Spreken is zilver …

Toen Jezus vandaar verder ging, volgden Hem twee blinden, die riepen: Heb medelijden met ons, Zoon van David. En toen Hij thuis was gekomen, kwamen de blinden naar Hem toe, en Jezus sprak tot hen: Gelooft gij, dat Ik het doen kan? Ze zeiden: Ja, Heer. Nu raakte Hij hun ogen aan, en sprak: U geschiede naar uw geloof. En hun ogen werden geopend. Jezus gebood hun ten strengste: Let er op, dat niemand het te weten komt. Maar zodra ze waren heengegaan, maakten ze Hem bekend in heel die streek. Mat.9, 27-31

Ik begrijp dat wel. Als ik iets meemaak, wil ik dat ook graag delen. Misschien is niet iedereen zo, maar ik wel en ik begrijp dus de blinden die hun mond niet konden houden en overal gingen verkondigen dat Jezus hen genezen had. Ze waren zó blij, zó dankbaar, zó vol van de gebeurtenis en zó vol van (de mens) Jezus dat ze het van de daken schreeuwden en het aan iedereen vertelde die het maar wilde horen. En waarschijnlijk ook aan mensen die minder geïnteresseerd waren 😉 Zo kan ik het ook maar niet laten aan iedereen te vertellen dat we in de Adventstijd zitten. De nacht loopt ten einde, de dag komt naderbij! Er komt een einde aan het lange wachten. Er komt een einde aan alle ellende. Er is verlossing. Er is hoop!

Vanaf vandaag vieren we de komst van de Heer Jezus Christus, met heel ons hart, en wij doen slechts onze plicht, want Hij is gekomen, niet alleen bij ons, maar ook voor ons. Hij, de Heer, heeft niets van ons bezit nodig; de grootheid van zijn genade, die Hij ons heeft gegeven, toont goed hoe arm we zijn. Men oordeelde over de ernst van een ziekte door wat het kost om het te genezen. (…)

schreef Bernardus van Clairvaux (1091-1153) lang geleden, maar zijn woorden lijken nu actueler dan ooit. Zieke mensen, oude mensen, gehandicapte mensen worden in onze wereld met de nek aangekeken. Ze kosten geld en leveren geen actieve bijdrage aan de maatschappij. Maar wanneer is onze wereld zo koud geworden dat er geen ruimte meer is voor liefde? Voor mooie, onvoorwaardelijke, warme, echte liefde? Liefde die niet afhankelijk is van wat jij voor mij kunt zijn, doen of betekenen maar liefde om de liefde zelf. Liefde die doet groeien. Liefde die vrij maakt.

Bernardus van Clairvaux op bezoek bij Maria lactans (dwz dat ze Jezus aan de borst heeft)

Vanochtend lag ik in de hangmat naar de grijze hemel te staren. Een eenzame duif kwam even poolshoogte nemen, maar Henk had de bak met duivenvoer nog niet bijgevuld. Niet zo veel later zaten er tien duiven en een stel mussen rondom mijn hangmat. Henk had de voederbak gevuld en de eenzame duif had heel hard geroepen: roekoe roekoe!!! Daarop kwamen de andere duiven aangesneld. De mussen volgden al snel. Ik lag dat zo eens aan te kijken en zag al snel dat er een zekere hiërarchie bestaat in de groep duiven (die we onze duiven noemen omdat ze elke dag bij ons komen eten) Elke duif heeft zo zijn eigen lievelingsplekje om te gaan zitten kijken en wachten tot ze aan de beurt zijn. Ze hebben ook allemaal zo hun favoriete aanvliegroute. En er is één duif, als die aankomt vliegen, stuift de rest weg en dan zit die ene duif midden in de voederbak zijn buikje vol te eten. Het is heerlijk als de nacht droog is zodat de tarp opgerold kan blijven en ik ’s morgens kan genieten van de vogels. Vanochtend werd ik totaal vervuld van liefde van en voor de vogels. De dag is nog net zo grijs als vanochtend, maar in mijn hart schijnt de zon. Ik weet niet precies hoe het is gekomen, maar de zware onweerswolken die al maanden en maanden mijn zijn verduisteren, zijn opeens opgelost en in ruil daarvoor is een blauwe lucht gekomen met hier en daar wat goud van de zon en wat rood van de zonsopgang. Ik heb een zekere stilte in mijn hart gevonden die er voor zorgt dat ik het opeens veel makkelijker vind om nergens iets van te vinden. En dat is heel goed voor de ziel!

