(Niet) alles nieuw…

…wat er blinkt!

Ik heb een nieuwe wasmachine. De oude wasmachine was pas 15 jaar oud! :O Op onze oude wasmachine hadden we 5 jaar garantie en op een dag was ie stuk. Er moest een nieuwe as en een nieuwe trommel in. Omdat het nog nét binnen de garantie viel, hoefde we niks te betalen. Echt vijf dagen later verliep de garantie! Inmiddels is dat ook alweer 10 jaar geleden. Hora ruit, tempus fluit (Het uur vergaat, de tijd vliegt) Enfin, wij een nieuwe wasmachine halen. De afgelopen week heb ik alle programma’s uitgeprobeerd. Tenminste alle programma’s die ik denk te gaan gebruiken, want er staan er een heleboel op die ik niet nodig denk te hebben. Onze vorige machine had een kort programma dat met een half uurtje klaar was en een ecoprogramma dat op 40 of 60 graden kon, dat waren de programma’s die ik gebruikte. En ik wilde met deze nieuwe machine een soortgelijke relatie opbouwen. Om een goede keuze te kunnen maken, moest ik alle programma’s uitproberen. Vond ik.

De nieuwe machine is erg nieuwerwets en heeft behalve een ecoprogramma (dat alleen op 40 graden wast) ook een hygiëneprogramma. Dit programma kan wel op 60 graden en die ik ook extra kan laten spoelen. Dat vind ik fijn want we kunnen geen van beide erg goed tegen waspoeder. Wat ik alleen gebruik voor handdoeken, onder-, en linnengoed, die ik graag op 60 graden was en extra spoel. Voor alle andere was gebruik ik wasnootjes. Die ruiken heerlijk, de machine blijft schoon en alles ruikt heerlijk! Mijn eerste twee programma’s had ik gevonden. Nu nog een snelle. Een programma van een half uur zit er niet op, wel een gemengd, kort programma dat 69 minuten duurt. Wat een raar getal weer. De jongeman die de machine heeft aangesloten, had me het stoomprogramma aangeraden voor korte wasjes. Dus ik de stoute schoenen aangetrokken en vanochtend mijn fleecedekentje op het stoomprogramma gedaan. Nou, ik ben echt supertevreden. Mijn dekentje is weer helemaal als nieuw, zo lekker zacht en schoon! Ik denk dat ik mijn nieuwe wasprogramma’s heb gevonden.

Moos slaapt tegenwoordig bij mij in de hangmat. Hij had een nacht bij me mogen slapen omdat hij de dag ervoor lang alleen had moeten zijn (en zich, voor de verandering, keurig had gedragen) De nacht erna liet ik hem lekker in zijn bench liggen toen ik naar buiten ging, maar ik lag er nog geen half uurtje of Henk kwam Moos brengen. Hij was blijkbaar wakker geworden, had zich gerealiseerd dat ik zonder hem naar buiten was gegaan en had het op een janken gezet. Op zulke momenten hoeft niemand eraan te twijfelen dat hij een beagle als vader heeft. Hij zucht, hij kreunt, hij moppert. Hij is de meest vocale hond die ik ooit heb ontmoet!

Vannacht was hij zo aan het draaien dat hij uit de hangmat is gevallen. Hij kwam wel meteen weer bij me liggen, maar wilde per se aan de niet-ritssluitingkant van de slaapzak liggen. Dat is niet handig en daar kwam hijzelf ook vrij snel achter. Vlak voor we wakker werden door de val, droomde ik over hem. Moos had in mijn droom een blauw oog en een groen oog. Dat is opmerkelijk omdat ik meestal in zwart wit droom. Een huisdier staat in de droom voor een gebrek aan tederheid. Het kan ook symbool staan voor een verwijdering met de partner. Nou, dat kan wel kloppen.

Groen is de kleur van de hoop. De dromer (ik dus) zou meer waarde moeten hechten aan de werkelijkheid en het eenvoudig leven. Het eerste probeer ik zorgvuldig te vermijden, het tweede probeer ik standvastig maar vind ik heel moeilijk. Groen in de droom voorspelt geluk, welstand, vreugde, liefde. Allemaal dingen die ik hard nodig heb!

Blauw is de kleur van de waarheid, van ontspannenheid en geestelijke superioriteit. Ook blauwe dromen zijn positief uit te leggen dus! Ik wist het wel. De weg die ik al maanden probeer te lopen is de weg voor mij. Als mijn hart nu maar eens naar mijn hoofd zou willen luisteren. Het zit er hoogstwaarschijnlijk niet in. Mijn hele leven heb ik het motto Eerst doen en dan denken aangehangen. Maar misschien is het tijd dit eens om te draaien.

We hadden een mooie stam op de composthoop gevonden. Die we met veel moeite in de auto hadden geladen en thuis er weer uit. Ik had de stam vast en Henk de wortels. Ik liep achteruit en struikelde over de lijn van mijn eigen tarp! Ik viel achterover tegen de regenton aan. Het kraantje sprong eraf en het regenwater van de afgelopen weken stroomde eruit. Ik was in mum van tijd kletsnat! Mijn voet zat klem onder de loodzware stam, dus ik kon ook niet opspringen of wegrennen. Henk vroeg doodleuk: blijf je daar zitten? Gelukkig mankeerde mijn voet niks, bleek toen we eindelijk de stam eraf hadden kunnen tillen. Ik was alleen maar kletsnat. Was ik even blij dat ik die ochtend geen schone kleren aan had getrokken! 😛

Ik had alweer veel te lang niet in mijn blog geschreven. Ik heb me daarom voorgenomen minstens elke week iets te schrijven. Ik hoop dat het gaat lukken. En dat jullie het leuk vinden om te lezen. *zwaait*