Zelfbeheersing

           

De Heer sprak: Wie is toch de trouwe en voorzichtige hofmeester, dien de heer over zijn ondergeschikten zal stellen, om hun op tijd de maat koren te geven? Gelukkig de dienaar, dien de heer bij zijn komst daarmee bezig vindt. Voorwaar, Ik zeg u: Hij zal hem stellen over al zijn bezit. Maar als die dienaar bij zichzelf gaat denken: “Mijn heer komt nog lang niet”; als hij de knechten en dienstmeisjes begint te slaan, en gaat eten en drinken, en zich aan dronkenschap overgeeft. dan zal de heer van dien dienaar komen op een dag, waarop hij het niet verwacht, en op een uur, dat hij niet kent. En hij zal hem streng bestraffen, en hem het lot der trouwelozen doen delen. De dienaar toch, die de wil van zijn meester kent, maar die zich niet volgens zijn wil heeft voorbereid of gehandeld, hij zal veel slaag krijgen; zo hij hem echter niet kent, en dingen doet, die slaag verdienen, zal hij slechts weinig slaag krijgen. Wien veel is gegeven, hem zal veel worden gevraagd; en wien veel is toevertrouwd. van hem zal des te meer worden geëist. Lucas 12, 42-48

Wie veel is gegeven, hem zal veel gevraagd worden.

Ik heb best wel veel talenten. Ik kan muziek maken, lesgeven en dirigeren, ik kan best aardig schrijven en ik ben een niet onverdienstelijk huisvrouw en kok. Mijn taarten zijn wereldberoemd in mijn eigen omgeving 😉 en ik ben ontzettend geduldig. Maar ik heb nog veel meer slechte eigenschappen en de allerergste vind ik zelf is mijn drift. Zolang ik mijn drift kan gebruiken voor positieve dingen (en geloof me, dat probeer ik elk moment van elke dag!) wordt het passie genoemd en word ik er om geprezen en bewonderd. Maar als ik die energie gebruik voor negatieve zaken……berg je dan maar! Ik haat mezelf daarom, maar ik kan ontzettend kwaad worden en met dingen smijten en met deuren slaan en schreeuwen tot ik geen stem meer over heb. Ik heb langdurig heel veel verschillende therapieën en technieken bestudeerd en geoefend en tot voor kort vond ik mezelf best stabiel. En durfde ik zelfs te zeggen dat ik gelukkig was, goed in mijn vel zat en mijn leven op de rails had. Natuurlijk is al mijn ellende begonnen met mijn ontslag in oktober 2019, maar toch denk ik dat ik zonder de maatregelencrisis allang weer stabiel zou zijn en aan het werk, maar dat is helaas anders gelopen. En nu met sloop van ons buurhuis en de zorg en de onrust rondom de zorg voor mijn Moeder is het iedere dag weer een gevecht om aardig, vriendelijk en rustig te zijn en te blijven.

 De meest doeltreffende remedie voor het menselijk hart is geduld, zoals Salomo zei: “De zachtmoedige is de geneesheer van het hart”. (Spr. 14,30 LXX) Niet alleen woede, droefheid, luiheid, ijdelheid of hoogmoed worden erdoor uitgeroeid, maar ook wellust en alle ondeugden tegelijk: “Lankmoedigheid”, zegt Salomo, “is de voorspoed van koningen. (Spr. 25,15 LXX) Wie altijd zachtmoedig en rustig is, ontvlamt niet in toorn, noch wordt hij verteerd door de smart van verveling en droefheid, noch wordt hij verstrooid in de nutteloze bezigheden van de ijdelheid, noch verheft hij zich in het opzwellen van de hoogmoed: “Er is vrede in overvloed voor wie de naam van de Heer liefheeft, en niets is een aanleiding om te vallen.” (Ps 119:165 Vg) Inderdaad, de Wijze heeft gelijk wanneer hij zegt: “De geduldige man is beter dan de dappere soldaat; de man die zijn woede beheerst, dan de man die een stad inneemt.” (Spr 16:32 LXX) Johannes Cassianus (360-435)

