delen

HAHAHAHAHA

Zelf maak ik altijd melk van havervlokken. Dat is snel en goedkoop. De overgebleven geplette havervlokken gooi ik op de composthoop. Vogels zijn er dol op! Vooral kauwen, kraaien en merels. Zelfs als we aan het werk zijn in de tuin, komen de vogels gewoon aangevlogen, inspecteren de composthoop, gaan lekker rustig zitten eten en vliegen alleen op als we te dichtbij komen of als we onverwachte bewegingen maken.

Het is mijn ervaring dat als ik de dieren met rust laat, zij mij ook met rust laten. (Helaas werkt het met mensen niet altijd zo!)

Hier in huis wordt zo min mogelijk weggegooid. We vangen het hemelwater op in een regenton en daarmee bewateren we de moestuin. Groenafval gaat allemaal op de composthoop, waar het nog eens zorgvuldig wordt uitgeplozen door vogels en insecten. Alles wat overblijft, spit ik komend voorjaar onder de grond en dan begint het hele circus weer van voor af aan.

Laatst lag ik, samen met Reinier in de hangmat en mijn boek was uit. Ik was te lui om op te staan om een nieuw boek of mijn e-reader te gaan pakken (ik had een heus papieren boek van mijn zus geleend) en ik lag dus een beetje dromerig Reinier te kriebelen en hij liet allemaal haren los. Logisch natuurlijk, want hoewel bulletjes maar een dun jasje aanhebben verharen ook zij wanneer het weer warmer wordt. Ik haalde hele polletjes haar van zijn vacht en gooide die naast de hangmat op de grond. Onmiddellijk kwamen er musjes aan die de polletjes haar oppikten en meenamen in hun snavel. Ik neem aan dat er nu een mussenfamilie lekker warm in een nestje vol met Reiniers haren slaapt. ❤

Reinier zijn lievelingsplekje

Oordeel niet, opdat u niet geoordeeld wordt; want met het oordeel waarmee u oordeelt, zult u zelf geoordeeld worden; en met welke maat u meet, zal er bij u ook gemeten worden. Waarom ziet u wel de splinter in het oog van uw broeder, maar merkt u de balk in uw eigen oog niet op? Of, hoe zult u tegen uw broeder zeggen: Laat toe dat ik de splinter uit uw oog haal; en zie, er is een balk in uw eigen oog? Huichelaar, haal eerst de balk uit uw oog en dan zult u goed kunnen zien om de splinter uit het oog van uw broeder te halen. Mat. 7, 1-5

Wat voor de een afval is, is voor de ander van grote waarde. Reinier heeft echt zijn wintervacht in de zomer niet nodig, terwijl de mussen een lekker warm bedje voor hun kuikentjes goed kunnen gebruiken. Ik maak van havervlokken melk en die gebruik ik om te bakken en in de koffie. De prut die overblijft heb ik niet van node, maar merels, kauwen en kraaien hebben er een heerlijke maaltijd aan.

Je weet je goed te verontschuldigen en je handelingen mooier voor te stellen, en je wilt de verontschuldigingen van anderen niet aanvaarden. Het zou eerlijker zijn om jezelf te beschuldigen en je naaste te verontschuldigen. Als je wilt dat men je verdraagt, verdraag ook anderen. Zie hoever je nog van de ware liefde en de ware nederigheid af bent, welke zich niet boos maakt of verontwaardigd is over iemand anders, maar over zichzelf. Het is geweldig om goed te leven in gezelschap van goede en vredige personen, dat bevalt natuurlijk iedereen. Iedereen heeft graag vrede en heeft meer genegenheid voor hen die denken zoals wij. Maar om in vrede te kunnen leven met harde mensen, kwaadaardigen en ongedisciplineerden die ons tegenstaan, is een grote genade, een lofwaardige en moedige manier van leven…  Degene die beter met het lijden om kan gaan, zal een diepere vrede bewaren. Hij is overwinnaar van zichzelf en meester van de wereld, vriend van Christus en erfgenaam van de hemel. uit: De navolging van Christus van Thomas à Kempis

Lees meer over Thomas à Kempis hier https://nl.wikipedia.org/wiki/Thomas_a_Kempis

Geef dus niet te gauw op over wat anderen doen. Je weet niet wat ze nodig hebben. Het enige is dat je niet oordeelt en zonder oordeel geeft. Wat ik niet nodig heb, en een ander kan het gebruiken, waarom zou je dan vasthouden aan wat je hebt? Als je het niet nodig hebt, geef het dan aan iemand die het goed kan gebruiken!

De bijl van Gods oordeel ligt al aan de wortel van de bomen: elke boom die geen goede vruchten draagt, wordt omgehakt en in het vuur gegooid.’ De mensen vroegen: ‘Maar wat moeten wij dan doen?’ ‘Als u twee jassen hebt,’ antwoordde hij, ‘geef dan één ervan aan iemand die er geen heeft. Als u eten over hebt, geef het aan iemand die honger heeft.’ Lucas 3, 9-11

delen

Ieder huisje heeft z’n kruisje

Het is een cliché, ik geef het toe en toch….de meeste clichés zijn dat geworden precies omdat ze dat zijn: cliché. Sommige dingen gebeuren altijd op (vrijwel) identieke wijze. Er zijn niet zoveel keuzes in wat je overkomt. Je hebt wél keuze in hoe je ermee omgaat. Trek ergens een deur open en mensen hebben een verhaal. Het gaat over scheiding, verlies, pijn, vertrouwen en verlies daarvan, liefhebben en haten….elk verhaal is anders en toch is elk verhaal hetzelfde. Als we nu maar eens zouden begrijpen dat we allen één zijn. Als we nou eens zouden kunnen zien dat elk mens zijn eigen sores heeft en zijn eigen manier om daar mee om te gaan en dat die sores niet zoveel verschillen met de onze. En dat, hoewel ik misschien heel anders met hetzelfde probleem omga dan mijn buurvrouw, begrip voor de situatie en het omgaan daarmee komt van het feit dat mijn eigen problemen (vrijwel) identiek zijn.

U kunt niet twee heren dienen. Want u zult de ene haten en de andere liefhebben, of omgekeerd. Zo kunt u ook niet God dienen en tegelijk uw hart op het geld zetten. Ik geef u deze raad: maak u geen zorgen over eten, drinken en kleren. Uw leven is belangrijker dan het voedsel! En uw lichaam is belangrijker dan kleding! Let eens op de vogels. Die maken zich geen zorgen over wat zij moeten eten. Zij hoeven niet te zaaien of te oogsten of te bewaren, want God geeft hun wat zij nodig hebben. U bent voor Hem toch meer waard dan de vogels! Al die zorgen maken uw leven geen dag langer. Waarom zou u zich zorgen maken over kleding? Kijk eens naar de bloemen in het veld. Die staan daar te bloeien zonder zich druk te maken. En toch zag koning Salomo, met al zijn pracht en praal, er niet zo mooi uit als zij. Als God zo goed zorgt voor de bloemen, die vandaag in het veld staan en morgen weg zijn, zal Hij dan niet nog veel beter voor u zorgen? Wat hebt u toch weinig vertrouwen in Hem! Maak u dus geen zorgen over wat u zult eten of aantrekken. Met dat soort dingen vullen de ongelovigen hun leven. Uw hemelse Vader weet heel goed wat u allemaal nodig hebt. Geef het Koninkrijk van God en het doen van zijn wil de hoogste plaats in uw leven. Al het andere zal u dan geschonken worden. Maak u geen zorgen voor de dag van morgen. Ook morgen zal God u weer geven wat u nodig hebt. Elke dag heeft al genoeg aan zijn eigen problemen.’ Mat. 6, 24-34

Als ik kijk naar het gezin waarin ik ben opgegroeid, zie ik hoe verschillend mensen zijn. We zijn thuis met zes, drie zonen, drie dochters. We zijn allemaal van dezelfde Vader en Moeder en hoewel de oudste drie ergens anders zijn geboren, zijn we toch voornamelijk in hetzelfde huis groot geworden. Toch kun je nergens zes mensen vinden die meer van elkaar verschillen dan wij! Toch zijn we familie en met de mogelijkheden die we hebben, zorgen we nu samen voor onze Moeder. (Hoewel samen in dit verband meer betekent zoiets als ieder voor zich op zijn eigen manier op zijn eigen tijd … )

Ons gezin in juni 1978, op de trouwdag van de zus van mijn moeder. Ik ben het meisje met het lichtblauwe jurkje en de twee vlechten

