Op 11 september jl mocht ik voorbidder zijn bij het Coventrygebed in Den Helder. Het was die dag 25 jaar geleden dat gekaapte vliegtuigen in de torens van het World Trade Centre in New York vlogen. Natuurlijk heb ik er in mijn Spreekje over gesproken. Het staat hieronder:
De tweede wereldoorlog is nog niet zo heel lang geleden. Er zijn hier vast mensen die in de oorlog zijn geboren of een staartje ervan nog hebben meegemaakt. (Er was zelfs een mevrouw in de kerk die vóór de oorlog was geboren!) Voor mij is het iets verder weg, maar mijn beide ouders hebben die tijd min of meer bewust meegemaakt. Mijn Vader als jonge tiener en mijn Moeder als kind. Mijn schoonouders hebben ook allebei die tijd bewust meegemaakt, dus weet ik dingen uit de tijd uit eerste (van mijn ouders) of tweede hand (van mijn schoonouders via mijn man)
Soms zijn er van die gebeurtenissen waaraan iedereen een herinnering heeft. Mensen die in 1963 oud genoeg waren, weten nog precies waar ze waren toen ze hoorde dat J. F. Kennedy was vermoord.
En vandaag (11 september 2026) precies 25 jaar geleden was er ook zo een gebeurtenis. Ik denk dat u ook nog wel weet waar u was toen u voor het eerst hoorde en zag hoe in New York het WTC instortte nadat gekaapte vliegtuigen zich in de torens geboord hadden. Gebeurtenissen van wereldbelang.
Ik ging met mijn vriendin mee naar de kerk. Mijn vriendin hoort bij de gereformeerde gemeente. Preken duren daar heel lang en er worden alleen psalmen gezongen en dan ook nog alleen op hele noten. Je kunt er van alles voor of tegen hebben, maar het is in ieder geval duidelijk. De orde van dienst ligt vast en de dominee stuurt van tevoren de lezing uit de heilige Schrift waarover hij wil gaan (s)preken. Deze keer ging het over de bouw van de ark. Ik ben dol op het verhaal of de geschiedenis van Noach. Als kind al vond ik het een prachtige geschiedenis en dan ging het echt niet alleen over al die dieren. Hoewel dat misschien een groot deel van de aantrekkingskracht was. Nee, ook de dagenlange regen, de regenboog, de belofte van God….ik vond het allemaal prachtig. Nu legde deze dominee het verhaal Christologisch uit. Dat is de gewoonte in de gereformeerde gemeente. De hele Bijbel gaat over Jezus in hun ogen en alle geschiedenissen worden vanuit dat standpunt uitgelegd. De ark is symbool voor Christus en alleen diegene die in de ark zitten wanneer God de deur achter Noach sluit, alleen die zullen gered worden. Dat u het even weet.
Van alle soorten dieren die op aarde leefden, kwamen de dieren twee aan twee naar Noach in de boot. Steeds een mannetje en een vrouwtje, zoals God tegen hem had gezegd. Daarna deed de Heer de deur achter Noach dicht. Genesis 7, 15-16
De eerste generatie na de zondvloed heeft actieve herinneringen aan de gebeurtenis. De tweede generatie weet het alleen nog uit tweede hand, net zoals ik alleen uit tweede hand weet heb van de tweede wereldoorlog. Hoe lang zou het duren voor er geen herinnering meer is aan de zondvloed? Gelukkig hebben we er een geschreven versie. Al zijn er natuurlijk genoeg mensen die twijfelen aan de echtheid van het geschrevene. Tegenwoordig is iets alleen maar waar als er beeldmateriaal van bestaat. POIDNH schrijven ze dan (Picture Or It Did Not Happen)
Van de aanslag op het WTC bestaat heel veel beeldmateriaal. Zou er een tijd komen dat mensen niet geloven dat het echt gebeurd is? Wij, die het bewust hebben meegemaakt kunnen ons niet voorstellen dat het ooit ontkend zal worden, maar we kennen toch ook holocaustontkenners. Mensen die misschien niet twijfelen aan de Tweede Wereldoorlog, maar wel aan de slachtpartij die onder die dekmantel heeft plaatsgevonden. Om nog maar te zwijgen over mensen die twijfelen aan de zondvloed, of aan de Opstanding als we toch bezig zijn met opsommen van gebeurtenissen die de wereld hebben veranderd.
Daar zat ik lang over na te denken. Hoe zou het zijn om als tweede of derde generatie na de Opstanding door het leven te gaan? En de hoeveelste generatie na de Opstanding zijn wij eigenlijk? En wij hebben nog steeds vertrouwen in die gebeurtenis, ondanks het ontbreken van beeldmateriaal. Geloof heeft weinig te maken met bewijsmateriaal. Thomas geloofde pas dat Jezus uit de dood was opgestaan toen hij de gaten Zijn Handen zag. Jezus sprak toen de legendarische woorden: Gelooft ge, omdat ge Mij hebt gezien? Zalig zij, die niet zien, en toch geloven. (Joh. 20, 29) Gelukkig is ons geloof niet afhankelijk van bewijsmateriaal. Gelukkig is de deur van de ark nog open en is er nog tijd voor ons om binnen te komen voor God de deur sluit.
