Zes dagen later nam Hij Petrus, Jakobus en Johannes mee een hoge berg op. Er was niemand anders bij Hem. Daar bovenop die berg zagen de leerlingen hoe het uiterlijk van Jezus veranderde. Zijn kleren werden verblindend wit, zo wit als niets ter wereld. Ze zagen ook Elia en Mozes erbij komen, die met Jezus spraken. ‘Meester,’ zei Petrus, ‘het is maar goed dat wij hier zijn. Wij zullen drie tenten maken. Eén voor U, één voor Mozes en één voor Elia!’ Hij wist niet wat hij anders moest zeggen, want hij en ook de anderen waren vreselijk geschrokken. Op dat moment werden ze overschaduwd door een wolk en een stem uit die wolk zei: ‘Dit is mijn Zoon. Hem heb Ik lief. Luister naar Hem.’ Toen zij om zich heen keken, zagen ze plotseling dat Mozes en Elia weg waren. Alleen Jezus was nog bij hen. Terwijl zij van de berg afdaalden, zei Jezus dat ze hier pas over mochten spreken als Hij, de Mensenzoon, uit de dood teruggekomen zou zijn. Dus hielden zij het voor zich. Marcus 9, 2-9 HTB

Op de tweede Zondag van de Vasten staat deze lezing op de rol. De lievelingslezing van Henk, de lezing met dat gedoe op die berg, zoals hij altijd zegt. Wat wil deze lezing ons zeggen? Natuurlijk in de eerste plaats bevestigen dat Jezus Gods Zoon is en dat Hij is gekomen in menselijke gedaante voor ons en dat we naar Hem moeten luisteren. En dan is er nog iets over voleinding en volheid. Mozes en Elia voegen zich bij Hem. Mozes staat voor de Wet en Elia voor de Profeten. Jezus is natuurlijk het Woord en het Licht (vgl. Joh. 1, 1- 10: In het begin was het Woord en het Woord was bij God, en het Woord was God. Het Woord was bij God in het begin. Door het Woord is alles ontstaan en zonder het Woord is niets ontstaan van alles wat bestaat. In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen. Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in zijn macht kunnen krijgen. Er kwam iemand die door God was gezonden, hij heette Johannes. Hij kwam om tegenover de mensen te getuigen van het licht en hen zo tot geloof te brengen. Johannes was niet zelf het licht maar degene die over het licht vertelde, het echte licht, dat in de wereld kwam om iedereen te verlichten. Het Woord kwam in de wereld en heeft de wereld gemaakt, maar de wereld wilde niets van het Woord weten.)

Ambrosius schrijft over deze lezing het volgende: Laten wij ook de berg opgaan, laten we het Woord van God aanroepen opdat Hij voor ons verschijnt in Zijn schittering en schoonheid en dat Hij komt om over de aarde te heersen. Want als je niet de bergkam van een verheven kennis beklimt, dan zal de Wijsheid en de kennis van de mysteriën niet voor je verschijnen, het zal niet duidelijk worden welk een schittering en schoonheid de inhoud van het Woord van God heeft, maar het Woord van God zal aan jou verschijnen als een lichaam dat iedere schoonheid mist. Hij verschijnt aan je als een gebroken mens, die in staat was om aan onze gebreken te lijden. (einde citaat) Wil je meer weten over Ambrosius, klik dan hier: https://www.heiligen.net/heiligen/12/07/12-07-0397-ambrosius.php

Met andere woorden beklim de berg die het leven is, zoek en vind God in iedere mens, in ieder levend wezen die je tegenkomt. God bestaat niet alleen in schoonheid en de warmte, zoek en vind de schoonheid en de warmte, de goddelijke liefde in de gebrokene, de arme, de gemankeerde. Ieder leven draagt de schoonheid van God in zich; het zijn onze ogen die dat niet (willen) zien.

