Agatha en Johannes

Elke morgen begin ik met gebed. Ik volg het getijdengebed zoals dat in de kloosters gebeden wordt. Dat gaat vrij makkelijk met de gebedsapp van het bisdom, maar ik heb ook een papieren brevier. Dan is het iets ingewikkelder, want alle uitzonderingen moet je dan zelf opzoeken. De lezingendienst, het eerste gebed van de dag, bestaat uit een

openingsgebed

openingspsalm

hymne

drie psalmen

vers

1e lezing met responsorium (=antwoord)

Bijbellezing, meestal uit het nieuwe testament

2e lezing met responsorium;

meestal een preek van een heilige over de lezing of over de heilige van de dag

afsluitend gebed

Vandaag, 5 februari, gedenken we leven en werk van Agatha van Catania (Sicilië), gestorven rond 250. Agatha weigerde minnares te worden van de landvoogd en werd daarop gemarteld en vermoord. Eén van de martelingen was dat haar borsten werden afgesneden; zij heeft dan ook borstkwalen als patronaat gekregen. (Vraag haar voorspraak ook bij doorliggen, kanker, pest en hartstochten)

h. Agatha, afbeelding van Francisco de Zurbaná

Het valt me op dat de meeste vrouwelijke heiligen heilig zijn verklaard omdat ze weigerde seks te hebben met deze of gene, of hun verkrachters of aanranders hebben vermoord of juist hebben vergeven….het heeft vrijwel altijd iets met seks en macht te maken.

Ik weet zeker dat wat voor lijden wij hier ook doormaken, het in het niet valt bij de schitterende heerlijkheid die God ons straks zal laten zien. De schepping ziet verlangend uit naar het moment waarop zal blijken wie de kinderen van God zijn. De hele schepping is namelijk onderworpen aan dood en verval, hoewel niet uit eigen vrije wil. God heeft dat gedaan als gevolg van de zonde. Maar er is hoop! Ook de schepping zal bevrijd worden uit de macht van dood en verval en dezelfde heerlijke vrijheid krijgen als de kinderen van God.
Romeinen 8:18‭-‬21 HTB

Maar ik wilde het eigenlijk hebben over de tweede lezing van gister van de woestijnvader en monnik Johannes Cassanius (gestorven 435)

Johannes Cassianus (+435)

Hij schrijft over de lezing uit Mattheus (5, 39): Als iemand u op de rechterwang slaat, keer hem dan ook de andere toe. Ongetwijfeld kan met ‘die andere wang’ alleen maar de wang bedoeld zijn van wat ik de ‘innerlijke mens’ zou noemen. De Heer wilde namelijk elke kiem van gramschap uit het diepe innerlijk van de ziel grondig uitroeien. Als jouw uiterlijke wang een klap van een aanvaller krijgt, moet ook de innerlijke mens in nederige instemming zijn wang aanbieden voor een slag: hij moet meevoelen met de pijn van de uiterlijke mens en als het ware ook zijn lichaam aanbieden en onderwerpen aan de belediging van de aanvaller. Want de inwendige mens mag zelfs niet stilzwijgend in opstand komen, wanneer de uiterlijke mens geslagen wordt. (…) Je zult trouwens opmerken dat het een wezenstrek is van de zwakken, dat ze gemakkelijk klaarstaan om te smalen op de anderen en twist te zaaien, maar dat zijzelf door geen schijn van onrecht beroerd willen worden. Ze delen brutale verwijten uit en draven door in onbeheerste vrijpostigheid, terwijl ze weigeren zelf ook maar een kleine, onbenullige berisping te verduren. (einde citaat)

Er is niet veel verander in de wereld, helaas….

Ik houd van dat woord: woestijnvader. Het heeft een mysterieuze ondertoon. Het doet denken aan Johannes de Doper. Het heeft een klank van verlangen en grootsheid. Woestijnvaders waren meestal monniken die om vervolging te ontkomen zich terugtrokken uit de samenleving en als kluizenaar leefden. Niet alle woestijnvaders woonden ook daadwerkelijk in de woestijn, sommige woonden in de bergen of in het woud. Ik vraag me af of het heden te dage nog mogelijk zou zijn zo te leven….wellicht is er ergens op de wereld nog een zo afgelegen plek waar iemand als kluizenaar zelfvoorzienend het leven in dienst kan stellen van God en zo tot diepe inzichten komen. Het is jammer dat we de wijze mensen die ons voorgingen niet beter kennen. Wat zou de wereld er beter uit kunnen zien als we al die wijze lessen hadden kunnen leren. Misschien is het nog niet te laat…

Als wij sterk zijn in ons geloof, moeten wij rekening houden met de gevoeligheid van anderen die minder sterk zijn. Wij moeten niet aan onszelf denken. Wij moeten de anderen aanmoedigen zodat zij ook sterk worden. Aanvaard elkaar dus net zoals Christus ons allen aanvaard heeft. Dat is tot eer van God. Een andere reden is dat ook de overige volken God zouden danken en eren voor zijn genade. ‘Daarom zal Ik uw naam prijzen onder andere volken,’ staat er in de Boeken, ‘en ik zal uw naam bejubelen.’ Het is mijn verlangen dat God, die ons hoop geeft, u door uw geloof vol zal maken van blijdschap en vrede. Dan zal uw hoop steeds sterker worden door de kracht van de Heilige Geest.
Romeinen 15:1‭-‬2‭, ‬7‭, ‬9‭, ‬13 HTB

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s