Veel dingen die ik zou willen doen, blijven liggen omdat andere zaken eerst aandacht eisen en mij zoveel energie kosten dat ik nergens anders aan toe kom. Dit eist veel van mijn geduld. Ik moet echter geduld hebben met mezelf, want als ik ook nog hogere eisen aan mijn herstelperiode ga stellen word het natuurlijk alleen maar steeds erger. Gisteren had ik telefonisch contact met zowel de casemanager van VeiligThuis als de geriant van mijn Moeder. Dit waren zeer zware gesprekken en de rest van de dag is min of meer in een waas voorbij gegaan. Als ik mezelf niet die rust gun, is de kans groot dat de situatie uit de hand loopt en dat ik mezelf uit met hysterische huilbuien en smijten met meubilair. Dus slaap ik een uurtje extra en hoop vrede te vinden, ergens…

Ik ben nog niet helemaal gewend aan beneden slapen. Ik mis vooral het op ooghoogte zijn met de vogels en het gevoel boven de wereld te staan. Ik kijk/luister naar de mensheid op straat en weet dat ze daar zijn en niet weten dat ik daar ook ben. Beneden slapen heeft dan wel weer als voordeel dat ik geen trap af hoef als ik moet plassen. Bovendien heb ik veel minder last van de wind omdat ik tussen twee gebouwen in lig (onze keuken en de bijkeuken van de buurvrouw) Vannacht was de windkracht toch 6 of 7 en ondanks dat heb ik heerlijk buiten geslapen. Helaas ging het om 5.15 regenen en moest ik alsnog naar binnen; het woei niet te hard voor mij, maar wel voor de tarp! De wind zorgt er ook voor dat de schutting die vandaag geplaatst zou worden nog een dag of misschien meerdere dagen moet wachten, maar het ergste van de sloop en verbouwing hebben we toch achter de rug en ik ga de komende dagen weer verschrikkelijk mijn best doen positieve energie te voelen en te verspreiden. In de hoop ooit ergens rust en vrede en stabiliteit te vinden.

Maar totdat wij deze solide en duurzame vrede hebben bereikt, moeten wij veelvuldige aanvallen verwachten. Dikwijls zullen wij met tranen en gekreun moeten zeggen: “Ik ben ellendig geworden en ben bovenmate bedroefd; de ganse dag ga ik bedroefd rond, omdat mijn lendenen vervuld zijn van waan” (Ps. 38, 7-8 Vulg) (…) Totdat de ziel de staat van volmaakte reinheid heeft bereikt, zal zij dikwijls deze wisselingen doormaken, die noodzakelijk zijn voor haar vorming; zolang echter Gods genade uiteindelijk haar verlangens vervult en haar daar voor altijd vestigt. Dan zal zij in waarheid kunnen zeggen: “Ik ben niet moe geworden van het wachten op de Heer, en Hij heeft naar mij omgezien. Hij heeft mijn gebed verhoord en mij uit de put der ellende, uit het slijk der slijk gehaald; Hij heeft mijn voeten op de rots gezet, Hij heeft mijn schreden gegrondvest!” (Ps 40:2-3 Vulg) Johannes Cassianus (360-435)

Johannes Cassianus werd na vele omzwervingen door Chrystostomus tot diaken gewijd rond het jaar 400. Toen Chrystostomus werd beschuldigd van simonie trok Cassianus naar Rome om Chrystostomus te verdedigen. Waarschijnlijk werd hij daar priester gewijd. Cassianus was het niet eens met de theologie van de predestinatie. Hij was ervan overtuigd dat de mens eerst en vooral een verlangen tot verlossing moet hebben alvorens God om genade te kunnen vragen. Hiermee gaf hij het initiatief van de mens een grotere rol dan de kerk over het algemeen wilde aanvaarden. Lees meer over Johannes Cassianus hier: https://heiligen.net/heiligen/07/23/07-23-0433-johannes.php

Johannes Cassianus .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s