria dat voor ons klopt in de hemel, stuurt God ons maagdelijke moeders die ons tot voorbeeld kunnen zijn en ons kunnen inspireren. Maar ook ons de moederliefde kunnen doen voelen. De liefde die zij ontvangen heeft van God kan zij als een doorgeefluik doorgeven aan ons, kleingelovigen. De (meeste) heilige vrouwen mogen wij als moeder aanvaarden en hun moederliefde ontvangen, allemaal naar voorbeeld van Maria.

Faustina Kowalska

Op 1 januari, de octaafdag van Kerst, is het passend en goed Maria om voorspraak te vragen. Maria onze Moeder bidt onophoudelijk voor ons. Zij is de Moeder Gods. Zij is de enige mens die in alle vormen God kent. Wij noemen Haar niet voor niets Dochter van God de Vader, Moeder van God de Zoon en Bruid van God de Geest. Zij is en zou altijd in iedere omstandigheid ons grote voorbeeld moeten zijn. Het is niet voor niets dat de duivel bang voor Haar is.

Naast meer aandacht voor de Geest, ga ik dit jaar ook meer aandacht hebben voor Maria. Dit is mijn goede voornemen 😉

Barmhartige God, door het moederschap van de heilige maagd Maria hebt Gij het eeuwig heil gebracht aan alle mensen. Laat zij voor ons ten beste spreken die uitverkoren werd om Moeder Gods te worden en het levenslicht te schenken aan de Heer van alle leven, Jezus Christus, Uw Zoon en onze Broeder. Die met U leeft en heerst nu en vandaag en tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.

Maria, Moeder Gods

100 vragen

Deze oefening heb ik uit het boekje ‘Verlangen naar minder’ van Jelle Derckx (heel aardig en informatief boekje, zeker de moeite van het lezen waard) en hij heeft het weer uit het boek ‘How to think like Leonardo Da Vinci’ van Michael Gelb. Het gaat zo:

  1. zoek een plek waar je rustig en ongestoord kunt schrijven.
  2. schrijf 100 vragen op die je interessant vindt, maakt niet uit waarover
  3. kies tien vragen uit die jou het meest inspireren en schrijf deze ergens anders over
  4. maak een rangorde in deze tien vragen

Deze tien vragen en hun volgorde kunnen je heel veel leren over je verlangens, je passie en misschien zelfs wel een weg wijzen die je leven verbeterd.

Hier komen mijn 10 vragen:

vraag 1: Is Egel een meisje of een jongetje?

Sinds de sloop van ons buurhuis woont er een egel bij ons in de tuin. Onze verderop-buren hadden afgelopen voorjaar een nestje egels en één daarvan is de straat overgestoken om bij ons te komen wonen. Ik voer hem (of haar) elke avond. De meeste nachten hoor ik m scharrelen en brokjes knagen; als het erg koud is, hoor ik m niet. Ik hoop dat het een meisje is en we komend voorjaar baby-egeltjes door de tuin kunnen zien scharrelen ❤

baby egels zijn zó schattig!

vraag 2: Hoe komt het dat algemeen wordt aangenomen dat mannen meer van seks houden dan vrouwen terwijl in mijn ervaring dit juist andersom is?

In 2010 kreeg Henk zijn eerste hartinfarct. Dankzij een medische fout, maar daar gaat het nu niet over. Drie infarcten volgden en hij was zeer zwak en eigenlijk alleen maar bezig met in leven blijven en weer een beetje energie opbouwen. Inmiddels zijn we elf jaar verder en heeft hij, hebben wij een evenwicht en routine gevonden die ons allebei past. Natuurlijk gaat er weleens iets mis, maar dat is niet te wijten aan zijn of mijn lichamelijke gesteldheid; dat is gewoon leven! Maar seks was wel heel lang ver van onze gedachten en vele jaren hebben wij een zogenoemd Jozefhuwelijk gehad. Ik heb altijd veel meer behoefte gehad aan lichamelijke intimiteit dan de man in mijn leven en heb daardoor eigenlijk mijn hele leven lang geloofd dat ik meer man dan vrouw was totdat ik erachter kwam dat heel veel vrouwen vinden dat ze in hun relatie te weinig lichamelijke intimiteit krijgen/vinden. Het is blijkbaar heel normaal om binnen een huwelijk een (groot) verschil te ervaren in behoeftes. Natuurlijk is dat normaal! Het is alleen dat ik dat niet wist en dat ik een zeer scheve relatie heb/had met seks en er moeilijk over kon praten. Na bijna vijftien jaar huwelijk was het wel eens tijd dat daar verandering in kwam. Ik ben gewoon op een dag begonnen met praten over en vragen naar/om seks en lichamelijke intimiteit. En gelukkig lukt dat ook, al moest ik daarvoor wel eerst een aversie overwinnen en geplaag verdragen.