Paus Leo de Grote (gestorven in 461) schreef over dezelfde lezing: Om de apostelen te bevestigen en om hun kennis volledig te maken, werd aan dit wonder nog een andere les toegevoegd. Want Mozes en Elia -dat wil zeggen: de Wet en de Profeten- verschenen en spraken met de Heer. Aldus werd in het samenzijn van deze vijf mannen ten volle vervuld wat er geschreven staat: ‘een verklaring van twee of drie getuigen is rechtsgeldig’ (Deut.19, 15) Wat is er betrouwbaarder, wat is er zekerder dan het woord, waarvan de verheerlijking gepaard gaat met de samenklank van de bazuinen van het Oude en Nieuwe Testament en met de overeenstemming van de oude getuigenissen en de leer van het evangelie? De geschriften van beide Verbonden bevestigen elkaar: Hij die eens op geheimvolle wijze onder de tekenen was aangekondigd, wordt nu duidelijk zichtbaar door de luister van deze verkondiging. (…) Want of het nu gaat om het onderhouden van de geboden dan wel om het verduren van wederwaardigheden, steeds moet ons in de oren klinken de stem van de Vader die eens heeft gezegd: ‘Dit is mijn Zoon, de Welbeminde, in wie Ik mijn behagen heb gesteld; luistert naar Hem’ (Mt. 17, 5) (einde citaat) Wil je meer weten over paus Leo de Grote, klik dan hier: https://www.heiligen.net/heiligen/11/10/11-10-0461-leo.php

De transfiguratie, dat gedoe op die berg, is dus vooral om de verschillende werelden aan elkaar te verbinden: de wereld van het Oude testament en die van het Nieuwe testament. Van het Oude verbond en het Nieuwe. De wereld zoals die is en de wereld zoals die zou kunnen, misschien wel zou moeten, zijn. Het sterkt ook ons vertrouwen en ons geloof. Wanneer Jezus ons leert bidden en ons leert God Onze Vader te noemen, geeft Hij hiermee aan dat wij Zijn broers en zussen zijn. God mag dan Zijn Eengeboren Zoon Zijn Welbeminde noemen, het feit dat Jezus ons Zijn broers en zusters noemt, laat ook op ons Zijn Licht schijnen. En wanneer wij in de loop van ons dagelijks leven Zijn voorbeeld volgen en alleen liefde en vergeving uitstralen mogen we ons verheugen op een eigen gedaanteverandering….misschien…

Een ingewikkelde lezing…en toch, zelfs zonder uitleg en zelfs zonder diepgaand onderzoek raakt dit verhaal iets heel wezenlijks. Dit is mijn Zoon, de Welbeminde. Luistert naar Hem!

‘Aan het einde van elk zevende jaar moeten alle schulden worden kwijtgescholden. Niemand zal hierdoor arm worden want, als u dit gebod gehoorzaamt, zal de Here u rijk zegenen in het land dat Hij u geeft. De enige voorwaarde die de Here stelt voor zijn zegen, is dat u zorgvuldig leeft naar de geboden van de Here , uw God, die ik u vandaag geef. Er zullen altijd arme mensen onder u zijn, daarom is dit gebod noodzakelijk. U moet uw arme broeder vrijgevig tegemoet treden en hem lenen wat hij nodig heeft. Denk eraan dat u zelf slaven bent geweest in het land Egypte en dat de Here , uw God, u redde! Daarom geef ik u dit gebod.
Deuteronomium 15:1‭, ‬4‭-‬5‭, ‬11‭, ‬15 HTB

Dat is pas goed voor de armen zorgen! Elk zevende jaar alle schulden kwijtschelden en niemand wordt er minder van. Dat zou natuurlijk ook zo zijn; een rijke wordt niet veel armer als hij iets minder bezit heeft. Er zijn natuurlijk goeie rijke mensen en slechte rijke mensen, net zoals er goeie arme mensen zijn en slechte arme mensen. Goed of slecht heeft niet zoveel met rijk of arm te maken. Maar ik denk wel dat arme mensen of rijke mensen die vroeger arm zijn geweest, eerder geneigd zijn een ander te helpen, juist omdat ze weten wat het is om niks te hebben. En dan: wat heeft een mens eigenlijk nodig? Als je twee hemden hebt, geef er dan één aan iemand die geen hemd heeft…