Belangrijk is het om te concentreren op wat we met elkaar gemeen hebben en niet blind te staren op de verschillen. Dat is niet altijd even makkelijk. Soms is er behalve onbegrip, ook nog jaloezie, afgunst of een misgunnen dat in de weg zit. Misschien is het pas mogelijk met mildheid en begrip naar de ander te kijken als je begrip en mildheid voor jezelf op kan brengen. Dit is de andere kant van het belangrijkste gebod: heb God lief boven alles en de naaste lief ZOALS JEZELF

Een bijbelgeleerde die stond te luisteren, hoorde hoe raak Jezus de Sadduceeën antwoordde. Hij kwam dichterbij en vroeg: ‘Wat is het belangrijkste gebod?’ Jezus antwoordde: ‘Dat is: “Luister Israël, de Here is onze God, de Here is één. Heb de Here, uw God, lief met heel uw hart, met heel uw ziel, met heel uw verstand en met heel uw kracht.” En het gebod dat daarna komt, is dit: “Heb uw naaste net zo lief als uzelf.” Belangrijker geboden dan deze twee zijn er niet.’ Mat. 12, 28-31

Het is dus zaak naar mezelf te kijken en te zien naar de dingen die mij gelijk maken aan de ander, naar hoe de ander dezelfde problemen heeft als ik en die anders oplost. Het is belangrijk te leren dat hoewel andere mensen dezelfde problemen op een andere manier oplossen, dit niets zegt over de waarde van het probleem noch over de waarde van de oplossing. De problemen lijken op elkaar, de oplossingen wellicht niet. Maar wat goed is voor mij is niet per definitie goed voor de ander en vice versa.

Glasschilderkunst door Moira Forsyth. Engeland, Norwich, kathedraal.

De Engelse kluizenaar Julian van Norwich (1342-1416/1423?) beschrijft het zo mooi. Zij was een ongeschoold meisje dat haar bijzondere gebedservaringen opschreef in het boek “Openbaringen van Goddelijke liefde” Zij leefde in een cel gebouwd tegen de Julianakerk in Norwich (UK) Zij vroeg in haar gebed aan God drie dingen: dat zij de pijn van Christus mocht voelen, dat zij lichamelijk die pijn zou mogen dragen en dat haar verlangen naar eenheid met God zou mogen groeien. Na twintig jaar contemplatie herschreef ze haar eigen schrijven, ditmaal uitgebreider, met meer overpeinzingen. Het boek wordt tot op de dag van vandaag gelezen…hoewel ik me serieus afvraag hoe dan? Want zelf heb ik een hardcover exemplaar in mijn boekenkast staan dat ik kocht toen ik in Norwich was, maar ik zie het online nergens te koop aangeboden. Wel vind ik diverse studies over haar schrijven en ook een biografie, wat een hagiografie zou moeten heten volgens mij 😉

Dit te aanschouwen vervulde mij met verwondering. Want, de schamelheid van ons aardse leven en onze blindheid ten spijt, laat onze hoffelijke Heer zijn blik blijvend op ons rusten, en Hij verheugt zich in deze bezigheid. En het grootste plezier dat we Hem kunnen doen bestaat erin dit wijselijk en oprecht te geloven, en ons te verheugen met Hem en in Hem. Het is immers niet alleen waar dat we voor eeuwig in Gods zaligheid zullen wonen, Hem lovend en dankend. Het is even waar dat God ons in zijn voorzienigheid altijd al gekend en bemind heeft.
Zijn eeuwig voornemen kent immers geen begin, en in deze liefde zonder begin schiep Hij ons. In deze liefde bewaart Hij ons ook, en staat nooit toe dat we een letsel zouden oplopen waardoor ons hemels geluk minder groot zou zijn. Als eenmaal het oordeel geveld zal zijn, en Hij allen naar boven gebracht heeft, zullen we in alle klaarte in God de geheimen schouwen die Hij nu voor ons verborgen houdt. Niemand van ons zal dan geneigd zijn over wat dan ook op te merken: “Heer, ware het zus geweest, dan ware het goed geweest.” Maar allen zullen we eenstemmig beamen: “Heer, wij moeten U zegenen, want zoals het is, zo is het goed. Nu zien we pas echt dat alles gebeurd is zoals Gij het beschikt hebt nog vóór iets geschapen was.”
Julian van Norwich

Gods liefde voor ieder van ons is niet alleen onmetelijk en onvoorwaardelijk; ook bestond zij al voor wij zelf bestonden. Maakt u niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt voor zichzelf. Zoals ook deze dag voor zichzelf zorgt. Het komt goed.

fiat voluntas tua

Nu iets over het bidden. Wees niet zoals de schijnheiligen: die bidden zo dat iedereen het kan horen en zien, op de hoek van de straat en in de synagoge. Zij hebben hun beloning al. Als u bidt, ga dan uw kamer in, doe de deur achter u dicht en bid tot uw Vader in het verborgene. En uw Vader, die ziet wat er in het verborgene gebeurt, zal u belonen. En wees bij het bidden niet langdradig en gebruik geen zinloze woorden, zoals de andere volken doen. Want die denken dat hun gebeden worden verhoord als zij veel woorden gebruiken. Doe niet zoals zij. Bedenk dat uw Vader precies weet wat u nodig hebt, al voor u Hem erom vraagt! Bid daarom dit gebed: Onze Vader in de hemel, laat uw naam alle eer ontvangen. Laat uw Koninkrijk komen. Laat uw wil op de aarde worden gedaan, net zoals in de hemel. Geef ons vandaag het eten dat wij nodig hebben. Vergeef ons onze schulden, zoals wij anderen hun schulden vergeven. Breng ons niet in beproeving, maar verlos ons van de duivel. Want als u de mensen vergeeft wat zij verkeerd hebben gedaan, zal uw hemelse Vader ook u vergeven wat u verkeerd hebt gedaan. Maar als u hen niet vergeeft, zal uw hemelse Vader ook u niet vergeven. Mat. 6, 5-15

Uw wil geschiedde…of zoals in deze vertaling staat Laat Uw wil op aarde worden gedaan, net zoals in de hemel. Het lijkt slechts een bede te zijn. In de zin van dat wij hopen dat op aarde Uw wil gedaan wordt, zoals ook in de hemel slechts Uw stem geldt. Zoiets. Maar zou er niet iets actievers achter kunnen zitten? Zou het niet zo kunnen zijn dat van ons gevraagd wordt Zijn wil te horen en te verstaan? En ook te doen dan, natuurlijk!

Mijn ervaring met leven is dat je niet zoveel keus hebt. Het lijkt misschien of ik mijn wil doe, maar meestal loopt het toch anders. De mens maakt plannen en God lacht. Afgelopen week ben ik begonnen met looptraining in volle bepakking. Ik heb niet gewogen hoeveel mijn rugzak weegt en ik heb niet bijgehouden hoeveel kilometers ik gelopen heb. Ik ben op pad gegaan, heb uren gelopen en toen ik in een bos aankwam, heb ik een fijn plekje gezocht om te picknicken. Het was niet een plek waar ik mijn hangmat op kon hangen dus na een uurtje ben ik verder gelopen op zoek naar een plek waar dat wel kon en heb ik heerlijk geslapen onder de blote sterrenhemel. Natuurlijk waren er een boel insecten (lang leve de klamboe!) en ook vogels, maar ik heb verder verbazend weinig dieren gezien. Ik heb een muis gezien en een rat gehoord en dat was het wel zo’n beetje… Nog een paar van dit soort trainingsdagen en nachten en ik ga serieus op pad, om weken weg te blijven….hopelijk!

met mijn hangmat kan ik overal slapen zonder al teveel sporen achter te laten

Het lopen zonder speciaal doel, gewoon om te lopen, geeft veel ruimte in mijn hoofd voor andere zaken. Ik geef mijn voorliefde voor duidelijkheid en orde over aan mijn voeten die de weg volgen die op het moment het fijnst voelt. Met de wind in het gezicht of juist in de rug, onderweg naar beschutting van de zon (dáár zie ik schaduw) terwijl in mijn hoofd psalmen en gebeden rondzingen. Soms blijft een zin hangen en denk ik uren na over een betekenis die wellicht niet voor de hand ligt, maar toch belangrijk is om achter te komen. Uw wil geschiedde…

