Laetare

Het is vandaag Zondag Laetare, de een na laatste Zondag van de Vastentijd, ook wel Halfvasten genoemd. (Katholieken nemen het altijd ruim met tijd en ruimte 😉 ) De liturgische kleur is roze, een van de twee roze Zondagen in het kerkelijk jaar (de ander, Gaudete, is de 3e Zondag van de Advent) Roze als met wit aangelengd paars, de liturgische kleur van de Vasten en de Advent. Volgende week is het de laatste Zondag van de Vasten en de week erop is het Palmzondag. De dag waarop we de intocht van Jezus in Jeruzalem vieren, het begin van de Goede Week. Op naar Pasen dus!

In oktober 2019 viel ik voor de vierde keer in mijn volwassen leven in de diepe put van depressie. In 1998 gebeurde het voor het eerst, na het overlijden van mijn vader. Na een halfslachtige zelfmoordpoging kwam ik in de psychiatrie terecht. Ik kreeg medicatie. Antidepressiva, stemmingsstabilisatoren, slaapmiddelen, medicijnen tegen nachtmerries, medicijnen tegen de bijwerkingen van al die medicijnen….ik was in de jaren die volgden een wandelende apotheek. En toch konden al die medicijnen niet voorkomen dat ik 2003, na mijn masterexamen, opnieuw in een zwart gat viel. Dankzij alle medicijnen was het dit keer heel makkelijk om een suïcide te plannen en ik probeerde het dan ook twee keer in een half jaar tijd. De eerste keer was het bijna gelukt, maar laat ik er geen doekjes omwinden: ik ben er nog steeds. Vreemd genoeg is dat nooit een geruststelling. Het bevestigt alleen mijn gedachte “zie je wel dat ik niks kan?!?!??! Ik kan niet eens zelfmoord plegen!” Daarna heb ik alle medicijnen overboord gegooid; als ze niet konden voorkomen dat ik met alle macht een einde aan mijn leven wilde maken, wilde ik ze niet meer slikken. De laatste keer was mijn depressie heftig, kort en heel acuut over toen ik mijn droombaan kreeg aangeboden.

Dr eerste drie depressies werden gekenmerkt door activiteit. In plaats van treurig in een hoekje te gaan zitten, werd ik zeer ondernemend. Ik begon een nieuwe studie, ik nam een nieuwe baan aan, ik was ervan overtuigd dat het allemaal goed zou komen als ik maar gewoon door zou gaan. En dat is iedere keer gelukt! Ik nam wel wat extra tijd voor mezelf, maar bleef gewoon aan het werk, bleef gewoon sociaal actief en ging zo gewoon mogelijk door met mijn leven. Dat is steeds mijn redding geweest. Als je maar doorgaat, wordt het vanzelf normaal. Ik had ook altijd het gevoel dat ik er zelf iets aan kon en moest doen en dus deed ik dat. Een zelfmoord plannen is misschien niet een positieve activiteit, maar het is een doen desalniettemin.

Vanaf dag één voelde deze depressie anders. Definitief. Het komt nooit meer goed met mij, was (en is) mijn dominante gedachte. En nu is het maart 2021, anderhalf jaar later en het lijkt erop dat ik gelijk heb. Self-fulfilling prophecy? Ik ben nog steeds depressief. En zo depressief dat ik niet eens energie heb om over zelfmoord na te denken. Ik doe echt niks. Mijn grootste prestatie op een dag is als ik niet alleen ben opgestaan, maar ook gedoucht heb en aangekleed ben. Het komt zelden voor.

Zondag Laetare, het Licht van Pasen dat een beetje vooruit schijnt. Het Licht dat hoop moet geven. Op dit moment in mijn leven zou een heel klein beetje hoop al zoveel kunnen doen, maar ik voel het niet. Licht aan het eind van de tunnel is ongetwijfeld een tegenligger en zelfs het ontluikende groen van de nieuwe lente kan mijn hart niet raken. Er zijn zo verschrikkelijk veel dingen die ik mis, dat ik er niet eens over na kan denken. Ik probeer bij de dag te leven en sommige dagen lukt dat. Het eerste wat ik ’s morgens doe is het morgengebed bidden. Vaak lukt het me een paar uur muziek te studeren. Sommige dagen heb ik genoeg energie om een film te kijken of even bij mijn zus op bezoek te gaan.

Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik dit bericht moet eindigen. Ik zou willen dat ik dat kon met een glimlach en een bemoedigend woord. Ik heb ze niet….misschien dat iemand anders bemoedigende woorden heeft?

Hij liet mij niet sterven. Ik zal voortaan leven en veel meer van het licht genieten.” tweemaal, zelfs driemaal zijn ziel terughalen uit de grafkuil, zodat hij het levenslicht kan blijven genieten.
Job 33:28‭, ‬30 HTB

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s