In deze maatschappij wordt succes vaak, meestal, verbonden aan inzet. Als je maar goed je best doet en hard werkt, dan word je vanzelf rijk. Ik weet uit ervaring dat het zo niet werkt! Je kunt je uit de naad werken en ontzettend goed zijn in je vak, dat zegt niks over hoe je gewaardeerd of beloond wordt. Maar door deze instelling wordt het wel je eigen schuld gemaakt wanneer je niet je eigen broek op kunt houden. En dan heb ik het nog niet eens over mensen die graag (of best wel) zouden willen werken, maar voor wie dat door ziekte, handicap of ander ongemak onmogelijk is. Deze mensen worden vaak vergeten of met de nek aangekeken. Er is veel te weinig liefde in de wereld! En dan heb ik het niet over amore (romantische liefde) maar over agape (naastenliefde)

Asterius, bisschop van Amaseia die stierf rond 410 trekt in zijn preek over deze lezing een lijntje naar de parabel in het nieuwe testament over het verloren schaap.

‘Als u nu eens honderd schapen had en één ervan raakte verdwaald, wat zou u dan doen? Het zoeken! Net zolang tot u het vond. De andere negenennegentig zou u gewoon laten grazen. zou u uw vrienden en buren bij elkaar roepen en zeggen: “Luister. Mijn schaap was verdwaald en ik heb het teruggevonden. Zijn jullie ook niet blij?” Zo is ook in de hemel meer blijdschap over één zondaar die bij God terugkomt dan over negenennegentig anderen die niet verdwaald waren.
Lucas 15:4‭, ‬6‭-‬7 HTB

Asterius maant ons aan Zijn weg te volgen en Zijn voorbeeld na te leven. Zorg voor een ieder die op uw pad komt en maak geen onderscheid. Er zal meer blijdschap in de hemel zijn voor wat u voor een ander doet, dan wat u doet om er zelf beter van te worden. Kijk eens écht en diep naar wat uw naaste nodig heeft. Bedenk eens hoe u zou reageren wanneer u in die situatie zou zitten. Empathie, wordt dat ook wel genoemd 😉

uit een preek van Asterius: Als gij God wilt navolgen, omdat gij naar Zijn beeld zijt geschapen, volgt dan Zijn voorbeeld na. Gij die christenen zijt, die door uw naam menslievendheid verkondigt, volgt Christus’ liefde na. Laten wij het evangelie overwegen en daar als in een spiegel het voorbeeld zien van ijver en zachtmoedigheid en laten wij deze deugden grondig leren. Daar zie ik toch in parabels en vergelijkingen, een herder van honderd schapen die, toen er één van de kudde was afgedwaald en rondzwierf, niet bij de kudde bleef die ordelijk graasde. Maar om dat ene schaap te zoeken ging hij door vele kloven en dalen, besteeg grote en steile bergen, met veel moeite en in eenzaamheid zolang tot hij het verdwaalde schaap vond. Maar toen hij het gevonden had, sloeg hij het niet en joeg het niet met geweld terug naar de kudde, maar legde het op zijn schouders, behandelde het met zachtheid en droeg het terug naar de kudde, terwijl hij meer vreugde ondervond bij het terugvinden van dat ene, dan door het bezit van heel de overige menigte. Laten wij dit beeld, dat door de duisternis van de vergelijking verhuld en verborgen is, eens nader beschouwen. Dit schaap betekent natuurlijk geen echt schaap en die herder is geen gewone herder, beide betekenen iets anders. Deze voorbeelden bevatten heilige zaken. Ze manen ons immers dat wij bepaalde mensen niet als verloren en hopeloze gevallen moeten beschouwen, noch als ze in gevaar verkeren, hen mogen verwaarlozen, noch zelf traag mogen zijn om hulp te bieden. Laten wij hen die van de rechte weg afwijken en verdwalen, op die weg trachten terug te brengen, ons over hun terugkeer verheugen en hen opnemen in de menigte van hen die goed en vroom leven.