Teresa van Avila leefde van 1515 tot 1582. Zij was Karmelietes en een zeer bijzonder mens. Zij was een mystica die vele visioenen heeft gehad en beschreven. Zij had ook vele levitatie ervaringen. Het verhaal wil dat ze tegen haar medezusters zei: als ik weer opstijg, trek je me aan mijn habijt naar beneden! Zij heeft prachtige werken geschreven die tot op de dag van vandaag de moeite van het lezen waard zijn. Zij schrijft (natuurlijk) ook over het Onze Vader, en in het bijzonder over deze zin. “Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel”. Goede Meester, wat is het heerlijk voor mij te bedenken dat U de vervulling van uw wil nooit aan mijn ellendige omzichtigheid liet! In wat voor toestand zou ik mij bevinden Heer, indien het van mij zou afhangen of uw wil vervuld werd of niet. Vandaag vertrouw ik U in alle vrijheid de mijne toe, hoewel niet belangeloos, want na een lange ervaring is me bewezen hoe nuttig het is mijn wil geheel en al aan de Uwe te onderwerpen. O, mijn vriendinnen, wat een voordeel vinden wij erbij of welk een verlies, zo we ons niet houden aan de beloften die we de Heer doen in het Onze Vader! *einde citaat* Ik vind het zo een mooi voorbeeld van omdenken (avant la lettre) Natuurlijk! Niet belangrijk wat ik wil, niet belangrijk wat de mens wil, uiteindelijk is het toch God wiens wil gedaan wordt. Ik kan tegenstribbelen en mijn eigen weg stug blijven volgen, maar uiteindelijk komt mijn weg toch uit daar waar God wil dat ik ben. Zou het niet sneller en minder pijnlijk zijn als ik direct Zijn weg en Zijn wil volg? Maar zo werkt het niet! Het is voor mij niet alleen moeilijk om achter te komen wat Zijn wil dan precies inhoudt, Zijn gave van vrije keus bepaalt mijn weg en pas bij totale vrijwillige overgave wordt het duidelijk wat vrijheid precies betekent.

 Teresa: Ik wil je dus waarschuwen en je in herinnering brengen wat zijn wil is. Vrees niet dat deze bestaat in het schenken van rijkdom, genot, eer noch al die dingen van hierbeneden. Hij heeft je lief. Hij waardeert te zeer wat je Hem geeft. Hij wil je met gulheid terugbetalen, vermits Hij je in dit leven reeds zijn Koninkrijk geeft. Bemerk dus dochters, wat Hij gaf aan Hem die Hij het meest liefhad en je zult begrijpen waarin zijn wil bestaat. Dat zijn zijn gaven hier op aarde. Degenen die Hij minder liefheeft, geeft Hij minder in verhouding tot de moed die Hij in ieder van ons bemerkt en volgens de liefde die wij Zijne Majesteit toedragen. Hij ziet dat wie Hem veel bemint, veel kan lijden voor Hem. Wie weinig liefheeft kan dit weinig. Ik ben er innig van overtuigd dat onze krachten om een lichter en een zwaarder kruis te dragen zich afmeten aan onze liefde. *einde citaat* Ik was altijd overtuigd dat God veel aandacht geeft aan die mens van wie Hij veel houdt. En goddelijke aandacht betekent niet dat alles van een leien dakje gaat, misschien wel juist niet. In de platitude: kracht naar kruis resoneert een zekere waarheid. Als je veel te verduren krijgt in je leven, krijg je ook veel kracht de lasten te dragen. Teresa leert me dat het eerder andersom is. Hoe meer ik van God houd, hoe meer Hij me te dragen geeft omdat Hij weet dat ik het kan dragen omdát ik zoveel van Hem houdt.

Teresa: Al mijn raadgevingen die je in dit boek zult vinden hebben als doel: ons geheel en al aan de Schepper geven, onze wil aan Hem overlaten en ons onthechten van de schepselen. Je moet nu reeds begrepen hebben dat dit belangrijk is. Ik dring er dus niet langer op aan. Ik zal alleen maar zeggen waarom onze goede Meester hier voornoemde woorden plaatst. Hij die weet wat wij allemaal te winnen hebben door ons aan de dienst van zijn eeuwige Vader toe te wijden. Zo bereiden wij ons voor om in korte tijd het doel van onze reis te bereiken en het levende water te drinken aan de bron die je kent. Want zo we onze wil niet totaal aan de Heer overgeven opdat Hij in ons zou handelen naar de zijne, zal Hij ons nooit toestaan er aan te drinken. *einde citaat* Ik laat mijn voeten de weg volgen en gebruik mijn eigen gezonde verstand om veilig te reizen. Ik reis zoals Teresa dat deed, lopend. (Hoewel ik me meen te herinneren dat ze vaak reisde met een paard en wagen vanwege haar broze gezondheid) Ik loop en denk en zing en bid en loop. Het enige boek dat ik steeds meeneem is mijn brevier, maar misschien ga ik ook de boeken van Teresa nog maar eens herlezen.

Vind hier de boeken van Teresa:

https://www.bol.com/nl/p/innerlijke-burcht/9200000048487141/?referrer=socialshare_pdp_www

https://www.bol.com/nl/p/het-boek-van-mijn-leven/9200000010818031/?referrer=socialshare_pdp_www

https://www.bol.com/nl/p/weg-van-volmaaktheid-en-kleinere-werken/9200000048616972/?referrer=socialshare_pdp_www

Helaas geen van allen beschikbaar als e-book.

Heilig en/of Volmaakt


In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Gij hebt gehoord dat er gezegd is: Gij zult uw naaste beminnen en uw vijand haten.
Maar ik zeg u: Bemint uw vijanden en bidt voor wie u vervolgen,
opdat gij kinderen moogt worden van uw Vader in de hemel, die immers de zon laat opgaan over slechten en goeden en het laat regenen over rechtvaardigen en on­rechtvaardigen.
Want als gij bemint die u beminnen, wat voor recht op loon hebt gij dan? Doen de tollenaars niet hetzelfde?
En als gij alleen uw broeders groet, wat voor buitengewoons doet gij dan? Doen de heidenen dat ook niet?
Weest dus volmaakt, zoals uw Vader in de hemel volmaakt is. Mat. 5, 43-48

Volmaakt zijn….een onmogelijk iets waar toch ieder mens naar dient te streven. God weet dat wij niet volmaakt zijn. Hij houdt van ons zoals we zijn. Wat overigens niet wil zeggen dat we niet moeten proberen toch boven onszelf uit te groeien. God kwam naar de aarde als mens. Hij deed dat om als eniggeboren Zoon van de Vader, als volmaakt en zondeloos mens de hele wereld naar een hoger plan te leiden. Hij deed dat om te laten zien dat Hij van ons houdt zoals we zijn, ook al zijn we niet volmaakt. Zelfs al streven we nauwelijks naar zondeloos zijn. Wat ook weer niet wil zeggen dat God alles maar laat waaien. Het is zeker wel de bedoeling dat ik mezelf voortdurend vooruit duw om meer in Zijn Licht te mogen staan, om de beste versie van mezelf te worden. Daarvoor moet ik bruggen bouwen, rivieren oversteken, ellende en narigheid doorstaan en nog steeds Zijn lof prijzen en Hem dankbaar zijn. Zoals Job zegt: zouden we het goede wel en het kwade niet aannemen?

Zijn vrouw zei tegen hem: ‘Blijf je nog steeds zo gelovig, ondanks alles wat je moet meemaken? Vervloek God toch en sterf!’ Maar hij antwoordde: ‘Dat is dom gepraat. Verwachten wij alleen maar goede dingen uit de hand van God en nooit tegenslag of moeilijke dingen?’ Ondanks al deze tegenslagen kwam er geen verkeerd woord over Jobs lippen. Job 2, 9-10

Job is mijn absoluut mijn favoriete Bijbelboek. Ik heb het al diverse keren van voor tot achter gelezen. En ook heb ik verschillende studies over Job gelezen. Onlangs nog deze: The Book of Job. Commentary, notes & study questions van de Ignatius Catholic Study Bible https://www.bol.com/nl/p/ignatius-catholic-study-bible-job/9200000022855210/?referrer=socialshare_pdp_www Ik wil niet zeggen dat mijn leven even ellendig is als dat van Job, maar het is zeker geen picknick. 😉 Ondanks alles blijf ik God loven en eren en wil ik dagelijks voor Hem muziek maken. Toch streef ik naar volmaaktheid, heiligheid, een boven mezelf uitstijgen….

“Wees dus volmaakt, zoals uw hemelse Vader volmaakt is.”

Het commentaar dat Moeder Teresa gaf bij de Bijbeltekst van vandaag:

      We weten allemaal dat er een God is die ons liefheeft, die ons geschapen heeft. We kunnen ons tot Hem wenden met de vraag: “Vader, help mij nu. Ik wil heilig zijn, ik wil goed zijn, ik wil liefhebben.” Heiligheid is geen luxe voor de enkeling; ze is niet bestemd voor slechts een enkeling. Ze is bestemd voor jou en mij, voor ons allen. Het is een eenvoudige plicht, want als we leren liefhebben, leren we heilig zijn.
      De eerste stap op weg naar heiligheid is dat je dat wilt. Jezus wil dat we even heilig zijn als Zijn Vader. Heiligheid bestaat hierin dat je Gods wil met vreugde volbrengt. `Ik wil heilig zijn’ wil zeggen: ik ontdoe mij van alles wat niet van God is. Ik ontdoe mij van mijzelf en ledig mijn hart van materiële zaken. Ik verzaak mijn eigen wil, mijn neigingen, mijn grillen, mijn wispelturigheid en stel me vrijgevig in dienst van Gods wil. Met heel mijn wil zal ik God liefhebben, ik kies voor Hem, ik haast me naar Hem, ik wil Hem bezitten. Maar dat berust allemaal op de woorden: ‘Ik wil’ of ‘Ik wil niet’. Ik moet al mijn energie leggen in de woorden ‘Ik wil’.

