Blasius

Vandaag vieren we leven en werk van Blasius van Sebaste. Hij stierf rond 316 tijdens het bewind van keizer Licinius. Blasius is de beschermheilige van alle lijders aan keelziektes en van dokters. Dit laatste omdat hij bekend stond als geneesheer bij mens en dier. Hij had zich verstopt in het woud, waar hij als een kluizenaar leefde en alleen contact had met wilde dieren. Op een kwade dag kwamen legionairs zijn territorium binnen om wilde dieren te vangen voor de spelen. Ze zagen Blasius omringt door wilde dieren in gebed verzonken en vluchtten weg. Zij dachten dat hij Orpheus moest zijn, maar de keizer beval ze hem op te gaan pakken, ervan overtuigd dat Blasius de Christen was die hem steeds ontglipte. Toen ze in de stad aankwamen, kwam er een vrouw op hem af. Haar zoontje dreigde te stikken in een visgraat. Blasius legde hem de handen op en de visgraat schoot los. Zo is Blasius aan zijn patronaat gekomen. Op 3 februari wordt de blasiuszegen uitgesproken terwijl de priester twee (brandende) kaarsen houdt aan weerszijden van de hals: Door voorspraak va de heilige bisschop en martelaar Blasius, moge God u bevrijden van keelziekten en alle ander kwaad. In de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest. Amen

Deze zegen wordt in de meeste parochies nog wel gegeven, al wordt het meestal naar de dichtstbijzijnde Zondag verplaatst en wordt er meestal geen aparte viering voor gegeven. Verplicht voor koorzangers, roep ik altijd, want zij zijn degene in de kerk die hun stem niet mogen verliezen. Mocht er in uw parochie geen Blasiuszegen worden aangeboden, dan kunt u heel eenvoudig thuis een kaars aansteken en na een kort gebed de voorspraak van Blasius aanroepen middels bovenstaand gebed. Of als er huisgenoten zijn, elkaar de zegen geven.

Blasius werd na vele martelingen onthoofd. Nog een reden om de keel aan zijn patronaat toe te vertrouwen. Bij veel heiligen is de achtergrond van het patronaat onduidelijk, onlogisch of in de nevelen der tijd verhuld, maar bij Blasius is het wel duidelijk waarom de nek, de hals en al zijn kwalen aan hem is toevertrouwd. Het is nou ook weer niet zo dat de kerk roept: deze heilige moet dit patronaat krijgen. Nee, veel vaker is het de kerk die achteraf bepaald dat deze heilige dit patronaat krijgt, omdat in de volksverering blijkt dat de mensen dat zo ervaren. De kerk doet dit heel vaak: in de praktijk blijkt dat Blasius wordt aangeroepen ter genezing van keelkwalen, dus voegen ze hem dat patronaat toe. Ook met feesten gaat het vaak zo: in vele parochies wordt een bepaald feest gevierd, terwijl dat niet op de kerkelijke kalender staat; uiteindelijk geeft de kerk toe en voegt het feest toe aan de kalender. Dit heeft ook vaak een omgekeerd effect: het feest is in onbruik geraakt, maar staat nog steeds op de kerkelijke kalender. Dit is vooral zo met feesten die niet aan een Zondag, maar aan een datum vastzitten. Ik noem maar Maria Tenhemelopneming (15 augustus, wordt eigenlijk alleen nog gevierd op de dag zelf in parochies die aan dit feest zijn toegewijd), Maria Lichtmis (2 februari, wordt in de meeste parochies naar de dichtstbijzijnde Zondag verplaatst en zo zijn er nog veel meer.

Dat is het mooie van de katholieke kerk: er zijn ongelooflijk veel regels en evenzoveel uitzonderingen. Als kerkmusicus heb ik al diverse facetten van de kerk van heel dichtbij meegemaakt, van een ontzettend strak in de leer zittende wereldheer, altijd in soutane (zwart priesterkleed tot aan de voeten met veel knopen) tot en met de vrijgevochten altijd in spijkerbroek Karmelietenpaters en alles wat daartussen zit. Als iemand van de buitenkant naar de katholieke kerk kijkt, worden alleen de starheid en de rigide regels en de (soms onzinnige) verboden gezien, van binnenuit ziet de kerk er veel vredelievender uit. Er is ruimte voor van alles en nog wat, voor iedereen. Het grootste probleem is en blijft communicatie, want we kunnen wel roepen dat we tolerante en vredelievende Christenen zijn, vaak blijkt de tolerantie en de vredelievendheid wat tegen te vallen….zolang we er niet over praten, bestaat het niet, is vaak het devies. Het zou iedere Christen sieren zich eens af te vragen hoe het staat met de eigen tolerantie. Jezus zei dat hij is gekomen voor de zieken, niet voor de gezonde mensen. Hij at met de zondaars en genas de ongelovige. En uiteindelijk wordt ons gevraagd te zijn zoals Christus, niet zoals andere Christenen.

Weet daarom heden en neem het ter harte, dat de Here de enige God is in de hemel daar boven en op de aarde hier beneden, er is geen ander. Onderhoud dan zijn inzettingen en zijn geboden, die ik u heden opleg, opdat het u en uw kinderen na u wèl ga en opdat gij lang leeft in het land, dat de Here , uw God, u geven zal voor altijd.
Deuteronomium 4:39‭-‬40 NBG51

h. Blasius

lieve groet en moge de zegen van de heilige Blasius u vergezellen en behoeden voor keelkwalen en ander kwaad…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s