En dan zelf natuurlijk ook oprecht trachten goed en vroom te leven! Dat lijkt me wel een vereiste…

P.S. Als u meer wilt weten over Asterius, klik dan hier: https://www.heiligen.net/heiligen/10/30/10-30-0400-asterius-amasea.php

Er is een oude Chinese wijsheid die zegt: als je een jaar vooruit kijkt, plant dan rijst. Kijk je 10 jaar vooruit, plant dan bomen. Kijk je 100 jaar vooruit, onderwijs dan kinderen. Op de Joods kalender is zelfs een speciale feestdag voor het planten van bomen! (lees er hier alles over: https://isreality.nl/joodse-feesten/nieuwjaarsfeest-van-de-bomen/ ) Ik plant en zaai graag wat ik hetzelfde jaar op kan eten, maar ik plant ook graag bomen. Ik heb Henk laten beloven later een fruitboom op mijn graf te planten. (Ja, ik weet dat er ook urnen bestaan waar een jong boompje of een boomzaadje in zit, maar dan moet ik gecremeerd en dat wil ik niet.)

Een week of tien dagen geleden zei Henk: zullen we een dagje naar de Betuwe? Ik zei natuurlijk meteen JA! Ik ben dol op dagjes uit. Ik ben dol op reisjes en ik houd van door Nederland karren, dus het maakte me niks uit wat hij van plan was. Het blijkt dat Nederland nummer 1 teler van perenbomen in de wereld is. Al die perenbomen zijn in Nederland gebleven in plaats van geëxporteerd en nu zijn ze dus “over” en je mag ze gratis op komen halen! Daar hadden wij wel oren naar. Dezelfde dag kregen we bericht van onze energieleverancier Texelenergie dat ze met een vrachtwagen naar de boomteler waren gereden en een hele vracht perenbomen hadden opgehaald. Alle klanten mochten er twee op komen halen. We hoefden dus zelf niet van het eiland af en dat was wel jammer maar we waren wel twee perenbomen rijker en die waren welkom in onze moestuin. 🙂

Dus vandaag was bomenplantdag bij ons op de moestuin! Naast alle groente die we altijd verbouwen en de vier appelbomen, twee pruimenbomen en de kersenboom hebben we nu ook twee perenbomen. Hopelijk gaan ze gauw vruchten geven.

Gisteravond woei het best hard. Eigenlijk te hard om in de hangmat te gaan slapen…..of toch niet. Terwijl ik nog aan het twijfelen was, overtuigde Henk mij dat ik toch gewoon buiten kon gaan liggen en als het niet ging, ik weer naar binnen kon komen. Dus heb ik om een uur of half twaalf in een luwte mijn hangmat opgehangen en opgemaakt en voor twaalven lag ik erin. Maar de wind had ervoor gezorgd dat mijn bed niet zo glad was als anders en ik kon maar niet lekker liggen. Na een hoop gerommel en getrek aan slaapzak, isolatiematje, pyjama en hangmat viel ik uiteindelijk toch in slaap. In mijn hoofd de gedachte dat ik toch echt een prinses op de erwt ben 🙈

Toen ik vanochtend wakker werd, zat die prinses op de erwt nog in mijn hoofd maar ik kon me echt met de beste wil van de wereld niet meer herinneren hoe dat sprookje eigenlijk ook alweer gaat. Dus zocht ik het op. En het geval wil dat de prins wil trouwen, maar wel met een échte prinses en de koningin (ik neem aan de moeder van de prins, maar dat staat nergens) denkt een manier om een onechte prinses van een echte prinses te onderscheiden en legt een erwt onder een stapel matrassen. Lees het hele verhaal hier:

https://www.andersenstories.com/nl/andersen_sprookjes/de_prinses_op_de_erwt

Heeft de uitdrukking “Prinses op de erwt” in ons taalgebied een negatieve connotatie gekregen; iemand die overdreven reageert op kleine tegenslag. Echter als je er objectief naar kijkt, is het eigenlijk een positief iets. Iemand is zó gevoelig dat zij zelfs door 20 matrassen heen een klein erwtje, een kleine irritatie kan voelen. Misschien was de prinses wel hoogsensitief! Was ze zelfs helemaal geen prinses van geboorte, alleen een prinses omdat ze zo gevoelig, zo sensitief, zo opmerkzaam was dat niets haar ontgaat. Als we het zo uitleggen, dan kan ik het wel met mezelf eens zijn. Ik ben een prinses op de erwt 😁