Er gaan verschrikkelijke verhalen over moeder Teresa de ronde. Mensen twijfelen aan haar heiligheid. Ze zou bijzonder onaardig zijn geweest, een feeks, een kleine dictator….Ik denk, ze was gewoon mens zoals ik. Ze heeft in onmogelijke omstandigheden kleine en minder kleine wonderen verricht. Wat maakt iemand precies heilig? Zouden ALLE heiligen die op de heiligenkalender staan een vrijwel volmaakt mens zijn geweest? Ik denk het toch niet! Veeleer worden mensen heilig (en/of heilig verklaard, want dat zijn twee verschillende dingen…..ook dat is mensenwerk!) omdat ze ondanks erbarmelijke omstandigheden kiezen voor de juiste weg. Kiezen voor liefde, kiezen hun eigen weg te gaan ondanks tegenstroom, kiezen onze Heer Jezus Christus te volgen en Zijn liefde openbaar te maken. Zijn liefde en licht uit te dragen in deze duistere wereld.

Ik kies ervoor mijn eigen weg te volgen zoals God die mij laat zien. Ik kies ervoor Zijn liefde en licht bij me en uit te dragen. Ondanks de vele tegenslagen, oneerlijke uitdagingen en tegenwerkingen die ik in mijn leven ervaar blijf ik daaraan trouw! Niet omdat ik heilig ben of wil worden. Niet omdat ik volmaakt ben of daar zelfs maar naar streef. Enkel en alleen omdat een leven zonder God, zonder Zijn liefde, zonder Zijn licht, ondraaglijk zou zijn.

Zoek God. Niet omdat je Hem nodig hebt, maar omdat Hij het waard is gevonden te worden.

“Wees dus volmaakt, zoals uw hemelse Vader volmaakt is.”

roi magi

Een kind zonder conceptie en een maagdelijke geboorte, dát kan ik nog wel geloven, maar waar haal je drie wijze mannen vandaan??? 😀

De wijzen uit het Oosten. Toen nu Jezus geboren was te Bethlehem in Judea, in de dagen van koning Herodes, zie, wijzen uit het Oosten kwamen te Jeruzalem, en vroegen: Waar is de Koning der Joden, die geboren is? Want wij hebben zijn ster in het Oosten gezien en wij zijn gekomen om Hem hulde te bewijzen. Mat. 2, 1-2

De wijzen, de magiërs, de koningen, de sterrenkundigen, nergens in de bijbel staat wie ze precies waren, waar ze precies vandaan kwamen, hoeveel het er waren. Het aantal drie is waarschijnlijk afgeleid van de geschenken, drie in getal, die wél genoemd worden in de Bijbel. En zij gingen het huis binnen en zagen het kind met Maria, zijn moeder, en zij vielen neder en bewezen hem hulde. En zij ontsloten hun kostbaarheden en boden hem geschenken aan: goud en wierook en mirre. Mat. 2, 11 Toch zijn er zoveel verhalen rondom hen. Het is dan ook een zeer romantisch verhaal: een aantal mensen die, gestuurd en geleid door een ster, op pad gaan op zoek naar een iemand die naar verluid de wereld zal veranderen. Ze weten niets en gaan toch. Dat is wat geloof is: niet zeker weten waarheen je gaat en toch gaan!

In 2021 heb ik al 23 boeken gelezen. Gemiddeld lees ik 30 boeken per jaar, dus het ziet er naar uit dat ik dit jaar ruim boven mijn gemiddelde uit ga komen. Ik ben nu bijna aan het eind van het boek Revelation of the Magi. The lost tale of the Wise Mens’s journey to Bethlehem. (First English translation of a forgotten ancient manuscript) Toen ik het e-book kocht, dacht ik eerlijk gezegd dat het een roman was; ik had waarschijnlijk de toch overduidelijke ondertitel over het hoofd gezien 😉 Maar het blijkt een stokoud manuscript te zijn. Ik zou zelfs willen zeggen een apocrief Bijbelboek, maar ik ga daar niet over.

Het boek vertelt over de eerste verschijning van de ster en over de reis van de mannen naar Bethlehem. Ook wordt er een plausibele verklaring gegeven voor de namen die hen in de loop van de geschiedenis worden toebedeeld. Mocht je geïnteresseerd zijn in de verhalen áchter de Bijbel, dan is dit zeker een dikke aanrader!

https://www.bol.com/nl/p/revelation-of-the-magi/9200000005294106/?referrer=socialshare_pdp_www

Ergens in het boek staat dat de ster die hen de weg wees de zon deed verbleken als de maan op een zomerdag. Denk aan hoe de maan eruit ziet als je haar overdag kunt zien…..zo zag de zon eruit toen de ster scheen….

Wat me verder aanspreekt en opvalt aan dit verhaal is de stelligheid waarmee de ster duidelijk maakt dat Jezus voor werkelijk de gehele mensheid is gekomen, voor al onze zonden aan het Kruis is gestorven, voor ieders heil is opgestaan. This is the one that you saw who is in many forms that appeared to you, but is not deprived of either my love or the person of his glory. And no one exists over him or over his majesty to speak of how he is, exept me, and I and he, we are one in unspeakable glory. *einde citaat* Ik ben al langer overtuigd van het feit dat er hoewel er veel verschillende religies bestaan, er maar één God is die zich in verschillende vormen en op verschillende manieren openbaart. Om de mensheid te (kunnen) bereiken, past Hij zich aan opdat ieder Hem kan vinden.

Binnenkort ga ik ook op pad. Mijn pelgrimage zou eigenlijk vandaag beginnen, op de geboortedag van mijn vader (9 juni 1926) maar een lichte hielblessure heeft mij gedwongen tot enige uitstel. Ik heb weliswaar geen ster om mij te leiden, maar ik heb goede ANWB wandelkaarten gekocht 😉 Ik weet ook niet precies waar ik heen ga, al heb ik mezelf wel een einddoel gesteld. Ik ga op pad en laat de Geest mij leiden. Geloof is niet zeker weten waarheen je gaat, en toch gaan.

Journey of the Magi – Sassetta

Vrij

Ik weet zeker dat wat voor lijden wij hier ook doormaken, het in het niet valt bij de schitterende heerlijkheid die God ons straks zal laten zien. De schepping ziet verlangend uit naar het moment waarop zal blijken wie de kinderen van God zijn. De hele schepping is namelijk onderworpen aan dood en verval, hoewel niet uit eigen vrije wil. God heeft dat gedaan als gevolg van de zonde. Maar er is hoop! Ook de schepping zal bevrijd worden uit de macht van dood en verval en dezelfde heerlijke vrijheid krijgen als de kinderen van God. Rom. 8, 18-21

Toen ik nog twee of drie banen had en vrijwel elke dag aan het werk en het reizen was, voelde ik me een stuk vrijer dan nu. Terwijl ik nu, werkloos als ik ben, elke dag kan doen waar ik zin in heb. Vrijheid gaat dus niet over kunnen doen wat je wilt. In ieder geval geldt dat voor mij. Vrij zijn.

Ik had het er met Rob (mijn geestelijk begeleider) over. Hij vroeg: waar voor of waar van wil je vrij zijn dan? Het is een heel goede vraag waar ik nu al weer dagen over na loop te denken. Een antwoord op vrij waar VAN is er niet echt, maar ik denk dat ik vrij wil zijn voor God. Vrij om een persoonlijke relatie met Hem op te bouwen. Dat is niet heel moeilijk; ik hoef alleen maar stil te luisteren en te zijn en ik voel Hem. Maar op de een of andere manier gaat dat toch makkelijker als de dag ingedeeld is door externe factoren in plaats van een lege dag voor me die ik zelf helemaal in moet vullen. De verleiding is groot de dag de dag te laten en gewoon niks te doen, vooral als de hangmat lekker ligt, mijn spannende boek nog niet uit is en de Zondag dat ik als organist ergens mag invallen nog ver weg.

Ik zou willen zeggen vrij van verantwoordelijkheden, maar het is duidelijk dat een karrevracht aan verantwoordelijkheden mij meer vrijheid schenkt dan geen verantwoordelijkheden. En dan heb ik het nog niet eens over de financiële vrijheid die een karrevracht aan verantwoordelijkheden (meestal) met zich meebrengt.

