Ik laat me niet zo gauw uit het veld slaan. Ik begroet de dag vriendelijk en met mededogen. Ik begroet iedereen die ik tegenkom tijdens mijn eerste rondje met de hondjes. Vaak komt er geen antwoord op mijn “goedemorgen!” en dan zeg ik tegen mezelf: dan geen goede morgen, zelf weten! Laatst was ik het na de derde keer zo spuugzat dat ik keihard begon te zingen. Kinderen voor kinderen Wijsje in mijn hoofd, zeer toepasselijk. Ik zing het graag en vaak. Mijn zus zingt altijd een alternatieve versie: meisje in mijn hoofd HAHAHAHA.
In ieder geval liep ik dat dus keihard te zingen als er een mevrouw me tegemoet komt en me vriendelijk toeglimlacht. We praten even kort over het hoe en waarom van mijn gezang. Ze vond het erg leuk om te horen en een nobel streven ieders dag een beetje proberen op te vrolijken. Want net als een slecht humeur is niets beter voor een goed humeur dan het verspreiden ervan.
En ja hoor, op een goede dag kwam ik haar weer tegen. Ze roept me aan en stapt van haar fiets af en haalt iets uit haar fietstas. Ik heb wat voor je, zegt ze een beetje verlegen lachend. Ik kijk haar niet begrijpend aan en ze overhandigd me zonder verdere poespas een enveloppe. Dit zat er in:
Ze heeft dus bij thuiskomst deze kaart gezocht en gevonden, ze wist waarschijnlijk dat ze hem ergens had. In een enveloppe gestopt en in haar fietstas gedaan met de gedachte dat ze die aan mij zou geven zodra ze me weer tegenkwam. Hoe lief is dat?!?!?! Hij is wel een beetje natgeregend, verontschuldigde ze zich nog. Nu ja zeg! Ik was oprecht ontroerd.
Je weet nooit wat je betekend in iemands leven.
JuniperPiaRachel 