Elk jaar rond Aswoensdag wordt bij ons thuis de discussie gevoerd over wie welk Vastenoffer zal aanvaarden. Henk vindt dat hij als chronisch zieke (hij is hartpatiënt) helemaal niet hoeft te Vasten. Maar eerlijk gezegd deed hij al niet zo erg fanatiek mee toen zijn hart nog goed werkte. Ik heb al van alles verzonnen als Vastenoffer: 40 dagen geen boeken kopen (veel moeilijker dan ik van tevoren had bedacht!), geen alcohol drinken, niet roken, geen communie ontvangen. Dat laatste noemt men ook wel liturgisch vasten en ook dat was voor mij een hard gelag. Omdat wij als veganisten sowieso al geen vlees eten en verder ook zeer matig zijn met spijs en drank is het altijd zoeken naar een geschikt vastenoffer. Roken doe ik al jaren niet meer en ’s avonds een biertje en op Zondag een glaasje sherry met mijn moeder kan ik toch niet echt buitensporig noemen. Afgezien nog van het feit dat je op Zondag niet hoeft te vasten. En het afgelopen jaar was liturgisch vasten eerder gewoonte dan uitzondering, dus dat is ook niet echt een optie.

In het Katholiek Woordenboek wordt Vasten als volgt omschreven: zich beperken in het gebruik van spijs en drank. Deze vorm van boete kwam in de tweede eeuw op sommige tijden in gebruik. Als voorbereiding op het Paasfeest geldt vanaf de vierde eeuw de veertigdaagse vasten, die op Aswoensdag begint. (einde citaat)

Het is vandaag Aswoensdag. Ik heb nog geen vastenoffer aangenomen. Ik richt mij naar de lezing uit Jesaja:

Nee, het soort vasten dat Ik van u verlang, is dat u uw band met de zonde verbreekt. Dat u zich bevrijdt van het kwaad. Dat u ophoudt uw arbeiders uit te buiten, hen eerlijk behandelt en hun geeft waar zij recht op hebben. Ik wil dat u uw voedsel deelt met de hongerigen en dat u hulpelozen, armen en ontheemden in uw huizen ontvangt. Geef kleren aan wie het koud hebben en verberg u niet voor familieleden die uw hulp nodig hebben. Dan zult u stralen als de morgenzon. U zult snel genezen, uw vroomheid zal u voorthelpen, goedheid zal als een schild voor u zijn en de glorie van de Here zal u van achteren beschermen.
Jesaja 58:6‭-‬8 HTB

En naar vers 19 van psalm 51:

Het werkelijke offer waarop U wacht, is een aan U overgegeven geest van iemand die weet dat hij niet zonder U kan. En een hart dat geheel en al weet dat U de enige bent die helpen kan. Zulke mensen stuurt U nooit weg, mijn God.
Psalmen 51: ‬19 HTB

Ik zal dus doorgaan waar ik mee bezig ben, mantelzorgen voor mijn moeder, af en toe mijn zus bezoeken, eten uitdelen hier en daar, mijn klerenkast opruimen en bidden. En verder hard werken aan mijn eigen geestelijke gezondheid en stabiliteit. En dan hoop ik dat ik tegen Pasen, over veertig dagen, vers 10, psalm 51 kan voelen

Wilt U mij weer blijdschap en echte vreugde geven? Mijn lichaam en mijn ziel zijn terneergeslagen, maar U kunt mij weer oprichten en U laten prijzen.
Psalmen 51: 10 HTB

Als u verdriet hebt, laat u er niet door overweldigen. Als u blij bent, geef u er niet aan over. Als u iets koopt, klem u er niet aan vast. Als u gebruikmaakt van wat de wereld biedt, moet u er niet in opgaan. Want de wereld zoals wij die nu kennen, zal niet lang meer bestaan. I Kor.7, 30-31