En al ben ik nu vrij van verantwoordelijkheden op werkgebied, huiselijke verantwoordelijkheden gaan gewoon door en zijn storende factoren voor mij. De was moet gedaan, de hond moet uit, het bed moet verschoont enz. enz. Dan denk ik aan Teresa van Avila en haar beroemde uitspraak dat je God ook kunt vinden tussen de potten en de pannen. Het is waar. God is tenslotte overal en het enige wat ik hoef te doen is me voor Hem openstellen.

Vanochtend moest ik denken aan een benefietavond op teevee, lang geleden. Volgens mij was het voor Amnesty International. Heel veel BN-ers deden er aan mee, Herman van Veen, Wim de Bie, Kees van Kooten, Freek de Jonge (ik zei al: lang geleden! 😀 ) En natuurlijk dacht ik vooral aan dat prachtige lied van Willem Wilmink ‘Signalen’. Die avond gezongen door de hele gang, maar bekend geworden door Herman van Veen. Misschien gedateerd in die zin dat er heden ten dage andere conflicten, andere brandhaarden en andere scheidingsmuren zijn, maar zeker niet gedateerd in de zin van zoeken naar vrijheid, gerechtigheid en vrede. Luister hier: https://youtu.be/MacaWvpI7YQ

Hoe lang nog, Heer?

Verban uit ons hart alle gevoelens van afgunst en haat. Beziel ons met de geest van Uw liefde. Amen

Psalm 143

Een psalm van David.

Here, luister naar mijn bidden, hoor toch hoe ik smeek.

U bent trouw en rechtvaardig,antwoord mij dan ook.

Oordeel uw dienaar niet, want geen mens is in uw ogen rechtvaardig.

Mijn vijand achtervolgt mij. Hij wil mij doden en mij het dodenrijk injagen, de duisternis in.

Ik weet mij geen raad meer en ben zo verschrikkelijk bang.

Ik denk aan vroeger en aan wat U toen allemaal deed. Alles wat U hebt gedaan en gemaakt, trekt aan mijn geestesoog voorbij.

Ik strek mijn handen naar U uit. Ik verlang naar U zoals droog land naar water verlangt.

Geef mij snel antwoord, Here, want ik houd het niet meer uit. Verberg U niet voor mij, want dan kan ik beter sterven.

Laat mij ʼs morgens vroeg al uw goedheid en liefde ervaren. Ik vertrouw U volkomen. Laat mij weten welke weg ik moet inslaan. Alles in mij richt zich op U.

 Here, bevrijd mij van mijn tegenstanders, ik vlucht naar U.

Leer mij te doen wat U van mij vraagt.U bent mijn God, de goedheid Zelf. Uw Geest leidt mij op een effen weg.

Here, laat mij leven tot eer van uw naam. U bent rechtvaardig. Haal mij uit deze ellende en moeilijkheden.

Betoon uw goedheid en liefde en vernietig mijn tegenstanders. Ik ben uw dienaar. Slaat U ieder neer die mij naar het leven staat.

niks aan de hand?

Zelf ben ik een zorgmijder. Het hoe en waarom daarvan zou ik kunnen uitleggen, maar is niet relevant voor dit verhaal. Ik schrijf het alleen op om aan te geven dat ik werkelijk geen idee heb of wat gister gebeurde normaal of gangbaar is. Ik vond het niet normaal en als dochter van een huisarts, kan ik met zekerheid zeggen dat het vroeger heel anders ging, in ieder geval bij ons thuis…

Henk had de hele dag al lopen klagen over pijn en ik had hem al een paar keer gezegd een paracetamol te nemen, maar omdat hij als hartpatiënt al heel veel medicijnen moet slikken wil hij dat niet. Om een uur of negen lag hij kermend van de pijn in bed en vroeg hij mij de huisarts te bellen. Ik zocht het nummer van de huisartsenpost en belde. Ik kreeg een bandje dat mij eerst een hoop irrelevante informatie gaf over coronatesten en vervolgens een menu: “Kies alleen een één als er sprake is van een acute levensbedreigende situatie,” sprak een vriendelijk computerstem. Mijn inschatting was dat het geen levensbedreigende situatie was en ik wachtte op de rest van het menu. Dat kwam niet. Minstens vijf minuten lang heb ik geluisterd naar: “Kies alleen een één als er sprake is van een acute levensbedreigende situatie. Voor andere vragen, blijft u aan de lijn. U wordt doorverbonden.” Maar ik werd nimmer doorverbonden; de telefoon bleef overgaan. Uiteindelijk gaf ik het op en ging terug naar boven om aan Henk te zeggen dat hij morgenochtend maar zijn eigen huisarts moest bellen.

Achteraf denk ik dat dit de bedoeling is van de telefoon niet aannemen. Mensen geven het op en wachten de nacht af en bellen ’s morgens hun eigen huisarts.

Ik zei dat er niet werd opgenomen en dat hij maar lekker moest gaan slapen en morgen zijn eigen huisarts bellen, maar toen raakte hij in paniek. Hij begon te hyperventileren en te schreeuwen, ook van de pijn en dat ik 112 moest bellen. Dat was echt het laatste wat ik wilde! Eigenlijk was ik van plan mijn zus te bellen die vlakbij woont en verpleegkundige is, maar Henk was niet meer voor rede vatbaar en dus belde ik 112.

Als je 112 belt, wordt er alleen gevraagd: heeft u brandweer, politie of ambulance nodig? Dat wist ik want niet zo lang geleden heb ik nog 112 gebeld voor een zwerver die in Amsterdam onder een brug om hulp stond te roepen. Ik zei dus meteen: ambulance en gaf aan de telefoniste de toestand van mijn man door. De ambulancegarage is bij ons om de hoek, dus binnen vijf minuten stonden er twee zeer vriendelijke ambulanceverpleegkundigen aan zijn bed. Die wisten hem gerust te stellen. Iets wat mij niet gelukt was. Ze maten zijn bloeddruk, maakte een hartfilmpje en tenslotte toen iedereen zeker wist dat het niet zijn hart was, kalmeerde hij. Vervolgens belde de verpleegkundige dezelfde huisartsenpost die ik eerder die avond niet had kunnen bereiken, voor overleg. De ambulanceverpleegkundige verspilde geen tijd met luisteren naar het bandje en koos gelijk een één. Alsnog duurde het geruime tijd voor er opgenomen werd. Het eerste wat de huisarts (die naar ik aannam uiteindelijk de telefoon beantwoordde) zei, was dat ze niet kon geloven dat mensen voor rugpijn 112 bellen! Dat schoot bij mij echt in het verkeerde keelgat. Als er bij de huisartsenpost gewoon was opgenomen, had de dienstdoende huisarts Henk telefonisch kunnen helpen en had ik er niet eens over nagedacht 112 te bellen. Geen wonder dat de kosten van de zorg de spuigaten uitlopen! En het versterkt ook nog eens mijn wantrouwen jegens de medische wereld. Al moet ik zeggen dat de ambulanceverpleegkundigen zeer vriendelijk, ter zake doend en kalm waren.

Terwijl ik in de deuropening stond te wachten op de administratieve afhandeling van de zaak, kwamen onze buren naar buiten. Die hadden natuurlijk de ambulance zien staan en waren, de geschiedenis van zijn hart kennende, behoorlijk ongerust. Ik kon ze gelukkig geruststellen en vertellen dat het werkelijk een storm in een glas water was geweest. Ik zei het al eerder, een goede buur is beter dan een verre vriend.

Maar wat als het nou wél zijn hart was geweest? Of dat hij onderaan de trap lag met gebroken botten? Na zijn eerste hartinfarct en eerste katheterisatie tien jaar geleden heeft de cardioloog in het LUMC tegen mij gezegd dat het altijd beter is om gelijk 112 te bellen. Ik ben bang dat hij gelijk heeft…Toch lijkt het me van essentieel belang dat de huisartsenpost buiten kantooruren gewoon bereikbaar is. Al was het alleen maar om mensen gerust te kunnen stellen en te voorkomen dat mensen (overbodig maar niet onnodig) 112 gaan bellen.

Zonde en Dood

 Als je de bijbel letterlijk neemt, valt er niet veel te leren. Het hele boek staat vol met haat en nijd, oorlog en doodslag zijn aan de orde van de dag en zieke mensen worden zonder pardon uit de gemeenschap gestoten. Zelfs Jezus komt er niet al te fraai vanaf, zoals je kunt lezen in Marcus 10 vers 18:

Jezus sprak tot hem: Waarom noemt ge Mij goed? Niemand is goed, dan God alleen. 

