Hangmat en Maneschijn

Afgelopen voorjaar was het al vroeg heel warm en heb ik de hangmatstandaard op het platte dak gezet. Een keer was het ’s nachts zó warm dat ik besloot buiten in de hangmat te gaan slapen. Dat beviel zo goed dat ik dat ben blijven doen. Eerst zonder iets onder de blote hemel. Toen met een lakentje om me heen, nog weer later een dekentje. En toen het herfstig werd, heb ik een tarp (tentzeil) gekocht om ook bij regen buiten te kunnen slapen. Maar toen het meer en meer herfst werd en het vaker en harder ging waaien heb ik de plastic tarp verruild voor een tarp van zware kwaliteit tentzeil, zodat ik niet gedwongen binnen moest slapen omdat ik gek werd van de herrie die de lichtgewicht tarp maakte in de wind. En kocht ik een slaapzak die gegarandeerd warm houdt tot -7 graden Celsius… Inmiddels is het al helemaal routine geworden: hangmat in de standaard hangen, kleed in de hangmat, isolatiematras, fleecedeken, slaapzak en tot slot in de slaapzak ook nog een fleecedekentje. Ik heb het nog niet koud gehad en ik denk dat ik het ook nog wel even volhoud. Als ik het echt koud krijg, ga ik heus wel naar binnen! Het fijne is dat ik dat kán. Ik slaap buiten omdat ik dat graag wil, niet omdat omstandigheden mij daartoe dwingen. Ik ben ongeveer vijf meter verwijderd van een zacht bed, compleet met elektrische deken. 😉

Aangezien ik al mijn hele leven lijdt aan nachtmerries die vroeger vaak en tegenwoordig soms leiden tot slaapwandelen, ben ik een slechte slaper. Ik lig vaak wakker, ik slaap licht, ik word vaak niet uitgerust wakker. Toen ik een paar weken in de hangmat sliep, ging het me opvallen dat ik makkelijk in slaap viel, bijna elke nacht doorsliep zonder wakker worden en ontspannen wakker werd. Ik stond er verder niet bij stil en accepteerde blij de verbetering in mijn slaapritme. Tot er een keer een zomerstorm over het eiland waarde en ik noodgedwongen binnen moest slapen. Die nacht had ik weer een nachtmerrie en juist door die nachtmerrie realiseerde ik me ineens dat ik al die tijd dat ik buiten sliep niet één nachtmerrie had gehad! Dit is voor mij de belangrijkste reden om buiten te blijven liggen. Ik weet niet of het komt door het buiten slapen of door het schommelen van de hangmat, maar ik ben er wel blij mee.

Vanochtend hebben we Driekoningen gevierd. Ook wel Epifanie, Openbaring des Heren, genoemd. Dit feest valt eigenlijk op 6 januari; dit is ook de dag dat onze orthodoxe zusters en broeders Kerst vieren. Wij (Rooms-Katholieken) vieren dit feest op de tweede Zondag na Kerst. De eerste die bij Jezus op kraamvisite kwamen waren de Engelen, als vertegenwoordigers van de hemel. En met de Engelen kwamen de herders als vertegenwoordigers van de onderkant van de samenleving. Pas als de wijzen/magiërs/koningen hoe je ze ook wilt noemen, op kraamvisite komen, wordt het duidelijk dat Hij er voor iedereen is. Het is dus een heel logische keuze Zijn geboorte op 6 januari te vieren; pas dan is Hij openbaar. Overigens staat er nergens in de Bijbel dat er maar drie wijzen waren, evenmin worden ze met name genoemd. De namen van Balthasar, Melchior en Casper komen uit de overlevering en staan symbool voor Azië, Europa en Afrika, de hele wereld voor zover toen bekend was. De pastoor sprak in zijn preek over het grote geluk dat de herders hadden dat er Engelen kwamen om hen te vertellen van de geboorte. Kwam er maar bij ieder van ons ook een Engel, zo zei hij, dan zou niemand meer twijfelen aan het bestaan van God omdat we het bewijs zelf hadden gezien. Ik vond het wel een grappige gedachte. Ook vertelde hij dat hij elke dag bij het opstaan ervaart dat hij een zondig mens is en naarmate de dag vordert hij zich herinnert dat hij een Christen is en wat dat (voor hem) betekent. Als hij naar bed gaat, voelt hij zich weer op en top Christen. Ik heb dat juist andersom! Ik word vroom en devoot wakker en vast van plan de dag Christelijk door te brengen. Zonder uit mijn slof te schieten, zonder chagrijn en zonder me te ergeren. Helaas zijn er maar bijzonder weinig dagen dat dat ook daadwerkelijk lukt. Maar gelukkig word ik de volgende dag weer vroom en devoot wakker en krijg ik wederom een kans mezelf als Christen te bewijzen.

Elke. Dag. Opnieuw.

Lieve groet

de hond ligt het liefst alleen in de hangmat 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s