Toen ik een klein meisje was, hadden we een poster hangen van de brede en de smalle weg. Ik denk dat de meeste mensen dat plaatje wel kennen. Langs de brede weg staan kroegen en winkels en er is licht en vrolijkheid en veel mensen lopen daar. Maar aan het einde van die weg, hoog in de bergen, eindigt de weg in een immens vuur (de hel). Aan de andere kant is een smal pad door berglandschap met een beekje hier en een boompje daar. Weinig mensen lopen daar en de weg eindigt in een prachtig licht (de hemel)

Ik had altijd meer belangstelling voor de smalle weg dan voor de brede. Niet in de laatste plaats vanwege het bordje bij de poort: linksaf Dood en verdoemenis, rechtsaf Leven en zaligheid. Afgezien van dat, in mijn kinderogen overduidelijk, bordje was mij de smalle weg veel aantrekkelijker. Lekker wandelen door de natuur en dan de berg op, was en is mij veel aangenamer dan door de stad banjeren. Hoewel dat bij tijd en wijle ook best leuk is 😉

Wat mij ook opvalt aan deze poster is de mogelijkheid om ver op de weg nog over te stappen. Kijk maar goed, er zijn nog zeker drie bruggen voor de kloof tussen de brede en de smalle weg verdwijnt in de verte. Deze zijn natuurlijk bedoelt voor spijtoptanten die later in hun leven toch nog de smalle weg kiezen. Maar evenzogoed kunnen mensen die op de smalle weg lopen er nog voor kiezen alsnog het brede pad op te gaan…. Ze komen elkaar op de brug tegen.

Vlak na mijn doop in 2004 (ja, ik heb ook ergens een bruggetje genomen) kreeg ik deze poster van mijn zus en ook bij mij heeft hij lang gehangen. Tijdens de laatste verbouwing weggehaald en niet opnieuw opgehangen, ligt hij ergens in de kast. Ik moest er vanochtend aan denken toen ik de lezing uit Kor. las (zie boven) De wereld zoals wij die kennen zal niet lang meer bestaan…..niet dat de wereld nou speciaal zoveel anders is of wordt, maar het leven zelf is slechts tijdelijk.

Het leven van de mens is maar kort, net als een bloem bloeit hij even, maar als de wind erover blaast, is er niets meer over. Maar de goedheid en trouw van de Here zijn eeuwig. Psalm 103, 15-17

Twee dagen in de week mantelzorg ik voor mijn moeder. We komen dan halverwege de middag, na haar middagslaapje. Henk steekt de open haard aan, we spelen een spelletje of zingen wat liedjes bij de piano. Later ga ik koken en eten we samen en om een uur of acht gaan we weer naar huis. Moeder wordt naar bed geholpen door professionele thuiszorg.

Op Zondag nemen we meestal ons nichtje Cecilia mee, zo ook gister (14 februari) Ik had thee gezet en zelfgebakken gevulde speculaas aangesneden; een beetje extra feestelijk omdat het onze trouwdag was. Henk had net de open haard aangestoken en Cecilia was al verdwenen naar de aan de achtertuin grenzende ijsbaan om te schaatsen. Moeder zat wat in een prentenboek te bladeren en ik zat te kleuren, toen we opeens een harde knal tegen de ruit hoorde. Ik ging poolshoogte nemen en zag een versufte specht liggen die blijkbaar een navigatiefout had gemaakt en tegen de ruit aan was gevlogen. Ik ging vlug naar buiten en nam de vogel in mijn handen. Ik herinnerde mij dat ik versufte vogels het meest gebaat zijn bij warmte en stimulatie (ooit ergens gelezen natuurlijk), dus ik aaide haar verenkleed zachtjes en schudde haar een beetje, sprak hem bemoedigend toe. Na een minuut of vijf was ze weer wakker genoeg om uit mijn handen via het hoofd van Cecilia, die inmiddels terug was gekomen van schaatsen, in een boom te vliegen. Daar bleef ze nog een kwartiertje, twintig minuten zitten en daarna was ze verdwenen.

