Het Coventrygebed in Den Helder trekt meestal zo een tiental bezoekers. Er zijn een stuk of dertig mensen die regelmatig het Coventrygebed bezoeken en van die dertig zijn er meestal tien tot vijftien. Ik zie dus wel steeds dezelfde mensen, maar in diverse samenstelling. De pastoor en de dominee van de marine zijn de eigenlijke voorgangers, maar omdat zij het veel te druk hebben gaan de deelnemers aan het gebed omstebeurt voor. Vanochtend was er een vergadering voor het gebed. Dat wist ik natuurlijk wel, maar ik had me niet gerealiseerd dat daardoor bijna de hele ploeg aanwezig zou zijn, inclusief dominee en priester. Oeps, net nu ik bedacht had dat het weleens leuk zou zijn om, in plaats van mijn gebruikelijke klassieke pianospel, een ragtime van Scott Joplin te spelen. Nu ja, dacht ik om dertig seconden voor twaalf, ik heb het zo bedacht dus ik ga het zo doen.
Ik had een moeilijke week achter de rug. Een afscheidsdienst voor een dierbare overledene. Een vast plan iets te doen waar ik echt zin in had wat in het water viel omdat ik weer eens last had van mijn eigen asociale gedrag. Niet dat ik er veel aan kan doen, maar ik baal er toch van. Ik ging dus vanochtend niet heel blij op de fiets naar de boot en dat had niks te maken met het weer. (Lichte regen en weinig wind, ideaal fietsweer!) Op de pontweg aangekomen, was ik toch wel weer erg blij. Niet alleen omdat fietsen door de natuur nu eenmaal zeer helend werkt, ook omdat de rij auto’s die stond te wachten het eiland af te kunnen immens was. Blij dat ik op de fiets was en iedereen voorbij kon gaan, blij omdat er meer toeristen het eiland af gaan dan er bij komen, blij dat ik voor mocht gaan bij het gebed voor vrede op de wereld, blij dat ik gewoon twee dagen van tevoren kan bedenken wat ik wil spelen (op de piano) en dat dan ook doen! š
Toen ik in de kerk kwam, was de vergadering nog niet afgelopen. Mooie gelegenheid om even in stilte te zijn in Zijn Aanwezigheid. Langzaam druppelde de bidders binnen, zowel vanuit de vergaderzaal als van buiten. Ik werd omhelsd door een bidder die ik al heel lang niet ontmoet had en die oprecht blij was me te zien, even een praatje gemaakt. Toen het twaalf uur was, opende ik het gebed voor vrede in de wereld en deed maar net alsof de priester en de dominee niet op de eerste rij zaten. Na een paar minuten stil gebed voor vrede in de wereld, hield ik het volgende praatje:
Ik lees u een stukje uit 2 Koningen 2, 19-22. Een kleine uitleg erbij, om wat context te creĆ«ren: De grote profeet Elia is net overleden, tenminste hij is in de woestijn verdwenen en heeft Elisa als zijn opvolger aangewezen. De bewoners van Jericho dagen hem uit, eerst om Elia terug te vinden, wat niet lukt ondanks dat ze met vijftig van de sterkste mannen dagenlang in de woestijn naar hem gezocht hebben en vervolgens wijzen ze hem op een kwade bronā¦
De mannen van de stad zeiden tot Elisa: Zie toch, de ligging van de stad is goed, zoals mijn heer ziet; maar het water is kwaad, en de landstreek veroorzaakt misgeboorte. Toen zeide hij: Haalt mij een nieuwe schotel en doet er zout in. Zij haalden hem er een. Daarop ging hij naar de waterwel, wierp het zout daarin en zeide: Zo zegt de Here: Ik maak dit water gezond; daaruit zal geen dood of misgeboorte meer voortkomen. En het water werd gezond, tot op deze dag, volgens het woord, dat Elisa gesproken had. (einde citaat)
Elisa geneest het kwade water met zout. Hij behoedt Jericho voor verder bederf, zo is de meest voor de hand liggende uitleg. Overigens sprak ik laatst een dominee die in Israƫl woont en die vertelde dat hij in Jericho het genezen water heeft gedronken en dat het inderdaad heel zacht en zoet is, zoals staat geschreven: tot op de dag van vandaag! Maar dit even geheel terzijde. Zout is een heel belangrijk mineraal. Niet alleen helpt het bederf tegengaan, het geeft ook smaak. Zout is ook belangrijk voor onze gezondheid. Er wordt vaak beweerd dat zout ongezond is en een teveel aan zout is dat ook zeker, maar zonder zout is nog veel ongezonder! Zout helpt ons lichaam met de waterhuishouding, met ons immuunsysteem en speelt een belangrijke rol in het communiceren tussen hersenen en spieren. Enfin, zo een klein korreltje heeft ongelooflijk veel toepassingen en is onmisbaar in onze wereld.