Zelfs de Mensenzoon is onderhevig aan het feit dat de mens in zijn aard de zonde zoekt…of misschien de ogen sluit voor zaken die maar een beetje zondig zijn. Alsof slechtheid in gradaties komt. Ach, wellicht is dat ook zo. Het is een beetje fout om een tomaat groente te noemen, maar heel erg fout om te zeggen dat een tomaat een fiets is. In Marcus 8 kunnen we zelfs lezen over een vergissing die Jezus maakt:

Zo kwamen ze te Betsáida aan. Daar bracht en een blinde naar Hem toe, en verzocht Hem, dien aan te raken. Hij vatte den blinde bij de hand, en leidde hem buiten het dorp; Hij deed speeksel op zijn ogen, legde Hem de handen op, en vroeg hem: Ziet ge iets? Hij begon te kijken, en sprak: Ik zie mensen: als bomen zie ik ze gaan. Toen legde Hij opnieuw de handen op zijn ogen; en nu zag hij scherper. Hij was genezen, zodat hij alles duidelijk zag. Hij zond hem naar huis, en zeide: Ga het dorp zelfs niet in. Marc. 8, 22-26

Maar was het wel een vergissing? Misschien zag de man de mensen juist wel precies zoals ze zijn: wandelende bomen. Zijn we niet allen gebonden aan de grond waar we zijn geboren? Als bomen geworteld in de geboortegrond? En als niet, zijn we dan niet allen gebonden aan anderen, aan familie, aan tradities, gewoontes en wetten zoals we die van kinds af aan hebben meegekregen? Met een zekere afschuw, afkeer en ingebouwd verzet tegen alles en iedereen die “anders” is? Waarom heeft Jezus dan de man “opnieuw” genezen zodat hij nu wel de mensen duidelijk zag? Het is voor een mens een zware taak de mensheid te zien zoals ze werkelijk zijn. Liever kijken we met een filter voor onze ogen en onze geest opdat we in blijde onwetendheid door kunnen gaan met leven. God weet dat en laat ons zijn. Hij ziet ons voor wie we werkelijk zijn.

Ik probeer de bijbel te lezen met vrije ogen en metaforisch. Als ik lees in Leviticus 14 over wat een priester allemaal moet doen om een mens rein te verklaren, lijkt het me dat priesters niet alleen een geestelijke taak hadden het volk te leiden, maar zeker ook de geneesheer van de gemeenschap was. Natuurlijk zijn die melaatsen niet ziek; zij zijn zondig! Hun zonden verlammen hen en zetten hen buiten de gemeenschap. De priester is er voor om te zorgen dat de zonden openbaar worden, of op zijn minst benoemd zodat er vergeving kan plaatsvinden.

Dit is de wet op den melaatse. Op de dag van zijn reinverklaring moet hij voor den priester worden gebracht, die zich buiten de legerplaats moet begeven. Ziet de priester, dat de melaatse van zijn melaatsheid is genezen, dan moet hij voor hem, die rein verklaard moet worden, twee levende reine vogels laten halen met cederhout, karmozijn en hysop. De priester moet een der vogels boven een aarden vat met levend water laten slachten. Vervolgens moet hij de levende vogel nemen; bovendien het cederhout, het karmozijn en de hysop, en die met de levende vogel in het bloed dopen van de vogel, die boven het levend water is geslacht. Hiermee moet hij zeven maal hem besprenkelen, die van de melaatsheid gereinigd moet worden. Zo reinigt hij hem. Daarna moet hij de levende vogel in het vrije veld loslaten. Lev. 14, 1-7

(Dit is maar een klein stukje ervan. Het is nuttig, maar niet noodzakelijk Leviticus 13 en 14 in het geheel te lezen. Dat kan hier: https://www.bible.com/nl/bible/328/LEV.13.NBG51) De melaatse rein te verklaren wil zeggen de zonde vergeven. De twee vogels zijn symbolisch; de ene staat voor de mens die om genade vraagt. De vogel die zijn bloed aan het water voegt, staat symbool voor Jezus die gestorven aan het kruis bloed en water gaf.

Toen ze bij Jezus waren gekomen en zagen, dat Hij reeds was gestorven, braken ze Hem de benen niet. Maar een der soldaten doorboorde met een lans zijn zijde; en aanstonds vloeide er bloed uit en water. En hij, die het gezien heeft, legt er getuigenis van af, opdat ook gij geloven moogt. Zijn getuigenis is waarachtig; ook Hij weet, dat hij de waarheid zegt. Want dit is geschied, opdat de Schrift zou worden vervuld: “Geen been zal Hem verbrijzeld worden”. En weer een ander Schriftwoord zegt: “Ze zullen opzien tot Hem, dien ze hebben doorboord”. Joh.19, 33-37

Het cederhout staat onmiskenbaar voor het kruishout en ook hysop komen we tegen in de verhalen rondom de kruisiging. En ook in psalm 51, maar nu dwaal ik af. 😉

Toen wist Jezus, dat thans alles was volbracht; Hij sprak, opdat de Schrift zou worden vervuld: Ik heb dorst. Er stond daar een kruik met azijn; men stak dan een spons vol azijn op een hysopstengel, en bracht ze Hem aan de mond. Joh. 19, 28-29

Gij besprengt mij met hysop, en weer ben ik rein, Gij wast mij schoon, en ik ben blanker dan sneeuw.  Psalm 51, 7. Eén van mijn 150 lievelingspsalmen.

Goed, terug naar de zonden. 😀 Een zondig mens is dus in feite dood voor de maatschappij. Pas als de zonde hem heeft verlaten en de priester hem weer rein heeft verklaard, kan hij terugkeren naar zijn oorspronkelijke positie en opnieuw beginnen te proberen zijn positie te verbeteren. Leren omgaan met verlangens, dromen en ervaringen die lang niet altijd gunstig zijn, soms ronduit zondig, daarvan groeit een mens. Wanneer hij kan zien dat de zondigheid, de slechtheid, de wraakzucht, de afgunst (en alle andere kardinale zonden) de groei tegenhoudt. Natuurlijk is geen enkel mens dan Jezus zonder zonden, maar het pogen zonder zonde te leven geeft al genoeg ruimte om door te groeien. Voor de mensen zijn er ergere en minder ergere zonden, maar voor God maakt dat niet uit. Hij ziet geen verschil tussen het stelen van een koekje en het doden van een onschuldig leven, hoe moeilijk dat voor ons ook te begrijpen is. Voor ons mensen maakt het zoveel uit of we de daad begrijpen, of we de schuldige kennen, of we de oprechtheid van het berouw kunnen (mee)voelen. God ziet in ons hart, Hij kent ons beter dan wij onszelf kennen.

Eerlijk en oprecht kijken naar eigen daden en woorden en hulp inschakelen zodra het nodig is….moeilijk genoeg als opdracht in dit leven, lijkt mij! Maar het goede nieuws is dat God alles kan en wil vergeven, zodra we oprecht en eerlijk om Zijn vergeving en zegen vragen. Dat betekent niet dat ik er maar op los leef en steeds weer om vergeving vraag. Nee, ik probeer zo oprecht mogelijk door het leven te gaan en voel me gesterkt door een innerlijk weten dat wat ik ook doe, het voor God altijd goed genoeg is zolang ik leef vanuit de goedheid van mijn hart. Al begrijpt mijn omgeving niet waar ik mee bezig ben. Al word ik door de maatschappij buitengesloten. Al ben ik zondig in de ogen van de mensen. Voor God ben ik precies wie ik zijn moet. Hij kent mijn hart. Hij ziet mijn lijden. Hij draagt me in de palm van Zijn hand.

De Here is mijn herder, mij ontbreekt niets; Hij doet mij nederliggen in grazige weiden; Hij voert mij aan rustige wateren; Hij verkwikt mijn ziel. Hij leidt mij in de rechte sporen om zijns naams wil. Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad, want Gij zijt bij mij; uw stok en uw staf, die vertroosten mij. Gij richt voor mij een dis aan voor de ogen van wie mij benauwen; Gij zalft mijn hoofd met olie, mijn beker vloeit over. Ja, heil en goedertierenheid zullen mij volgen al de dagen van mijn leven; ik zal in het huis des Heren verblijven tot in lengte van dagen. Psalm 23

Oh en nog even de zeven hoofdzonden op een rijtje zodat iedereen weet wat te vermijden:

  1. Hoogmoed
  2. IJdelheid
  3. Luiheid
  4. Vraatzucht
  5. Onkuisheid
  6. Woede
  7. Jaloezie

zie: https://prentencatechismus.org/author/vm/ als je meer wilt lezen over de zeven hoofdzonden.

