Maria onbevlekte ontvangenis

Vandaag, 8 december, vieren we het hoogfeest van de onbevlekte ontvangenis van Maria. De onbevlekte ontvangenis van Maria en de maagdelijke geboorte van Jezus worden vaak gezien als zijnde hetzelfde, maar niets is minder waar. Maria werd zonder erfzonde geboren om Haar voor te bereiden op de komst van Jezus. Zij moest als Moeder van de Heer, als drager van de Messias zonder zonde zijn en dat kan natuurlijk alleen als God besluit dat dat zo is, want door de zondeval van Adam en Eva in het Paradijs worden wij allen als zondaars geboren. Gelukkig is het wel zo dat we geschapen zijn met het goede in ons zodat met de juiste begeleiding en wilskracht ieder mens kan uitgroeien tot een heilige. Maar dat is even een zijstraatje. Geprezen zij de God en Vader van onzen Heer Jesus Christus, die ons in Christus gezegend heeft met allerlei geestelijke zegening uit de hemelen. In Hem toch heeft Hij ons vóór de grondvesting der wereld uitverkoren, om heilig en vlekkeloos te zijn in zijn oog. Ef. 1, 3-4

Maria lactans

We vieren Maria Onbevlekte Ontvangenis precies negen maanden voor Maria Geboorte, wat natuurlijk geen toeval is. Zij werd rein ontvangen door haar moeder Anna en haar vader Joachim en een zwangerschap duurt bij een mens nu eenmaal negen maanden; dat was in vroeger dagen ook al zo. (Overigens zijn de namen van haar ouders uit overlevering; evenmin als de namen van de wijzen uit het oosten zijn ze nergens opgetekend. Je mag geloven dat dat hun namen zijn, maar het hoeft niet.) In Haar is bij voorbaat de vloek weggenomen die sinds de eerste zonde op de mensheid rustte; omwille van Jezus haar Zoon die de overwinnaar van dood en zonde is, was Zij geen enkel ogenblik in de macht van het kwaad. Als je in diepe verleiding komt of op andere wijze de duivel in je leven aanwezig voelt, hoef je alleen maar de NAAM Maria te noemen en hij vlucht weg. Het is algemeen bekend dat satan bang is voor Maria. Wat ook niet zo vreemd is als je bedenkt dat in de Handelingen der apostelen heel duidelijk staat dat Maria uiteindelijk de duivel zal verslaan.

‘Toen verscheen er een groot teken aan de hemel: een Vrouw, bekleed met de zon, de maan aan haar voeten, en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren. Ze was zwanger, en kreet in haar weeën en in haar barensnood. Nog een ander teken verscheen aan de hemel. Zie:een grote rossige Draak met zeven koppen en tien horens, en op zijn koppen zeven kronen. Zijn staart sleepte het derde deel van de sterren des hemels weg, en wierp ze op aarde. En de Draak stelde zich op tegenover de Vrouw, die op het punt stond te baren, om zodra zij gebaard had, haar Kind te verslinden. Ze baarde een Kind van het mannelijk geslacht, dat alle volkeren zal weiden met ijzeren staf. En haar Kind werd weggevoerd naar God en zijn troon. Maar de Vrouw nam de vlucht naar de woestijn, waar ze een plaats heeft, door God haar bereid, om daar te worden gevoed duizend tweehonderd zestig dagen. Toen barstte een strijd in de hemel los: Mikaël met zijn engelen streed tegen den Draak; ook vochten de Draak en zijn engelen. Maar de laatsten legden het af, en er was geen plaats meer voor hen in de hemel. De grote Draak werd neergesmakt, de oude slang, die Duivel en Satan heet en de ganse aarde verleidt; neergesmakt op de aarde, neergesmakt zijn engelen met hem. ‘ Apokalyps 12:1-9

God heeft ons Maria geschonken als moeder. Onder het Kruis heeft Jezus Haar ons als Moeder aangewezen. Zij wil voor ons allen Moeder zijn. Maria is evenals Jezus ten hemel opgenomen. Aan die geschiedenis ligt ook weer een heel interessante parallel ten grondslag, maar dat is iets voor een andere keer. Dat er in de hemel een warm, levend moederhart voor ons klopt is een prachtig mysterie waar we ons aan kunnen laven. Op Haar voorspraak mag je alles bij Haar Zoon neerleggen. Het is precies zoals dat mooie Marialied zegt, God heeft van Maria een levende tempel gemaakt waar wij ons aan kunnen en mogen spiegelen.

God wil een tempel bouwen om ons nabij te zijn. En boven alle vrouwen zal zij gezegend zijn die Hij zich heeft verkoren: Maria is haar naam, een roos die zonder doornen in bloei zal komen staan. De bloem gaat zich ontvouwen. Het zonlicht wekt haar zacht. Verwacht in stil vertrouwen het wijken van de nacht: zo heeft zij willen wachten, die hoop in zich gevoed; zo schijnt na vele nachten ons levenslicht, voorgoed. tekst van H. Jongerius, te vinden in Gezangen voor Liturgie no.447, couplet 1 en 2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s