God gaf ons richtlijnen hoe te leven. Hij gaf die al vroeg in de geschiedenis; we vinden ze in het tweede Bijbelboek, Exodus. We kennen ze, denk ik allemaal wel en we denken waarschijnlijk allemaal dat we er ons redelijk tot goed aan houden. Ik denk dat wel tenminste…maar misschien moet ik ze nog eens nalezen. Het is makkelijk om te denken een goed mens te zijn als ik me er verder niet zo in verdiep.
Deze Woorden of Geboden zo u wilt, zijn absoluut. Geen andere Goden aanbidden, niet stelen, niet doden, geen gesneden Beelden maken, de Sabbat onderhouden. Er is nergens ruimte voor interpretatie. En ik denk dat het dat is wat veel mensen tegen de borst stuit. Ze denken, net als ik, goede mensen te zijn en willen niet geconfronteerd worden met de gedachte dat het misschien toch anders zit. Dat ze zich toch niet zo goed aan de Woorden van God houden als ze denken.
De vorige keer dat ik voor mocht bidden bij het Coventrygebed, zaten we in de Petrus en Pauluskerk. Omdat ik met de boot kom, ben ik altijd vroeg. Tijdens het wachten bekeek ik in de koffiekamer de boekenkast. Eén boek trok mijn aandacht en zonder er verder bij na te denken, stopte ik het in mijn tas om te lezen. Dat is toch een overtreding van het gebod Gij zult niet stelen! Ik ben zeker van plan de eerstvolgende keer dat ik in de PP ben, het boek terug te zetten en daarom noem ik het niet stelen maar lenen zonder toestemming. In strikte zin des woords is het natuurlijk stelen.
En zo gaan wij mensen vaak om met het Woord van God. De meeste mensen hebben nog nooit iemand gedood, maar ze eten wel vlees. En ik wil niet heel flauw zijn en ik wil er ook verder niet over doorgaan, maar om vlees te kunnen eten moet je toch echt een dier doden. Interpretatie? Of overtreding? Had God ons niet ook de opdracht gegeven voor alle dieren en planten, ja zelfs voor de hele wereld te zorgen? Interpretatie: wij zijn de baas! Of: wij zijn dienaar….En dan gaat het alleen nog maar over dieren, wat te denken over abortus of euthanasie? Interpretatie? Of een overtreding van het gebod Gij zult niet doden?
In katholieke kerken en ook in de meeste katholieke huizen vind je niet alleen beelden en afbeeldingen van Jezus, maar ook van Maria en van diverse heiligen. Zo staat er bij mij in mijn studeerkamer een beeldje van Titus Brandsma, dat ik kreeg toen ik afscheid nam van de Titus Brandsmaparochie te Amstelveen. En ook een beeldje van de h. Franciscus die de vogels toespreekt. En er hangt ook een afbeelding van de h. Ignatius van Loyola. Het helpt me om mijn gedachten te focussen en me eraan te herinneren dat God aanwezig is waar ik ook ben of wat ik ook doe. Interpretatie? Of overtreding van het Gebod gij zult geen gesneden beelden maken?
Het blijkt altijd weer een hellend vlak te zijn en je moet immer op je qui-vive blijven om niet te vervallen tot het kwade en steeds weer opnieuw ervoor kiezen het goede te doen. En zelfs als je er bewust voor kiest het goede te doen en het kwade of het slechte achterwege te laten, dan nog! weet je niet zeker of dat ook gelukt is. Want wat ik goed vind, kan een ander wel slecht vinden. Of andersom …
Ik denk dat de regels, de wetten, de Woorden van God juist daarom zo absoluut zijn. Wij mensen, hoewel gemaakt naar Zijn Beeld en Gelijkenis, slechts een weinig minder gemaakt dan de engelen. Zo staat het tenminste in psalm 8, vers 6: Toch hebt U hem weinig minder gemaakt dan de engelen
en hem met eer en glorie gekroond. Wij mensen zijn nu eenmaal feilbaar en beïnvloedbaar en geneigd tot het kwaad. Laten we proberen boven op de berg van Gods genade, van Gods liefde te blijven en niet onderuit te gaan op het hellend vlak van een maatschappij, een wereld die schijnbaar God vergeten is.