Jozefhuwelijk: een liefdevol huwelijk zonder lichamelijke betrekkingen (lees: seks)

vraag 3. Hoe leer ik sneller en beter accordeon spelen?

En die vraag zit dan gelijk vast aan vraag 4: Hoe komt het dat ik er zoveel moeite mee heb regelmatig te studeren? Vroeger studeerde ik altijd! Elke dag vele uren. En dat is ook meteen de sleutel: oefening baart kunst! Als ik net zoveel uren accordeon ga studeren als ik vroeger achter de piano en later achter het orgel zat, kon ik het in no-time. Maar op de een of andere manier lukt het me niet. Andere dingen doe ik wel met regelmaat en de dagen zijn over het algemeen keurig ingedeeld, maar ik kom er nauwelijks toe om muziek te maken. Wellicht is het genoeg geweest. Ik heb tenslotte al 47 jaar van mijn leven aan de muziek gewijd.

ik als dirigent van de fanfare D(oor) E(igen) K(racht); kerstliederen spelen in de boerenschuur (18-12 jl)

Vraag 5. Waarom regent het steeds ’s nachts?

Het eerste seizoen dat ik buiten sliep, viel het me op dat het ’s nachts bijna nooit regent. De meeste buien houden op rond middernacht en/of beginnen rond vijf uur ’s morgens. De laatste paar weken regent het steeds ’s nachts waardoor ik rap tussen de buien door mijn hangmat moet ophangen en hup! onder de tarp kruip. Ik vraag me af of dat tijdelijk is, gewoon een kwestie van seizoen, of dat het ergens anders door komt? Misschien is het ook wel gewoon zo dat ik gewoon té graag zonder tarp onder de blote hemel wil slapen en elke regenbui verstoort die droom.

onder de tarp blijf ik in ieder geval droog!

vraag 6. Hoe kan ik meer geld verdienen?

Nu ik al bijna twee jaar werkloos ben zonder uitkering raak ik aardig door mijn spaargeld heen. Zelf heb ik niet zo heel veel nodig en met hier en daar een zakcentje verdienen red ik me best. Maar Henk vindt het echt heel erg dat we zo arm zijn. Hij wil weleens ergens naar toe of een nieuwe contrabas kopen….ik gun hem dat van harte en vrijwel elke cent die ik verdien, geef ik aan hem. Het is denk ik toch zo dat ik (te) weinig verdien omdat het me (te) weinig interesseert. Misschien zou ik eens serieus werk moeten gaan maken buiten mijn vakgebied te solliciteren, gewoon om geld te verdienen. Alleen al de gedachte aan een sollicitatiebrief schrijven, zelfs voor een baan bínnen mijn vakgebied, stuit me tegen de borst en veroorzaakt een adrenalinestoot die zou kunnen leiden tot een paniekaanval.

geld is ook niet alles

vraag 7. Waarom zijn er zo weinig groene kleren te koop?

Toen ik nog voltijd als kerkmusicus aan het werk was, vond ik het leuk om op Zondag (of andere dagen dat ik in/voor de kerk aan het werk was) liturgisch juist gekleurd gekleed te gaan. In de (Christelijke) liturgie worden de volgende kleuren gebruikt: groen, paars, rood, wit en roze. De meest voorkomende kleur is groen. In die tijd viel het me op dat er bar weinig groene kleren te koop zijn. En dan: al enige tijd zoek ik af en toe de website van HolyClothing omdat ze daar een jurk hebben die ik heel graag zou willen hebben. En die is ook groen. Helaas ruim boven mijn budget, maar kijken kost niks! 😀

groene jurk van HolyClothing

Vraag 8. Wat helpt nou écht tegen jeuk?

