Kerstboom en composthoop

Een jaar of tien geleden kochten onze buren een kerstboom met kluit. Ondanks dat we niet in de stad wonen, hebben de meeste van onze buren net als wij alleen een plaatsje achter. Dit plaatsje is groot genoeg voor een fiets en een wasrek. Of voor een paar tuinstoelen in de zomer. Er is zeker geen plek voor een kerstboom. Onze buren vroegen of de kerstboom in onze moestuin mocht staan. Dat mocht.

Twee jaar daarna zo rond eerste Advent vroegen we aan onze buren of ze de kerstboom weer in huis wilde hebben. Ze waren verbaasd dat het kon! Wij wisten ook niet zeker of de boom het zou overleven, maar niet geschoten is altijd mis. Maar alles ging goed en sindsdien maakt de boom elk tweede jaar een avontuur mee: Ik graaf de boom uit, hij staat een week of drie met versiering en lichtjes in de woonkamer van onze buren. Waar wij er ook van kunnen genieten want het zijn onze overburen. 🙂 Na 1 januari brengen de buren de kerstboom weer terug en plaats ik hem weer in de tuin. Bomen verhuizen over het algemeen niet, maar deze boom heeft inmiddels zijn vierde standplaats gekregen. Het mooie was dit keer dat het daags na het plaatsen van de boom de hele dag heeft geregend. Daar houden bomen van.

kerstboom van de buren

En ondertussen ben ik de composthoop van vorig seizoen aan het onderspitten. De oude composthoop slinkt sneller dan de nieuwe groeit en op het moment zijn ze ongeveer even hoog. Dat is een grappig gezicht. Omdat het winter is en zelfs een blind paard geen schade aan kan richten, mag Reinier los rondlopen. Heerlijk vindt hij dat. Hij snuffelt overal en vindt overal iets te knagen. Hij lijkt wel een konijn, serieus! Elk groen blaadje moet geproefd worden. Het liefst eet hij wortels, bieten en spruitjes, maar hij is zeker niet vies van rotzooi van de composthoop. Als we even niet opletten, sluipt hij naar de tuin van de buren want daar is het gras altijd groener. Of misschien doet hij het wel gewoon omdat hij weet dat het niet mag! Als we hem roepen, komt hij meteen terugrennen.

De afgelopen twee dagen heeft het geregend en was het geen tuinweer. Ik heb me toen gestort op een nieuw project: Ballades. Ik heb nu vier Ballades op de lessenaar van mijn vleugel staan. Dat wil zeggen dat ik die aan het studeren ben. Ik had nog veel meer ballades gevonden op IMSLP, maar natuurlijk zijn ze niet allemaal de moeite waard. De Ballade opus 170 van Charles Villiers Stanford (1852-1924), de ballade vanwege welke ik andere ballades ben gaan zoeken, blijft voorlopig een favoriet stuk van mij, maar de Ballade van Amy Beach (1867-1944) vind ik ook echt heel mooi. Verder studeer ik de Ballade van Julius Röntgen (1855-1932) en de Ballade opus 36 van Mary Bowden (1868-1950) Wel geprint en een keer doorgespeeld, maar nog op de stapel “misschien” ligt de Ballade van John Ireland (1879-1963) Het thema is erg aantrekkelijk, heel anders dan andere muziek die ik van hem gespeeld heb, maar ik weet nog niet zeker of het hele stuk aantrekkelijk genoeg is voor uren studie…

https://soundcloud.com/user-542842040/john-ireland-country-dance

Het lijkt erop dat het vandaag weer droog is, dus ga ik weer opgewekt verder met de voorbereidingen voor een nieuw tuinseizoen! En we moeten ook nog nieuwe zaadjes bestellen, altijd een hoogtepunt in het leven van een moestuinder 😁

lieve groet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s