Het doet me denken aan een gebed (hymne 37) van Simeon (ca. 949-1022) Een Griekse monnik die de Nieuwe Theoloog genoemd wordt, wat nu natuurlijk heel grappig is. En wat ik hieronder zal plaatsen. Ik wil alleen nog even schrijven dat inderdaad een pasgeborene geen weet heeft van God en dat elke mens die geen weet heeft van God stuurloos en doelloos is. Het is derhalve belangrijk dat wij mensen zonder kennis of verlangen naar God zouden moeten behandelen als een pasgeborene of als een zieke. Jezus is gekomen om de zieken te genezen en dat wil (ook) zeggen dat Hij is gekomen om alle mensen nader tot God te brengen. Als wij werkelijk Christus willen navolgen (en dat wil ik) dan is het zaak dat we alle mensen, ongeacht geloof, gezondheid of huidskleur, ongeacht alles, zouden moeten behandelen als onze naaste. Met liefde. Met respect. Met aandacht. Met liefde. (Had ik al gezegd met liefde? 😉 ❤ )

Meester, o Christus, Meester die de zielen redt,
God, Meester van alle zichtbare en onzichtbare machten,
omdat U Schepper bent van alles wat in de hemel is, van alles wat onder de aarde is
en van alles wat op aarde is. (…)
U houdt alles in uw hand,
want het is uw hand, o Meester,
die grote macht heeft en die de wil van de Vader volbrengt,
die maakt, realiseert, schept
en onze levens leidt op een onuitspreekbare wijze.
Zij heeft ook mij geschapen en uit het niets heeft zij me tot zijn laten komen.
En ik werd in deze wereld geboren
en ik kende U totaal niet, U goede Meester,
mijn Schepper, die mij gevormd heeft,
ik was als een blinde in de wereld
en zonder God, want ik ontkende God.
Toen hebt U persoonlijk medelijden met mij gehad,
U hebt me aangekeken, U hebt me bekeerd,
U liet uw licht branden in mijn duisternis,
en U hebt me tot U getrokken, o Schepper.
En na me uit de diepste greppel te hebben getrokken (…)
van de verlangens en de pleziertjes van dit leven,
heeft U me de weg gewezen, U bent mijn gids geweest
om me naar uw geboden te leiden.
Ik volgde Hem, ik volgde Hem, zonder zorgen. (…)
Maar ook, als ik U zag, U, de goede Meester
met mijn gids en mijn Vader,
dan ervoer ik een liefde, een ondeelbaar verlangen.
Ik was voorbij mijn geloof, voorbij de hoop
en ik zei: “Ik zie de toekomstige goederen (cf He 10,1),
Daar is het Koninkrijk der hemelen.
Ik zie onder mijn ogen de goederen
die “geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord” (Jes 64,3; 1Kor 2,9).
hymne 37, Simeon de Nieuwe Theoloog

O eeuwige Vader sterk in macht, wiens arm betoomt der baren macht, die wijst de grondeloze oceaan de hem gestelde perken aan, o wil verhoren onze bee voor hen, die zijn in nood op zee! Oh God die ons behoeden wilt, bescherm de broeders, wees hun schild in storm en strijd ga met ze mee en red ze van ’t geweld der zee, dat land en water wijd en zijd lofzingen Uw barmhartigheid. (Oorspronkelijk: Eternal Father, strong to save van William Whiting (1825-1878) Couplet 1 en 4. Liedboek voor de Kerken 1973 no. 467)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s