Zelf gebruik ik altijd appelazijn tegen plekken die jeuken. Meestal is dat mijn hoofdhuid. Maar onze hond Reinier heeft altijd en overal jeuk en hij wordt gek van de jeuk en ik word gek van zijn gekrab 😦 Echt zielig voor mijn hondje. Ik doe hem twee of drie keer per week in bad en dat helpt wel even, maar het is natuurlijk ook een gewoonte geworden om te krabben….

Reinier, soms ligt hij ook gewoon lekker te slapen ❤

Vraag 9. Hoe houd ik mijn energie beter vast?

Ik denk dat ik het antwoord weet. Beter letten op tekenen van overprikkeling en eerder rust nemen. Geen negatieve energie in mijn omgeving toelaten. En soms wil dat zeggen dat ik bepaalde mensen uit de weg ga/moet gaan. Meer bewust de dag indelen en niet lukraak doen wat in mijn hoofd opkomt. Meer muziek maken. Meer contact maken met mensen die ik graag zie. Niet te lang wachten met aangeven/toegeven dat het niet goed met mij gaat.

Vraag 10. Hoeveel mensen lezen eigenlijk (regelmatig) mijn blog?

Het is een ego-dingetje….ik weet het. Maar zelfs al weet ik dat het niet belangrijk is, toch wil ik heel graag dat veel mensen mijn blog lezen en erdoor geïnspireerd raken…dus! Lees je mijn blog en doe je dat graag en raak je door mijn blog misschien zelfs wel geïnspireerd? LAAT HET ME DAN WETEN! Heel graag. Dank je wel.

Maria

Akathistos van de heilige Moeder Gods
Toen de Magiërs de tot God snellende ster aanschouwden, volgden zij als een baken diens lichtende glans. Zij zochten te komen tot een machtige Koning, maar vol vreugde vonden zij Hem die ongenaakbaar is, zij riepen tot de Gezegende:
Verheug U, Moeder van de Ster zonder avond.
Verheug U, dageraad van de mystieke Dag.
Verheug U, die uitdooft de vuuroven der dwaling.
Verheug U, die in ons het mysterie der Drie-eenheid ontsteekt.
Verheug U, die de onmenselijke tiran doet onttronen.
Verheug U, brengster van Christus, de menslievende Heer.
Verheug U, die ons bevrijdt van de afgoderij der barbaren.
Verheug U, die ons redt uit het werk van verderf.
Verheug U, die de vuuraanbidding beëindigt.
Verheug U, die ons vrijmaakt van brandende lust.
Verheug U, gids der gelovige zelfzucht.
Verheug U, vreugd van heel het mensengeslacht.
Verheug U, ongehuwde Bruid….
Voor Simeon overging uit deze wereld van de leugen naar de eeuwigheid, lag Gij in zijn hand als een Kind. Maar hij erkende U als de God der volmaaktheid, vol bewondering over de wijsheid van Uw heilseconomie, terwijl hij uitriep : Alleluja, Alleluja, Alleluja ! …
Met heel Zijn Wezen is Hij bij ons beneden, tegelijk geheel boven als het Goddelijk Woord.
God daalt omlaag, maar zonder verplaatsing; wordt Kind uit een Maagd die Vrucht draagt door God, toen zij hoorde hoe tot haar gezegd werd:
Verheug U, ruimte die de bovenruimtelijke God omvat houdt.
Verheug U, die voor het eerbiedwaardig Mysterie wordt tot een poort.
Verheug U, door ongelovigen gezien als een fabel.
Verheug U, der gelovigen allerzekerste roem.
Verheug U, heilig voertuig van Die op de Cherubim zetelt.
Verheug U, heerlijk verblijf van Die boven de Serafim troont.
Verheug U, die de tegendelen tot eenheid terugbrengt.
Verheug U, die maagdelijkheid aan moederschap paart.
Verheug U, door wie de oude zonde gedelgd is.
Verheug U, door wie het Paradijs weer wordt opengesteld.
Verheug U, sleutel tot het Rijk van de Christus.
Verheug U, verwachting van het eeuwige goed.
Verheug U, ongehuwde Bruid.
Vol verbazing aanschouwden de Engelen het heerlijke werk toen Gij mens werd, want zij zagen hoe de ontoegankelijke God, als Mens toegankelijk werd voor ons allen, terwijl Hij temidden van ons heeft geleefd en ons allen hoort roepen: Alleluja, Alleluja,Alleluja !

