Asterius en de armen

‘Aan het einde van elk zevende jaar moeten alle schulden worden kwijtgescholden. Niemand zal hierdoor arm worden want, als u dit gebod gehoorzaamt, zal de Here u rijk zegenen in het land dat Hij u geeft. De enige voorwaarde die de Here stelt voor zijn zegen, is dat u zorgvuldig leeft naar de geboden van de Here , uw God, die ik u vandaag geef. Er zullen altijd arme mensen onder u zijn, daarom is dit gebod noodzakelijk. U moet uw arme broeder vrijgevig tegemoet treden en hem lenen wat hij nodig heeft. Denk eraan dat u zelf slaven bent geweest in het land Egypte en dat de Here , uw God, u redde! Daarom geef ik u dit gebod.
Deuteronomium 15:1‭, ‬4‭-‬5‭, ‬11‭, ‬15 HTB

Dat is pas goed voor de armen zorgen! Elk zevende jaar alle schulden kwijtschelden en niemand wordt er minder van. Dat zou natuurlijk ook zo zijn; een rijke wordt niet veel armer als hij iets minder bezit heeft. Er zijn natuurlijk goeie rijke mensen en slechte rijke mensen, net zoals er goeie arme mensen zijn en slechte arme mensen. Goed of slecht heeft niet zoveel met rijk of arm te maken. Maar ik denk wel dat arme mensen of rijke mensen die vroeger arm zijn geweest, eerder geneigd zijn een ander te helpen, juist omdat ze weten wat het is om niks te hebben. En dan: wat heeft een mens eigenlijk nodig? Als je twee hemden hebt, geef er dan één aan iemand die geen hemd heeft…

In deze maatschappij wordt succes vaak, meestal, verbonden aan inzet. Als je maar goed je best doet en hard werkt, dan word je vanzelf rijk. Ik weet uit ervaring dat het zo niet werkt! Je kunt je uit de naad werken en ontzettend goed zijn in je vak, dat zegt niks over hoe je gewaardeerd of beloond wordt. Maar door deze instelling wordt het wel je eigen schuld gemaakt wanneer je niet je eigen broek op kunt houden. En dan heb ik het nog niet eens over mensen die graag (of best wel) zouden willen werken, maar voor wie dat door ziekte, handicap of ander ongemak onmogelijk is. Deze mensen worden vaak vergeten of met de nek aangekeken. Er is veel te weinig liefde in de wereld! En dan heb ik het niet over amore (romantische liefde) maar over agape (naastenliefde)

Asterius, bisschop van Amaseia die stierf rond 410 trekt in zijn preek over deze lezing een lijntje naar de parabel in het nieuwe testament over het verloren schaap.

‘Als u nu eens honderd schapen had en één ervan raakte verdwaald, wat zou u dan doen? Het zoeken! Net zolang tot u het vond. De andere negenennegentig zou u gewoon laten grazen. zou u uw vrienden en buren bij elkaar roepen en zeggen: “Luister. Mijn schaap was verdwaald en ik heb het teruggevonden. Zijn jullie ook niet blij?” Zo is ook in de hemel meer blijdschap over één zondaar die bij God terugkomt dan over negenennegentig anderen die niet verdwaald waren.
Lucas 15:4‭, ‬6‭-‬7 HTB

Asterius maant ons aan Zijn weg te volgen en Zijn voorbeeld na te leven. Zorg voor een ieder die op uw pad komt en maak geen onderscheid. Er zal meer blijdschap in de hemel zijn voor wat u voor een ander doet, dan wat u doet om er zelf beter van te worden. Kijk eens écht en diep naar wat uw naaste nodig heeft. Bedenk eens hoe u zou reageren wanneer u in die situatie zou zitten. Empathie, wordt dat ook wel genoemd 😉

uit een preek van Asterius: Als gij God wilt navolgen, omdat gij naar Zijn beeld zijt geschapen, volgt dan Zijn voorbeeld na. Gij die christenen zijt, die door uw naam menslievendheid verkondigt, volgt Christus’ liefde na. Laten wij het evangelie overwegen en daar als in een spiegel het voorbeeld zien van ijver en zachtmoedigheid en laten wij deze deugden grondig leren. Daar zie ik toch in parabels en vergelijkingen, een herder van honderd schapen die, toen er één van de kudde was afgedwaald en rondzwierf, niet bij de kudde bleef die ordelijk graasde. Maar om dat ene schaap te zoeken ging hij door vele kloven en dalen, besteeg grote en steile bergen, met veel moeite en in eenzaamheid zolang tot hij het verdwaalde schaap vond. Maar toen hij het gevonden had, sloeg hij het niet en joeg het niet met geweld terug naar de kudde, maar legde het op zijn schouders, behandelde het met zachtheid en droeg het terug naar de kudde, terwijl hij meer vreugde ondervond bij het terugvinden van dat ene, dan door het bezit van heel de overige menigte. Laten wij dit beeld, dat door de duisternis van de vergelijking verhuld en verborgen is, eens nader beschouwen. Dit schaap betekent natuurlijk geen echt schaap en die herder is geen gewone herder, beide betekenen iets anders. Deze voorbeelden bevatten heilige zaken. Ze manen ons immers dat wij bepaalde mensen niet als verloren en hopeloze gevallen moeten beschouwen, noch als ze in gevaar verkeren, hen mogen verwaarlozen, noch zelf traag mogen zijn om hulp te bieden. Laten wij hen die van de rechte weg afwijken en verdwalen, op die weg trachten terug te brengen, ons over hun terugkeer verheugen en hen opnemen in de menigte van hen die goed en vroom leven.

En dan zelf natuurlijk ook oprecht trachten goed en vroom te leven! Dat lijkt me wel een vereiste…

Asterius

P.S. Als u meer wilt weten over Asterius, klik dan hier: https://www.heiligen.net/heiligen/10/30/10-30-0400-asterius-amasea.php

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s