(Vreemde) Vogel(s)

Ik houd van vogels. Ik ben geen fanatieke of zelfs maar een matige ornitholoog; ik houd gewoon van vogels en omdat ik nu eenmaal op een eiland woon dat bekend staat om zijn vogels, weet ik er een beetje van af. Ik houd natuurlijk vooral van vogelgefluit, maar dat is inherent aan mijn vak. Denk ik toch.

Mijn wens was altijd een hop te zien. Hops vind ik leuke vogels, met zo een kuifje en zo lekker fel gekleurd. In Nederland moet je je best doen er één tegen te komen, dus het was een vrij veilige wens. Maar ik was in Egypte, al een hele tijd geleden overigens, en daar vliegen ze gewoon rond zoals hier mussen. Of kauwen. Toen had ik geen wensen meer over en ging ik maar naar de vogelclub, een cursus vogels kijken volgen, om een nieuwe wensvogel uit te zoeken.

We gingen ook op excursie en daarvoor moesten we vroeg op. Vogelaars zeggen dat je het beste vogels kunt gaan spotten vanaf een uur voor zonsopgang tot een uur erna, zo ongeveer dan. Sinds ik buiten slaap, weet ik wel beter. Inderdaad hoor je vanaf een uur of half zes vogels fluiten, maar dat zijn alleen maar huishoudelijke mededelingen als: ‘dit is mijn boom’, ‘ik heb een lekkere worm voor je’ of ‘ik heb een ideaal plekje voor een nest gevonden’ en gefluit van gelijke strekking. Vóór die tijd, vanaf een uur of vier, geven de vogels een concert. Het lijkt of ze dan alleen fluiten voor hun eigen plezier. Of ter meerdere glorie van God (AMDG)

Ik hoorde een vink (hooglaaghooglaaghoog of laaghooglaaghooglaag) en een andere vink verder weg antwoordde. Ik kon verder geen patroon ontdekken, behalve dat ze werkelijk om de beurt floten en als ze laag beginnen ook laag eindigen en als ze hoog beginnen ook hoog eindigen. Dat ging zo een half uurtje door. De volgende ochtend (ik spreek dus over echt heel vroeg in de ochtend, vier uur, half vijf, zoiets) hoorde ik de dichtstbijzijnde vink weer, maar er kwam geen antwoord. Hij of zij probeerde het twee keer, drie keer en gaf het toen op. Er kwam geen antwoord en hij of zij nam niet de moeite verder te gaan met fluiten. Vanochtend hoorde ik ze weer. Nu wel weer om de beurt en weer duurde het wel een half uur. Ik geniet van de muziek, maar vraag me stiekem ook af waar ze het over hebben. 🙂

Soms hoor ik ’s nachts een uil. Ik denk dat het een kerkuil is, want welke andere uil zou zich midden in het dorp laten horen? Ik hoor ook de klokken van twee kerktorens en het lijkt mij logisch dat een kerkuil in de kerk woont. Toch?!

Elke woensdagochtend in mei en oktober bid ik de rozenkrans. Er is één parochiaan die heel trouw mee komt bidden. Hij is een vreemde vogel. En dat wil heel wat zeggen als ik dat zeg! 😉 De meeste mensen laten hem links liggen en daardoor is hij veel alleen, wat hem natuurlijk niet socialer maakt. Afgelopen woensdag nodigde hij me uit om naar zijn tuin te komen kijken. Ik vond het heel bijzonder zo een uitnodiging te ontvangen en ik ben dol op tuinen, tuinieren en wandelen dus het paste precies in mijn straatje. Ik nam de uitnodiging dan ook met graagte aan.

Dan denk je dat je je eigen omgeving wel kent! Maar echt, dit was ongelooflijk. Vanaf de weg zie je er niks van. Er is een weiland en een laantje en je ziet wat bomen staan. Dat is het wel zo’n beetje. Nu mochten we door het hek en kregen we een rondleiding door één van de allermooiste siertuinen die ik ooit heb bezocht! Bomen, bloemen, paadjes, palmen, struiken. Er is een groot weiland met alleen een grote vijver (of kolk). De grond wordt bewust verarmd waardoor er heel veel wilde planten groeien en bloeien. Ik heb dotters gezien en zuring, klaver (minstens vier soorten), boterbloemen, pinksterbloemen, bloeiende grassoorten. En bomen! Sequoia, grove den, lariks, ceder, cipres, Douglas, kustmammoet, jeneverbes en taxus. Appelbomen, perenbomen, mispel, perzikbomen, abrikozenbomen, amandelbomen. En mijn lievelingsboom, de ginkgo. In het midden van het terrein is er een eiland gemaakt door een diepe gracht te graven. In het water wonen ook weer allerlei planten en bloemen. En die verscheidenheid trekt natuurlijk ook weer allerlei dieren aan, vogels, insecten, kleine zoogdieren.. Er woont een uil in dat bos. Er wonen spechten en kraaien en duiven. Insecten, muizen, konijnen. Het wemelt er van het leven.

Ik heb heel veel siertuinen en beroemde tuinen gezien in mijn leven, maar niets vergelijkbaar met dit. En deze medeparochiaan heeft dat allemaal met zijn eigen handen opgebouwd. Hij heeft echt een klein hof van Eden geschapen. Een geheime tuin waar hij alleen heer en meester is. Bij hoge uitzondering geeft hij weleens een rondleiding en ik ben echt dankbaar dat hij mij waardig heeft bevonden zijn heiligdom te aanschouwen. Deze vreemde vogel die door de meeste mensen genegeerd wordt, heeft zijn leven gewijd aan het een beetje mooier maken van de wereld. En dat is hem gelukt!

Elk mens heeft zo zijn eigen waarde en het is aan ons om die waarde te leren zien. Het is heel makkelijk om iemand af te serveren als die niet in je denkraam past of over meer of minder belangrijke zaken anders denkt dan jij. In een bubbel leven, noemen ze dat tegenwoordig; je ontmoet alleen mensen die over basiswaarden hetzelfde denkt als jij. Ik ontmoet niet zoveel mensen die hetzelfde denken als ik. Dat komt omdat ik een heel eigen en ander denkraam heb dan de meeste mensen. Ik heb dus echt moeten leren om buiten mijn bubbel, buiten mijn denkraam om ook dingen en meningen te kunnen zien en de waarde daarvan in te schatten, zelfs al ben ik het er niet mee eens. Daardoor kom ik vaak in de problemen, maar het geeft me ook een heleboel moois. Als ik mee was gegaan in de gedachte dat deze mens “raar” en “vreemd” is en dat je hem dus mag (of zelfs moet) negeren, had ik nooit deze prachtige tuin kunnen aanschouwen. En had ik nooit kunnen zien dat ook deze mens, deze medeparochiaan, deze trouwe rozenkransbidder misschien wel weinig boekenkennis en weinig sociale vaardigheden bezit, maar ongelooflijk rijk gezegend is met groene vingers en een ruw (als in niet gepolijst door educatie) talent voor landschapsarchitectuur.