Deze litanie komt uit de byzantijnse liturgie en wordt al sinds de 7e eeuw hartstochtelijk gebeden en gezongen.

Maria, Moeder Gods van het Teken

ENERGIE

Buiten gaan slapen is echt de beste beslissing die ooit heb genomen.

Behalve misschien met Henk trouwen. Dat was ook een heel goede beslissing. 😀

Maar na een week in de bedstee van een heel lief vriendinnetje geslapen te hebben en één nacht in mijn eigen bed, omdat de tarp er zo uit zag (zie foto) en ik geen zin had om midden in de nacht gespietst te worden door een ijspegel*, heb ik afgelopen nacht weer heerlijk gelegen in mijn hangmat de helft van de nacht onder de blote hemel.

  • Mijn grafschrift zou dan luiden: Hier ligt Rachel, zij was niet wijs; te warm naar buiten, gedood door ijs. (met dank aan Mirre)
mijn tarp was natgeregend en vervolgens bevroren

Maar Petrus en Johannes antwoordden hun: Oordeelt zelf, of we het voor God verantwoorden kunnen, naar u te luisteren meer dan naar God. Neen. we kunnen niet zwijgen wat we hebben gezien en gehoord. Handelingen 4, 19-20

Het spreekwoord luidt: spreken is zilver en zwijgen is goud. Maar soms is spreken, of je uit spreken belangrijker dan mond houden en vriendelijk lachen. Ik heb de afgelopen twee jaar ongeveer alles doorgeslikt en onder mijn tong gehouden. En ik vond dat ik het allemaal best goed deed (hysterische buien veroorzaakt door externe factoren als sloopherrie daargelaten) bleek toch dat de overdadig in mijn leven aanwezige mannelijke energie me helemaal had leeggezogen. Niet alleen heb ik alleen een man hier in huis (geen extra vrouw of dochters), ik heb ook alleen leerlingen van het mannelijk geslacht en in mijn hoedanigheid als kerkmusicus (hoewel niet zoveel werk als vroeger) breng ik mijn werkzame uren ook door in voornamelijk mannelijk gezelschap. Ik vind dat nooit zo problematisch, vooral gezien het feit dat de meeste vrouwen mij niet mogen, maar het werd duidelijk dat ik totaal in onbalans was geraakt.

En ik raakte de bodem van een bodemloze put. Ik zat zo diep dat ik alleen nog maar kon huilen. Gelukkig heb ik een vriendin die er door dik en dun voor me is en toen ik haar een berichtje stuurde dat het heel slecht met mij ging, kwam ze me meteen ophalen. Bij haar heb ik me de hele week gelaafd aan vrouwelijke energie. Mijn vriendin heeft ook nog eens twee dochters (in de bedstee van haar jongste mocht ik de hele week verblijven) en een stapel vriendinnen die allemaal langskwamen. En hoewel ik ze niet kende en ook niet echt moeite heb gedaan om ze te leren kennen, schepte ik de vrouwelijke energie met busladingen naar binnen. Langzaam herstelde zich de balans in mij en loste de mist in mijn hoofd op.

Het hielp ook dat ik de hele week ben verwend met lekkernijen en niet hoeven koken en lange wandelingen door bos en duin en over het strand.

Mirre en ik op het strand van Zandvoort ❤

En Mirre nam me mee naar Gele Ster voor een lichttherapie. https://www.gelestercoaching.nl/ Zoals ik het heb ervaren is het een soort acupunctuur met gekleurd licht in plaats van naalden. Iedereen mag daar iets over vinden. Zelf denk ik dat het beter is om voorzichtig, met hulp van liefde en lieve en kundige mensen de energiebanen in mijn lichaam beter te doen stromen. Beter dan chemische troep in mijn lijf stoppen waarvan effectiviteit evenmin bewezen is. Bovendien weet ik dat mijn lichaam altijd zeer heftig reageert op chemische middelen en ik daar over het algemeen zieker van word dan beter. Ik ben erg van gezond eten, 100% plantaardig en zoveel mogelijk uit mijn eigen moestuin, maar minstens lokaal geteeld. Gelukkig hebben we hier op het eiland genoeg tuinders die een kraampje aan de weg hebben staan en ik dus niet naar een supermarkt hoef en zelfs is er een zeer goede paddenstoelenkweker. Daarnaast maak ik het liefst alles zelf en dan bedoel ik ook echt alles. 😉 Daarnaast goed bewegen en veel buiten zijn. Mens sana in corpore sano (een gezonde geest in een gezond lichaam)

Anyways de kleurlichttherapie dus maakte van alles los bij mij en in de loop van de week voelde ik dat mijn energieniveau omhoog ging en de energie weer vrij en rijkelijk door mij heen kon stromen. Ik kan er weer (even) tegen! Ik heb nu besloten dat ik meer serieus ga kijken naar de energie in mijn leven. Negatieve energiestromen ga ik afkappen en loslaten. Slechts positieve energie laat ik nog toe.

