Eén van de vaste voorbidders van het Coventrygebed in Den Helder stond op de wachtlijst voor een oogoperatie en natuurlijk kreeg ze de oproep precies zodat ze niet voor kon bidden. Er werd een invaller gezocht. De enige die zich inschreef als invaller was ik. Met het gevolg dat ik twee weken na mijn eigen dienst weer voorbidder was. Normaal gesproken doe ik er een week of twee over om een stukje te schrijven. Ik bedenk waarover ik het wil hebben en zoek daar dan Bijbelteksten bij en een stuk muziek. Ik lees een aantal preken over die bepaalde tekst en ik bestudeer de tekst met behulp van de studiebijbel. Dit doe ik allemaal naast mijn dagelijkse bezigheden als huishouden, honden uitlaten, lesgeven en studeren en daarom en vooral omdat ik lang en langzaam denk, doe ik er een paar weken over om een spreekje op papier te krijgen. Tijd die ik nu dus niet had! Toch is het me, met behulp van een YTshort weer aardig gelukt. Nu ben ik vast van plan om altijd bezig te zijn met een spreekje, zodat ik niet nog een keer in haast iets hoef te schrijven!
Als muziekje had ik eerst de Reverie van Debussy uitgezocht. Dat vond ik leuk omdat het spreekje over een droom gaat 🙂 maar ik vond het toch niet zo een leuk stuk en heb uiteindelijk de eerste Arabesque van Debussy gespeeld. De mensen vonden het erg mooi.
De volgende keer wil ik het gaan hebben over psalm 23 en waarom dat de meest bekende, meest gezongen, meest bewerkte, meest gespeelde en meest geliefde psalm is van alle 150 psalmen. Als het over psalmen gaat zeg ik altijd: dat is één van mijn 150 lievelingspsalmen, maar dat geldt niet voor iedereen. In het GvL (Gezangen voor Liturgie, liedbundel die in de meeste RK parochies in Nederland wordt gebruikt) ontbreken bijvoorbeeld psalm 132, 133, 135, 136 en nog een paar, terwijl bijna iedereen psalm 23”’ uit het hoofd mee kan zingen. Psalm 18 is ook een zeer geliefde psalm. Sowieso is het heel bijzonder dat de psalmen na zoveel jaar nog steeds geliefd, intrinsiek en universeel veelgebruikt zijn. Maar nu wil ik doorschrijven over de psalmen en ik had bedacht dat het een apart blog moest worden. Ik houd er nu dus over op, tot een volgende keer. Hieronder volgt mijn spreekje dat ik afgelopen vrijdag bij het Coventrygebed heb gehouden.
Een man droomde dat hij door een veld liep. Het veld was groen en mals en zag er aantrekkelijk uit. Dwars door het veld stond een groot hek. Niet hoog, maar wel breed en heel erg lang. Zo ver als het oog kon zien, reikte het hek. Aan de ene kant van het hek zag de man God. Aan de andere kant van het hek de Duivel. Satan zei tegen de man: Aan welke kant van het hek wil je lopen? Als je aan mijn kant van het hek komt, geef ik je alles wat je hartje begeert. Meer dan God je ooit geven zal! Maar de man aarzelde. Hij voelde wel aan dat de Duivel waarschijnlijk iets van hem zou vragen wat hij niet geven wilde en hij zei tegen God: ik heb altijd van U gehouden en ik weet dat U er altijd voor mij bent, maar waarom zou ik het aanbod van de duivel afslaan? U vraagt zoveel van mij en U geeft me lang niet alles waar ik om vraag.
God in Zijn wijsheid zweeg.
Toen had de man een lumineus idee. Hij klom op het hek en lachte triomfantelijk naar God en naar Satan. Waarom zou ik kiezen? lachte hij. Ik blijf gewoon op het hek zitten en dan heb ik het beste van allebei! Toen werd de hemel donker en er ontstonden donderwolken boven zijn hoofd. De duivel legde zijn hand op zijn schouder. Nee! riep de man. Ik heb niet voor jou gekozen! Ik zit op het hek! De duivel boog zich voorover en fluisterde in zijn oor: het hek is van mij
Gelukkig was het maar een droom. Gelukkig geeft God ons elke dag opnieuw de kans voor Hem te kiezen. Gelukkig laat Hij ons nooit in de steek, zelfs niet als we besluiteloos op het hek blijven zitten. Hoe komen we van dat hek af? Het is belangrijk dat we elke dag opnieuw voor God kiezen. Niets mag belangrijker zijn dan een volledige toewijding aan Christus. Jezus is dan ook zeer direct in Zijn aanwijzingen voor ons. Hij zegt duidelijk in Joh. 14, 6-7: Jesus sprak tot hem: Ik ben de weg, de waarheid en het leven; niemand komt tot den Vader, dan door Mij. Daar gij nu Mij hebt gekend, zult gij ook den Vader kennen; van dit ogenblik af kent gij Hem, en hebt gij Hem gezien.
Dat zegt alles over de weg die we moeten volgen. En in Mattheüs 8, 21-22 is Hij nog duidelijker over wat het belangrijkste zou moeten zijn in ons leven:
Een ander van zijn leerlingen zeide Hem: Heer, sta me toe, eerst mijn vader te gaan begraven. Maar Jesus zei hem: Volg Mij, en laat de doden hun doden begraven.
Zelfs het begraven van onze geliefde doden moet wijken voor de eis van gehoorzaamheid. God moet bovenaan ons verlanglijstje staan. Het verlangen naar de Geest is genoeg om Hem te ontvangen. Het verlangen mag zo groot zijn dat we het hek niet eens meer kunnen zien! Dat we verdwalen in grazige weide conform psalm 23:
De Heer is mijn Herder,
het ontbreekt mij aan niets.
Hij laat mij rusten in grazige weiden,
Hij leidt mij rustig naar vredig water.
Hij geeft mij nieuwe kracht, Hij leidt mij in het rechte spoor,
omwille van zijn naam.
Zelfs als ik door een dal van diepe duisternis ga,
vrees ik geen gevaar, want U bent bij mij.
Uw stok en uw herdersstaf zijn mij een troost.
U zet een feestmaal voor mij neer,
voor de ogen van mijn belagers;
U zalft mijn hoofd met olie,
mijn beker stroomt over.
Ja, uw goedheid en liefde zullen mij volgen,
alle dagen van mijn leven.
Ik mag in het huis van de Heer verblijven
tot in lengte van dagen.
JuniperPiaRachel 