Passie en Weg

Een vriend van mij heeft elke dag een wijsheid van de dag in zijn whatsappstatus. Ik lees die altijd. Meestal vind ik ze flauw, maar soms reageer ik erop. Laatst had hij een of andere tekst over dat je passie ook je weg is. Ik heb daar moeite mee. Mijn passie ligt toch echt 100% bij muziek. Ik heb meer dan eens geprobeerd zonder muziek te leven; liep nooit goed af. De afgelopen jaren heb ik nauwelijks muziek kunnen maken in het openbaar, wat niet alleen mijn passie is maar ook mijn beroep. Maar blijkbaar niet mijn weg. De enige oplossing als je passie wordt gedwarsboomd, is van je weg je passie maken. Dat is wat ik probeer te doen. Dat schreef ik hem en nu aan jullie 😉

Ik keek de serie Mom op HBO. Ik weet niet of jullie die serie kennen, maar die gaat over een stel vrouwen die worstelen met (alcohol)verslaving en een programma volgen bij de A(nonieme)A(lcoholisten) (Toen ik deze link bezocht, zag ik dat ze ook een webwinkel hebben. Dat vond ik nogal grappig.) Ik ga er maar vanuit dat de meeste mensen wel weet hebben van de AA en de twaalf stappen op weg naar soberheid. Of op zijn minst het gebed om kalmte kennen. Ik werd er opnieuw door geraakt. Niet zo zeer door de serie maar vooral door dat gebed.

God, schenk mij de kalmte om te aanvaarden
wat ik niet kan veranderen,
moed om te veranderen wat ik kan veranderen,
en wijsheid om tussen deze twee onderscheid te maken.
Om één dag tegelijkertijd te leven.
Om van één moment tegelijkertijd te genieten.
Om moeilijke tijden te accepteren als het pad naar de vrede.

Om deze zondige wereld, net zoals Jezus deed, te aanvaarden zoals hij is,
niet zoals ik zou willen.
Om erop te vertrouwen dat U alle dingen zal rechtzetten
als ik me aan Uw wil overgeef.
Zodat ik in dit leven gelukkig genoeg zal zijn
en voor altijd volmaakt gelukkig met U in het volgende leven.
Amen.

Dit gebed van de Amerikaanse theoloog Reinhold Niebuhr (1892-1971) is gebaseerd op een tekst uit Mattheus

Kom naar Mij als je moe bent. Kom naar Mij als je gebogen gaat onder het gewicht van je problemen! Ik zal je rust geven. Doe wat Ik je zeg. Leer van Mij. Want Ik ben vriendelijk en geduldig en bescheiden. Daarom zul je bij Mij innerlijke rust vinden. Want wat Ik je te doen zal geven, is niet te moeilijk of te zwaar voor je. Matt. 11, 28-30

en een gebed toegeschreven aan of van Franciscus van Assisi: 

Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien”

Ik luister naar de woorden terwijl ik ze zelf uitspreek, als ze in de serie worden uitgesproken en ik probeer ze te integreren in mijn zijn. De meeste van mijn dagen lukt dat. Enkele voorbeelden. Mijn Moeder was jarig en ik had een ijskar voor haar ingehuurd. Die kwam in de gang van het rusthuis waar ze woont en deelde ijs uit aan alle bewoners, zorg én bezoek. Moeder genoot! Niet alleen van het ijs, maar ook van het gezelschap. Ik ontmoette een man die graag over sint Titus Brandsma OCarm wilde praten en die vertelde over wonderen die hij in zijn lange leven had meegemaakt (Ik zal zijn verhalen nog wel eens opschrijven, heel bijzonder!) Ik ontmoette een echtpaar die veel geschiedenis gemeen had met Hendrik en dat leidde tot een heel grappig en ook een beetje weemoedig gesprek. Ik gaf een huisconcertje met liederen van Jules de Corte en werd gevraagd hetzelfde concert nog eens te komen geven in een grote(re) zaal. Ik werd gevraagd een stukje te schrijven voor de plaatselijke krant over orgel spelen als aankondiging voor de workshop die ik zal gaan geven. Ik begon een cursus vrij borduren en mijn eerste werkje is al af en helemaal niet heel erg slecht. Allemaal leuke dingen! En toch. En toch…

Kan ik er niet goed mee omgaan dat mijn muzikale talent zo weinig aangesproken en gewaardeerd wordt. Het kan natuurlijk zijn dat mijn hersenen nog steeds verlangen naar het adrenalineniveau van vroeger. Inmiddels ben ik wel zo ver dat ik er alleen nog last van heb als ik reden heb voor jaloezie. Men zegt mij dan weleens dat ik gewoon moet doen wat ik leuk vind, maar dat is al een probleem. Want wat ik leuk vind is: vroeg in de morgen op een groot orgel in een lege kerk (nieuwe) muziek (in)studeren. Maar ik heb van geen enkele kerk een sleutel om dat te kunnen doen. Afgezien nog van het feit dat er hier op het eiland geen enkel groot orgel te vinden is.

Misschien moet ik eens gaan onderzoeken wat de twaalf stappen precies inhouden. Misschien kan ik dat gewoon wel toepassen op het leven zelf, zo zonder verslaving. Of ik kan natuurlijk toegeven dat ik een adrenalinejunkie ben, ook een optie 😀

We gaan een weekje op vakantie. Echt heel veel zin in! De laatste keer dat we een weekje weg waren, was in 2019 vlak na mijn ontslag. We waren toen in Drenthe omdat Hendrik nog nooit hunebedden had gezien. Nou, dat heeft hij geweten! We hebben de hele week wandelingen gemaakt langs hunebedden. Het was een erg leuke week. Toen leefde Reinier nog en Ooooh wat was hij jaloers toen ik over het hek sprong om de varkentjes te aaien! Nu gaan we naar Limburg en gaat Moos mee. Voor het zover is, heb ik nog een vergadering, een repetitie, twee leerlingen en een kerkdienst en daarna ga ik een hele week niet op de klok kijken!