En daar ze in een droom waren gewaarschuwd, om niet naar Herodes terug te keren, vertrokken ze langs een andere weg naar hun land. Toen ze waren heengegaan, zie, daar verscheen een engel des Heren in een droom aan Josef, en sprak: Sta op, neem het Kind en zijn moeder, en vlucht naar Egypte; blijf daar, tot ik het u zeggen zal. Want Herodes komt het Kind zoeken, om Het te doden. Hij stond op, nam midden in de nacht het Kind en zijn moeder, en vluchtte naar Egypte. Daar bleef hij tot de dood van Herodes; opdat vervuld zou worden, wat de Heer door den profeet had gezegd: “Uit Egypte heb Ik mijn zoon geroepen” Toen Herodes bemerkte, dat hij door de Wijzen was verschalkt, werd hij zeer toornig. Hij zond zijn lieden uit, en doodde in Bétlehem en heel de omtrek alle knapen van twee jaar en jonger, overeenkomstig de tijd, die hij van de Wijzen was te weten gekomen. Toen werd vervuld, wat door den profeet Jeremias gezegd was: “Een stem is in Rama gehoord, Luid geween en geschrei: Rachel beweent haar kinderen, En wil niet getroost worden, want ze zijn niet meer. Mat. 2, 12-18

De wijzen hadden ervoor kunnen kiezen hun droom te negeren en de belofte die zij deden aan Herodes na te komen. Maar zij volgden hun droom en lieten Herodes links liggen. Het was belangrijk en onderdeel van Gods plan dat zij dat deden. Anders was Jezus vermoord net als de andere Onnozele Kinderen die wij vandaag gedenken. God stuurt Zijn Geest naar ons om ons te leiden, maar de meeste van ons zijn het contact allang kwijtgeraakt en de rest luistert niet. Zelf heb ik me al jaren geleden voorgenomen niet alleen om een beter mens te worden, maar vooral dat te doen door meer en beter naar de Geest te luisteren. Helaas lukt dat me nog steeds niet altijd. Maar toen ik er helemaal doorheen zat en op de bodem van de bodemloze put lag te wachten op verlossing, gaf de Geest mij de ingeving hulp te vragen en na goed luisteren wist ik ook dat die hulp bij Mirre vandaan zou komen. Ik stuurde haar een bericht en zij reageerde alleen met: ik kom je NU ophalen. Dat was zó goed! ❤ Gelukkig heb ik de bereidheid gehad te luisteren naar de Geest en de energie te laten stromen. Nu mijn energie weer kan stromen, kan ik weer een begin maken met leven. Een nieuw project starten, doorgaan met spelen op mijn accordeon, nieuwe stukken op de lessenaar zetten (zowel op de piano als op het orgel) maar ook weten dat ik wachter moet zijn over mijn eigen energie en waken dat mijn energie bij mij blijft, blijft stromen en mijn energie en mijn zijn onverschrokken blijven verdedigen.

De bisschop van Carthage van 437 tot 453 Quodvultdeus schreef bij deze Bijbellezing het volgende: Herodes, waarom ben je bang om te horen dat er een koning is geboren? Hij is niet gekomen om je te onttronen maar om de duivel te overwinnen. Maar jij begrijpt het niet, je wordt bang en je wordt woedend. Alleen maar om het kind dat je zoekt uit de weg te ruimen, word je een wrede moordenaar van vele kinderen. Noch de liefde van de moeders in tranen, noch de rouw van de vaders huilend om hun kinderen, noch de roepen en het huilen van de kinderen, houden je er van af. Je slacht de lichamen van deze kleintjes af omdat de angst jouw hart doodt. En je denkt dat als je je doel bereikt hebt, dat je dan nog lang zult leven, terwijl je het leven zelf probeert te doden. Degene die de bron van genade is, tegelijkertijd klein en groot, die gelegen is in een voederbak, laat jouw troon beven. Hij verwerkelijkt zijn bedoeling door jou maar zonder dat je het weet. Hij ontvangt de kinderen van zijn tegenstanders en maakt er zijn adoptiekinderen van.