In de Bijbel komt het woord zout zo een 40 keer voor. Ik ga ze echt niet allemaal voorlezen, maar eentje voeg ik nog toe aan de lezing over Elisa. En die komt uit de Bergrede MattheĆ¼s 5, 13
Gij zijt het zout der aarde; indien nu het zout zijn kracht verliest, waarmede zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer toe dan om weggeworpen en door de mensen vertreden te worden. (einde citaat) Jezus spreekt hier tegen zijn discipelen, maar ook tegen ons. Hij zegt ons dat wij het zout der aarde zijn. En als we die uitspraak eens minutieus bekijken en vergelijken met de lezing uit Koningen waar Elisa zout gebruikt om een kwade bron weer gezond en levend te maken, zou het dan niet zo kunnen zijn dat als Jezus zegt dat wij, als Christenen, als volgelingen van de Christus het water kunnen genezen? Dat wij, als Christenen die Zijn Weg proberen gaan en elke dag ons kruis opnemen zoals Hij van ons vraagt, dat wij als zout de wereld voor bederf moeten behoeden?
Overigens gaat het in de Bergrede nog een stukje verder dan dat; (vers 14-16) Gij zijt het licht der wereld. Een stad, die op een berg ligt, kan niet verborgen blijven. Ook steekt men geen lamp aan en zet haar onder de korenmaat, maar op de standaard, en zij schijnt voor allen, die in het huis zijn. Laat zo uw licht schijnen voor de mensen, opdat zij uw goede werken zien en uw Vader, die in de hemelen is, verheerlijken.
Niet alleen wordt van ons gevraagd het zout der wereld te zijn en zo de wereld voor bederf te behoeden. Nee, als het licht van de wereld moeten we ook nog eens opstaan en Zijn Woord verkondigen. We mogen niet in ons eigen kleine kringetje blijven zitten en ons vergenoegen met ons geloof in de goede en barmhartige God, nee, er wordt ons ook gevraagd dit geloof met daden te bevestigen en uit te dragen, andere mensen proberen te overtuigen dat de levende God het goede met ons voorheeft en Hem verheerlijken en toejuichen. Het is nog een hele klus, dat Christen zijn! Dus is het maar goed dat we in ieder geval elkaar nog kunnen en mogen opzoeken en dat we elkaar in Zijn Naam mogen bemoedigen en aanmoedigen het goede te doen.
WEET DAT U HET ZOUT DER AARDE BENT EN LAAT UW LICHT HELDER SCHIJNEN IN DE WERELD.
Daarna speelde ik The Strenuous Life van Scott Joplin. En tot slot het gebed zoals elk Coventrygebed in de hele wereld eindigt:
Allen hebben gezondigd en zijn verstoken van het Licht van de Eeuwige (Rom. 3, 23)
De haat die een muur optrekt tussen volken, rassen en klassen.
Vader, vergeef
De gretigheid waarmee we onze zinnen zetten op wat een ander toebehoort
Vader, vergeef
De hebzucht, die de arbeid van mensen uitbuit en de aarde verwoest
Vader, vergeef
Onze afgunst op het welzijn en geluk van anderen
Vader, vergeef
Onze onverschilligheid ten opzichte van het lijden van gevangenen, daklozen en vluchtelingen
Vader, vergeef
De begeerte, die de lichamen van mannen, vrouwen en kinderen voor onwaardige doeleinden misbruikt
Vader, vergeef
De trots die ons ertoe brengt op onszelf te vertrouwen en niet op God
Vader, vergeef
Weest goed voor elkaar en barmhartig; vergeeft elkaar, zoals God u in Christus vergeven heeft (Ef. 4, 32)
Er was na afloop geen koffie drinken omdat men al koffie en koek genuttigd had tijdens de vergadering. De dominee en de coƶrdinator van het Coventrygebed Den Helder kwamen me uitgebreid bedanken. De dominee had ik nog niet eerder ontmoet. Hij vertelde dat hij zeer onder de indruk was van mijn multitalent (zijn woord, niet het mijne) waarop de coƶrdinator zei: zij is echt een parel. Ik werd er een beetje verlegen van. Ik probeer ook maar mijn talenten niet ongebruikt te laten liggen. Ik heb maar niet verteld dat ik veel van mijn dagen al mijn talenten zonder enige terughoudendheid zou inleveren als dat zou betekenen dat ik net zo normaal zou kunnen voelen, doen en me bewegen tussen andere mensen als andere mensen. Zonder overgevoeligheden die ik niet uit kan leggen, zonder paniekaanvallen, zonder dagen vol overweldigend verlangen als kluizenaar door het leven te gaan. En dan heb ik nog het geluk dat ik een man heb gevonden die dat niet alleen begrijpt, maar ook faciliteert. En gelukkig zijn er ook dagen dat ik mijn talent mag inzetten als grondpersoneel van God en de mensen een beetje blijer en gevuld met een beetje inspiratie weer naar huis kan laten gaan.
JuniperPiaRachel 