Ego 2

Het is niet strikt noodzakelijk, maar wel fijn eerst dit te lezen: https://juniperpiarachel.com/2021/09/10/ego/

Ik schrijf dit blogje omdat ik het leuk vind om te schrijven. Maar als je graag schrijft, wil je ook graag gelezen worden! En omdat ik niet zoveel volgers heb, stuur ik vaak een link naar iemand in de hoop dat men het niet alleen gaat lezen maar ook gaat delen met familie en vrienden. Zo schreef ik onlangs over een luisteroefening van een dominee en stuurde ik hem de link. Hij heeft mijn stukje gelezen en een mailtje teruggestuurd met vele lovende woorden 😉 En dan baal ik een beetje dat hij dat commentaar niet onder mijn blogje heeft geschreven. En niet eens omdat ik trots en/of blij ben op/met die lovende woorden, maar vooral omdat ik graag zie dat iedereen kan zien dat ik bevriend ben met deze dominee. En zo gaat dat vaak…..vaker….ik schrijf over mijn lievelingsleerling, hij reageert persoonlijk, ik ben blij met zijn positieve woorden en baal dat hij dat niet openbaar doet. Eén van mijn volgers mag prof. dr. voor zijn naam zetten….ik mag hem niet alleen mijn vriend noemen, hij is ook nog eens een groot fan van mij. Maar ja, dat zeg ík en ik voel hoe belangrijk mijn ego het vindt dat híj dat laat weten. Bevestiging bevestiging!

Nish is drie jaar ouder dan ik en lange tijd was ons contact slecht. Of eigenlijk niet eens slecht maar gewoon minimaal. Nish schrijft ook graag. En toen we allebei pubers waren, heb ik diverse verhalen van haar gelezen maar de laatste 20 of 30 jaar niet. En nu heeft ze een boek geschreven; het komt 9 oktober uit. Ik zou het een psychologische thriller willen noemen, vooral om het woord drama te vermijden. Er gebeuren eigenlijk geen verschrikkelijke dingen, tenminste niet veel verschrikkelijker dan in het echte leven, maar de verschillende relaties, karakters en gebeurtenissen die Nish beschrijft geven een diep inzicht in de mens. Ik mocht het manuscript proeflezen. En was daar behalve heel trots op ook heel blij mee, want het zegt toch iets over vertrouwen als iemand je zijn/haar levenswerk stuurt ter beoordeling! Ik had natuurlijk ook stikjaloers kunnen zijn omdat Nish’ boek wél uitkomt en mijnes niet, maar oprecht en vanuit mijn hart kan ik zeggen dat dit niet het geval is. Nu heb ik sowieso weinig last van jaloezie, dat zit gewoon niet in mij, maar in dit geval zou ik het niet vreemd vinden als ik wel enige jaloezie zou voelen…..maar het is niet zo.

Nu ik weer uit het diepe dal van de depressie ben gekropen, kan ik weer om me heen kijken en zie ik dat ik uit de put ben gekropen. Ik zie weer een horizon en kan denken aan de dag van morgen. De repetitie voor de fanfare, de tijden dat ik leerlingen heb, het opnieuw opstarten van mijn zanggroep; het waren allemaal dingen waar ik als een berg tegenop zag en het is iets geworden waar ik naar uit zie. Ik vind het zelf ongelooflijk dat het me tóçh weer gelukt is er bovenop te komen. Werkelijk waar als je me dit een maand geleden had gevraagd, had ik volmondig en zonder aarzelen gezegd dat het nooit meer goed met mij zou komen. Henk zei gisteren dat het hem ook opgevallen is dat ik weer beter en sterker ben dan voor de crisis. Hij zegt dat ik elke keer dat ik erboven kom weer een stukje sterker en volwassener ben geworden.

Ik knip de draad door en laat mijn zware ego achter om vrij en blij door te gaan. Met een rustig kalm gemoed….wacht, hoe gaat dat lied ook alweer? Ik leerde dat ooit van mijn Vader toen we hoog in de bergen aan het wandelen waren, prachtige tekst van Jacqueline van der Waals: Wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heren hand. Moedig sla ik dus de ogen naar het onbekende land. Leer mij volgen zonder vragen, Vader wat Gij doet is goed. Leer mij slechts het heden dragen met een rustig, kalm gemoed. Luister hier: https://youtu.be/VgAsf99546o

Ik ga dus door op de weg die ik al een tijdje volg. Ik doe alleen wat ik wil en wat goed voor mij is. Het wordt steeds makkelijker om nee te zeggen tegen dingen die mijn ziel niet voeden. En het wordt (gelukkig!) ook steeds makkelijker om koel (met een rustig, kalm gemoed ;D ) te reageren op heftige situaties. Ik leg steeds makkelijker mensen en dingen die mij in de weg zitten naast me neer. Ik probeer mijn ziel te laten groeien en mijn ego af te leggen. Het klinkt makkelijker dan het is! Het ego laat zich niet zo maar negeren.

2 gedachten over “Ego 2

  1. Ik ‘vergeet’ ook vaak te reageren op een blog (niet alleen bij jou dus, gwoon overal) Ook omdat ik vind dat als ik iets weet, een ander dat dan toch ook weet… dat schijnt niet altijd zo te zijn.
    Dank voor je feedback op mijn manuscript, Ik ben blij met jouw inbreng in deze. Er is nog wat werk te verzetten, ik vond jouw suggestie van psychologisch drama ook een goeie!

    Ik herinner mij een moment aan de dinertafel, dat vader voorstelde om voortaan ‘wat de toekomst brenge moge’ te zingen na het eten. Iedereen was even stil terwijl we het lied kennelijk in gedachten lieten langskomen, aangezien we allemaal tegelijk een duidelijk nee lieten horen bij de vijfde zin. 🙂

    Like

Laat een reactie achter op juniperpiarachel Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s