Lees meer over deze heilige hier: https://www.quodvultdeus.com/ (Engels)

Het was angst die Herodes dreef tot massamoord. Bang voor zijn plek, bang voor verlies van macht, bang voor de Geest, bang voor God….Onbegrip leidt tot angst. Angst leidt tot woede. Woede leidt tot afscheiden. Angst is een slechte raadgever. Probeer begrip te hebben. Zie de ander voor vol aan. Probeer de beweegredenen te begrijpen, zelfs of zeker als je het er niet mee eens bent. Probeer te begrijpen waarom die mens doet wat ie doet en probeer hem te zien, werkelijk te zien. Het eens zijn met elkaar is geen voorwaarde voor liefde en begrip.

Buiten gaan slapen is werkelijk de beste beslissing die ik ooit in mijn leven heb genomen. Door buiten te slapen voel ik me veel meer verbonden met de aarde. Ik hoor ’s nachts de egel rondscharrelen en ganzen overvliegen. Ik voel hoe de nacht zich aanpast aan de nieuwe temperatuur. Ik voel of hoor heel direct de veranderingen in het weer. Ik zie de maan en de sterren. En als het mistig of bewolkt is, zie ik dat ik ze niet kan zien. En ja, ik hoor de buren als ze buiten zitten te roken. Ik hoor ’s nachts (dronken) lui langslopen en soms maken ze herrie, veel herrie. Meestal is het dronkemansgelal of een autoradio die heel hard staat, soms hoor ik schreeuwen of huilen. Ik hoor de buurman ’s morgensvroeg naar zijn werk vertrekken en ik hoor de hond van de buurvrouw wakker worden. Soms hoor ik de aggregaat van de bouw een blok verderop, dat ligt aan de windrichting, maar ik kan dat allemaal verdragen om buiten te kunnen slapen. Mijn energie trilt hoger en aangenamer als ik buiten slaap. En dan heb ik het nog niet eens over het uitblijven van nachtmerries.

De heks van Limbricht

In Nederland vond in 1674 het laatste heksenproces plaats. Beschuldigde Entgen Luijten, volgens eigen zeggen op dat moment 81 of 82 jaar oud. Er is geen doopakte o.i.d van haar gevonden, maar de dooparchieven in die streek beginnen pas in 1608 dus het is aan te nemen dat ze voor 1608 geboren is en ten tijde van het proces en haar dood dus in ieder geval achter in de 60 was. Lees meer over haar proces hier: https://nl.wikipedia.org/wiki/Entgen_Luyten

Mensen die werden aangewezen als heksen waren vrijwel vrouwen en dan vooral alleenstaande vrouwen die zichzelf zeer goed wisten te redden; die ongehoorzaam waren aan de algemeen geldende regels en natuurlijk ongehoorzaam aan de kerk. Ze waren lastig in de maatschappij, opruiend misschien zelfs wel en moesten dus uit de weg geruimd worden. Of op z’n minst monddood gemaakt.

Susan Smit schreef een boek over Entgen: de heks van Limbricht. (zie hier voor meer informatie: https://kasteel-limbricht.nl/de-heks-van-limbricht/) Ik heb dit boek net uit. Het was nogal wat, want niet alleen lees ik eigenlijk nooit een Nederlands boek ook vind ik het ingewikkeld een boek te lezen dat in de eerste persoon enkelvoud is geschreven. Dat komt omdat er dan geen keus is in wie ik me moet inleven en voel ik mij gedwongen de hoofdpersoon leuk te vinden. Slaat nergens op, ik weet het, maar zo voel ik dat. Ik vind het ook een nogal onverschrokken keus een verhaal wat gebaseerd is op feiten in de ik-vorm te schrijven! En zeker de beschrijvingen van de martelingen die Entgen moest ondergaan en de tijd die ze in de kerker heeft doorgebracht worden prachtig beschreven. Ook vind ik het mooi hoe het levensverhaal van Entgen (wat natuurlijk grotendeels verzonnen is) verweven wordt door het verslag van het proces (wat in zijn geheel bewaard is gebleven.)