Het gaat er mee als met een mens, die naar het buitenland vertrok, zijn dienaars riep, en hun zijn bezittingen overdroeg. En aan den één gaf hij vijf talenten, den ander twee, een derde één; ieder volgens zijn bekwaamheid. Toen ging hij op reis. Die nu de vijf talenten had ontvangen, ging aanstonds heen, dreef er handel mee. en won er vijf andere bij. Zo ook won hij, die er twee had ontvangen, er nog twee andere bij. Maar die er één had ontvangen, ging heen, maakte een kuil in de grond, en verborg het geld van zijn heer. Na lange tijd kwam de heer van die dienaars terug, en rekende met hen af. En hij, die de vijf talenten had ontvangen, trad naar voren, bracht nog vijf andere talenten, en zeide: Heer, vijf talenten hebt ge mij gegeven; zie, nog vijf heb ik er bijgewonnen. Zijn meester sprak tot hem: Heel best, goede en trouwe knecht; over weinig zijt ge getrouw geweest, over veel zal ik u stellen; ga binnen in de vreugde uws heren. Ook hij, die de twee talenten had ontvangen, trad naar voren, en zeide: Heer, twee talenten hebt ge mij gegeven: zie, nog twee heb ik er bijgewonnen. Zijn meester sprak tot hem: Heel best, goede en trouwe knecht; over weinig zijt ge getrouw geweest, over veel zal ik u stellen; ga binnen in de vreugde uws heren. Nu trad ook hij naar voren, die het éne talent had ontvangen. Hij zeide: Heer, ik weet, dat ge een streng man zijt; ge maait, waar ge niet hebt gezaaid, en oogst, waar ge niet hebt uitgestrooid. Ik was dus bang, en ben uw talent in de grond gaan begraven; zie, daar hebt ge het uwe terug. Maar zijn meester antwoordde hem: Gij slechte en luie knecht; ge wist dat ik maai, waar ik niet heb gezaaid, en dat ik oogst, waar ik niet heb uitgestrooid. Ge hadt dus mijn geld bij de wisselaars moeten beleggen; dan zou ik het bij mijn komst met rente hebben teruggekregen. Neemt dus het talent van hem af, en geeft het aan hem, die de tien talenten heeft. Want wie heeft, aan hem zal worden gegeven, en hij zal overvloed hebben; maar wie niet heeft, hem zal ook nog ontnomen worden wat hij bezit. Werpt den onbruikbaren knecht naar buiten de duisternis in; daar zal geween zijn, en gekners der tanden. Wanneer dan de Mensenzoon in zijn heerlijkheid komt, en alle engelen met Hem, zal Hij plaats nemen op de troon zijner majesteit. En alle volkeren zullen vóór Hem worden vergaderd: maar Hij zal ze van elkander scheiden, zoals een herder scheiding maakt tussen schapen en bokken. En de schapen zal Hij aan zijn rechterhand plaatsen, de bokken aan zijn linkerhand. Dan zal de Koning zeggen tot hen, die aan zijn rechterhand staan: Komt, gezegenden van mijn Vader; neemt bezit van het rijk, dat voor u is bereid van de grondvesting der wereld af. Want Ik was hongerig, en gij hebt Mij te eten gegeven; Ik was dorstig, en gij hebt Mij te drinken gegeven. Ik was vreemdeling, en gij naamt Mij op. Ik was naakt, en gij hebt Mij gekleed; ziek, en gij hebt Mij bezocht: in de gevangenis, en gij zijt Mij komen bezoeken. Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden: Heer, wanneer zagen we U hongerig, en spijsden we U: of dorstig, en gaven we U te drinken? Wanneer zagen we U als vreemdeling, en namen U op; of naakt, en hebben we U gekleed? Of wanneer zagen we U ziek of in de gevangenis, en zijn we tot U gekomen? Dan zal de Koning hun antwoorden: Voorwaar, Ik zeg u: Wat gij voor één van mijn geringste broeders gedaan hebt, dat hebt gij voor Mij gedaan. Maar dan zal Hij zeggen tot hen, die aan de linkerhand staan: Gaat weg van Mij, vervloekten, in het eeuwige vuur, dat bereid is voor den duivel en zijn engelen. Want Ik was hongerig, en gij hebt Mij niet te eten gegeven; dorstig, en gij hebt Mij niet te drinken gegeven. Ik was vreemdeling, en gij naamt Mij niet op; naakt, en gij hebt Mij niet gekleed; ziek en in de gevangenis, en gij hebt Mij niet bezocht. Dan zullen ook zij antwoorden: Heer, wanneer zagen we U hongerig of dorstig, vreemdeling of naakt, ziek of in de gevangenis, en hielpen we U niet? Dan zal Hij hun antwoorden: Voorwaar, Ik zeg u; wat gij niet hebt gedaan voor één van deze geringsten, dat hebt gij ook voor Mij niet gedaan. Dan zullen zij gaan in de eeuwige straf, maar de rechtvaardigen in het eeuwige leven. Mat. 25, 14-46

Van belang is dus niet alleen je eigen talent vinden en ontwikkelen, maar ook openstaan voor het talent van de ander. Oftewel openstaan voor de ander. En dan zijn we wederom aangeland bij het belangrijkste gebod: Heb God lief boven alles en de naaste als jezelf.

https://juniperpiarachel.com/2021/03/30/nog-even-over-naastenliefde/

https://juniperpiarachel.com/2021/03/29/en-de-naaste-als-uzelf/

Woord

Neen, zegt de Schrift, het woord is vlakbij, het is in uw mond, het is in uw hart, het woord namelijk van het geloof, dat wij verkondigen.  Want als uw mond belijdt, dat Jezus de Heer is, en uw hart gelooft, dat God Hem van de doden heeft opgewekt, zult gij gered worden.  Het geloof van uw hart brengt de gerechtigheid en de belijdenis van uw mond het heil.  Zo zegt het de Schrift: Niemand die in Hem gelooft zal worden teleurgesteld. Rom. 10, 8-11

Dit was de lezing in het morgengebed vanochtend. Het woord is vlakbij. Het Woord is vlakbij. Wat een verschil in klank één hoofdletter kan maken…Als ik lees “het woord is vlakbij” denk ik niet veel verder dan dat. Het woord van het geloof is vlakbij en als ik met mijn mond Jezus’ dood en opstanding verkondig, omdat ik in mijn hart geloof dat God Hem uit de doden heeft doen opstaan, dan zal ik gered zijn. Maar als ik lees “het Woord is vlakbij” dan lees ik dat Jezus vlakbij is en dus God ook. Woord en God zijn synoniem, als ik Johannes lees: In het begin was het Woord; En het Woord was bij God, En het Woord was God. Joh.1, 1

Het geloof van het hart brengt de gerechtigheid. Ik geloof in mijn hart dat Jezus aan het kruishout is gestorven voor mijn zonden (ook voor die van u btw) en dat brengt gerechtigheid. Niet dat ik omdat ik geloof altijd en overal gerechtigheid vind. Nee, omdat ik geloof zie ik mij genoodzaakt overal gerechtigheid te zoeken en als ik het vind, te ondersteunen. En als ik het niet vind, ervoor te vechten. Het geloof in Christus brengt dus (?) automatisch een onweerstaanbare drang naar gerechtigheid met zich mee.

En de belijdenis van uw mond het heil. Omdat ik geloof dat Jezus geboren in een stal in Bethlehem om als God en mens dichtbij de mens te zijn, te ervaren wat het is een mens te zijn, te leven, te lijden en te sterven als een mens om aan andere mensen (aan mij) het goede voorbeeld te geven, zie ik mij genoodzaakt andere mensen ook van het evangelie op de hoogte te stellen. Om andere mensen ook te laten zien dat er hoop is, dat er gerechtigheid en vrede kan zijn. Het geloof in Christus brengt dus (?) automatisch een onweerstaanbare drang tot evangeliseren met zich mee.

Aanstaande donderdag is het Hemelvaart. Dan beginnen pas de echte dagen van het wachten. Tussen Pasen en Hemelvaart is Jezus nog bij ons. Hij toont Zich aan de de discipelen, eet en spreekt met hen. Hij loopt een eindje op met de Emmaüsgangers. Hij overtuigt de ongelovige Thomas van Zijn Opstanding door hem zijn hand op Zijn wonden te leggen. Maar op Hemelvaartsdag stijgt Hij op en verlaat Hij ons. Althans in fysieke, menselijke zin. Hij belooft ons de Geest te sturen. Of eigenlijk, aan de Vader te vragen ons de Geest te sturen. En tussen Hemelvaartsdag en Pinksteren wanneer de Geest over ons wordt uitgestort, zitten tien dagen. Tien dagen van hoop en vrees. Tien dagen van wachten. Tien dagen van vasthouden aan het geloof zonder het woord. Die dagen zijn zwaar. Ik ben op mezelf aangewezen, ieder is op zichzelf aangewezen. En dan, nu wéten we dat het slechts tien dagen duurt en kunnen we dat overbruggen. Lijden is altijd eenvoudiger te dragen als je weet wanneer er een einde aan komt. De discipelen en Maria zaten te wachten zonder precies te weten waarop of hoe lang het zou gaan duren. Dat wachten was nog veel langer en zwaarder. Maar als het dan eindelijk Pinksteren is en de Geest over hen wordt uitgestort, is alle leed vergeten en verheugt een ieder zich over de gaven.

En aan een ieder wordt de Geestesuiting geschonken, om er nut mee te stichten. De één wordt het woord der wijsheid gegeven door den Geest, den ander het woord der kennis door dezelfde Geest, een ander het geloof door dezelfde Geest, een ander de gaven der genezing door den énen Geest. Aan anderen weer het werken van wonderen, of de profetie, of de onderscheiding der geesten, of de veelheid van talen, of de vertolking der talen; maar dit alles werkt één en dezelfde Geest, die ieder toedeelt, zoals het Hem goeddunkt. 1 Kor. 12, 7-11

Vier Pinksteren uitbundig en met een open hart! Vraag de Geest zijn speciale gaven aan u te schenken en te laten zien welke gave dat is. Of welke gaven dat zijn. Ontwikkel die gave, dat talent. Ga er mee de straat op en zoek, eis, maak gerechtigheid. Vertel het aan alle volkeren dat Hij leeft. Deel uit van de liefde die Hij u zo gul heeft geschonken. Maak de wereld een betere plaats voor iedereen door overal en altijd met geestrijke en liefdevolle ogen te kijken. Met het Woord in uw hart.