heksenmarteling

Ik vind het echt een mooi boek en raad het van harte aan. Vooral in deze tijd waarin verdeeldheid onder het volk gemeengoed lijkt te worden en de overheid dat propageert. Juist in deze tijd waarin gezondheid een duister iets wordt waar niemand dan de gevestigde medische orde vat op heeft, lijkt het me van belang dat een ieder kan leren begrijpen dat gezondheid iets is wat voornamelijk iets is wat je zelf kunt bevorderen. Door gezond en afwisselend te eten (geen dierlijke producten!), door veel buiten te zijn, door te bewegen. Zelf ben ik ook overtuigd van de waarde van buiten slapen, maar ik begrijp dat dat niet voor iedereen een (aantrekkelijke) optie is. En vooral door stressfactoren uit de weg te gaan.

Zelf ben ik alweer een tijdje aan het oefenen met nergens iets van vinden. Want dat is bijzonder behulpzaam bij het weghouden van stress uit mijn leven. Mijn nieuwe motto vond ik in dit boek: Je doof houden scheelt een hoop trammelant. *einde citaat* Ook de volgende citaten komen uit het boek De heks van Limbricht van Susan Smit. Wellicht dat door deze citaten de zin om het boek te lezen wordt aangewakkerd.

Zoals zo vaak in een mensenleven wordt maar langzaam duidelijk wat we al in de onderstroom dachten waar te nemen- en dan is het niet zelden te laat.

Als iemand die zich het liefst op het open veld bevindt een heks is, dan ben ik er beslist een. Mijn plek van verering is niet het kerkgebouw, maar het veld, de heide, het bos. Als ik naar boven kijk, hoop ik geen mollige cherubijnen te zien, maar de sterren en de maan, de wolken die voorbij ijlen met de zon erachter die ze een gouden rand geeft.

Alles is onderdeel van een magnifieke, sacrale samenzang, perfect op elkaar ingespeeld, elkaar aanvullend en van elkaar afhankelijk. Niets staat onder mij. Niets heb ik te vertrappen of naar mijn wil te buigen.

Zoals ik het zie zijn er twee soorten daders: zij die door woede worden overmand en door gewelddadigheid of zelfs moordlust worden bevangen en zij die hun misdaad zorgvuldig plannen in de overtuiging dat ze het juiste doen. Niet alleen zijzelf, maar ook de wereld wordt er beter van, jawel. Die laatste soort is de gevaarlijkste. Zij doen in hun ogen iets slechts in dienst van het goede: zij helen de wereld door mensen of gedrag te vernietigen, alsof ze een ziektekiem in een lichaam uitroeien.

Wat ik nooit eerder begreep is waarom God Adam en Eva uit het paradijs verbande toen ze van de vrucht aten van de boom van kennis van goed en kwaad. Het was toch juist belangrijk om dat onderscheid te kunnen maken? Maar hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik inzie hoe gevaarlijk het is om te denken in goed en kwaad, heilige en duivel, mens en onmens, want je kunt het zomaar mis hebben. Misschien is de kennis, of liever gezegd het oordeel, over goed en kwaad geen beletsel voor het kwaad, maar juist de bron ervan.

Alleen de waarheid, uitgesproken met klaarheid en waardigheid, brengt genade en maakt vrij.

P.S. het laatste Nederlandse boek dat ik las was Week 31 van Nish Barnard, over het belang van goedgeregelde mantelzorg. Ook een aanrader! Koop het hier: https://www.droomvalleiuitgeverij.nl/product/week-31-debuut-van-nish-barnard/

Maria onbevlekte ontvangenis

Vandaag, 8 december, vieren we het hoogfeest van de onbevlekte ontvangenis van Maria. De onbevlekte ontvangenis van Maria en de maagdelijke geboorte van Jezus worden vaak gezien als zijnde hetzelfde, maar niets is minder waar. Maria werd zonder erfzonde geboren om Haar voor te bereiden op de komst van Jezus. Zij moest als Moeder van de Heer, als drager van de Messias zonder zonde zijn en dat kan natuurlijk alleen als God besluit dat dat zo is, want door de zondeval van Adam en Eva in het Paradijs worden wij allen als zondaars geboren. Gelukkig is het wel zo dat we geschapen zijn met het goede in ons zodat met de juiste begeleiding en wilskracht ieder mens kan uitgroeien tot een heilige. Maar dat is even een zijstraatje. Geprezen zij de God en Vader van onzen Heer Jesus Christus, die ons in Christus gezegend heeft met allerlei geestelijke zegening uit de hemelen. In Hem toch heeft Hij ons vóór de grondvesting der wereld uitverkoren, om heilig en vlekkeloos te zijn in zijn oog. Ef. 1, 3-4

Maria lactans

We vieren Maria Onbevlekte Ontvangenis precies negen maanden voor Maria Geboorte, wat natuurlijk geen toeval is. Zij werd rein ontvangen door haar moeder Anna en haar vader Joachim en een zwangerschap duurt bij een mens nu eenmaal negen maanden; dat was in vroeger dagen ook al zo. (Overigens zijn de namen van haar ouders uit overlevering; evenmin als de namen van de wijzen uit het oosten zijn ze nergens opgetekend. Je mag geloven dat dat hun namen zijn, maar het hoeft niet.) In Haar is bij voorbaat de vloek weggenomen die sinds de eerste zonde op de mensheid rustte; omwille van Jezus haar Zoon die de overwinnaar van dood en zonde is, was Zij geen enkel ogenblik in de macht van het kwaad. Als je in diepe verleiding komt of op andere wijze de duivel in je leven aanwezig voelt, hoef je alleen maar de NAAM Maria te noemen en hij vlucht weg. Het is algemeen bekend dat satan bang is voor Maria. Wat ook niet zo vreemd is als je bedenkt dat in de Handelingen der apostelen heel duidelijk staat dat Maria uiteindelijk de duivel zal verslaan.

‘Toen verscheen er een groot teken aan de hemel: een Vrouw, bekleed met de zon, de maan aan haar voeten, en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren. Ze was zwanger, en kreet in haar weeën en in haar barensnood. Nog een ander teken verscheen aan de hemel. Zie:een grote rossige Draak met zeven koppen en tien horens, en op zijn koppen zeven kronen. Zijn staart sleepte het derde deel van de sterren des hemels weg, en wierp ze op aarde. En de Draak stelde zich op tegenover de Vrouw, die op het punt stond te baren, om zodra zij gebaard had, haar Kind te verslinden. Ze baarde een Kind van het mannelijk geslacht, dat alle volkeren zal weiden met ijzeren staf. En haar Kind werd weggevoerd naar God en zijn troon. Maar de Vrouw nam de vlucht naar de woestijn, waar ze een plaats heeft, door God haar bereid, om daar te worden gevoed duizend tweehonderd zestig dagen. Toen barstte een strijd in de hemel los: Mikaël met zijn engelen streed tegen den Draak; ook vochten de Draak en zijn engelen. Maar de laatsten legden het af, en er was geen plaats meer voor hen in de hemel. De grote Draak werd neergesmakt, de oude slang, die Duivel en Satan heet en de ganse aarde verleidt; neergesmakt op de aarde, neergesmakt zijn engelen met hem. ‘ Apokalyps 12:1-9

God heeft ons Maria geschonken als moeder. Onder het Kruis heeft Jezus Haar ons als Moeder aangewezen. Zij wil voor ons allen Moeder zijn. Maria is evenals Jezus ten hemel opgenomen. Aan die geschiedenis ligt ook weer een heel interessante parallel ten grondslag, maar dat is iets voor een andere keer. Dat er in de hemel een warm, levend moederhart voor ons klopt is een prachtig mysterie waar we ons aan kunnen laven. Op Haar voorspraak mag je alles bij Haar Zoon neerleggen. Het is precies zoals dat mooie Marialied zegt, God heeft van Maria een levende tempel gemaakt waar wij ons aan kunnen en mogen spiegelen.

God wil een tempel bouwen om ons nabij te zijn. En boven alle vrouwen zal zij gezegend zijn die Hij zich heeft verkoren: Maria is haar naam, een roos die zonder doornen in bloei zal komen staan. De bloem gaat zich ontvouwen. Het zonlicht wekt haar zacht. Verwacht in stil vertrouwen het wijken van de nacht: zo heeft zij willen wachten, die hoop in zich gevoed; zo schijnt na vele nachten ons levenslicht, voorgoed. tekst van H. Jongerius, te vinden in Gezangen voor Liturgie no.447, couplet 1 en 2