Een specht is ook een schepsel Gods en op dat moment had ze mijn hulp nodig. Gelukkig was ik in de buurt om die te geven! Met een beetje warmte en liefde was ze zo weer op de been. Volgens mij is dat een onderdeel van het allerbelangrijkste gebod: Heb God lief boven alles en je naaste als jezelf. Een bijbelgeleerde die stond te luisteren, hoorde hoe raak Jezus de Sadduceeën antwoordde. Hij kwam dichterbij en vroeg: ‘Wat is het belangrijkste gebod?’ Jezus antwoordde: ‘Dat is: “Luister Israël, de Here is onze God, de Here is één. Heb de Here, uw God, lief met heel uw hart, met heel uw ziel, met heel uw verstand en met heel uw kracht.” En het gebod dat daarna komt, is dit: “Heb uw naaste net zo lief als uzelf.” Belangrijker geboden dan deze twee zijn er niet.’  (Marcus 12, 28-31) Alle schepselen Gods zijn immers mijn naaste. Volgens een bevriend pater Karmeliet heb ik een Franciscaans hart. Ik vat dat op als een compliment!

met dank aan Henk voor het filmen

De evangelielezing vanochtend was de lezing van de vrouw die bij Jezus komt om Hem te vragen haar dochter te genezen van haar bezetenheid:

En Hij stond op en vertrok vandaar naar het gebied van Tyrus. En toen Hij een huis was binnengegaan, wilde Hij niet, dat iemand het wist; maar Hij kon niet verborgen blijven. Want terstond hoorde van Hem een vrouw, wier dochtertje een onreine geest had; en zij kwam tot Hem en viel Hem te voet. Deze vrouw was een Griekse, een Syrofenicische van geboorte. En zij vroeg Hem de boze geest uit haar dochter te drijven. En Hij zeide tot haar: Laat eerst de kinderen verzadigd worden want het is niet goed het brood der kinderen te nemen en het de honden voor te werpen. Doch zij antwoordde en zeide tot Hem: Zeker, Here, de honden eten immers ook onder de tafel van de kruimels der kinderen. En Hij zeide tot haar: Om dit woord, ga heen, de boze geest is uit uw dochter gevaren. En toen zij naar huis gegaan was, vond zij het kind te bed liggen en de boze geest uitgevaren.
Marcus 7:24‭-‬30 NBG51

Ik ben er van overtuigd dat dat kan. Een boze geest kan bezit nemen van iemand en diegene dingen laten doen of zeggen die schadelijk zijn en gemeen. Ik kan me herinneren dat mijn vader een exorcisme heeft bijgewoond. Het hele verhaal ken ik niet, maar ik weet dat een patiënt jarenlang riep bezeten te zijn door een boze geest en dat al vaders inspanningen (mijn vader was huisarts) haar te genezen niet mochten baten. Uiteindelijk nam mijn vader haar mee naar een exorcist. Toen hij terugkwam, vertelde hij alleen dat hij zeer onder de indruk was van hetgeen hij had meegemaakt en met eigen ogen gezien. En dat het naar zijn mening echt waar was dat de vrouw bezeten was geweest en dat de exorcist de geest had uitgebannen.

Beda Venerabilis (de eerbiedwaardige) die leefde van ongeveer 673 tot 735 had daar heel andere gedachte bij:

“Vrouw, groot is uw vertrouwen! Moge het u vergaan zoals u wenst” (Mt 15,28). Ja, de Kanaänitische vrouw heeft een groot vertrouwen. Zij kende noch de oude profeten, noch de recente wonderen van de Heer, noch zijn geboden, noch zijn beloften, en bovendien werd zij door Hem afgewezen, maar zij volhardde in haar verzoek en werd niet moe om bij Hem aan te kloppen, die haar alleen door de goede naam als de Verlosser is aangewezen. En zo werd haar gebed op een schitterende manier verhoord. (…)Wanneer iemand van ons een geweten heeft dat bezoedeld is door egoïsme, trots, ijdelheid, minachting, woede, jaloezie of een andere ondeugd, dan is hij inderdaad, zoals deze vrouw van Kanaän, “een dochter die vreselijk bezeten is door een demon”. Laat hij zich daarom haasten om de Heer te smeken om haar te genezen. (…) Laat hij dit doen met nederige onderwerping; laat hij zichzelf niet waardig achten om het lot te delen met de schapen van Israël, dat wil zeggen, met de reine zielen, en laat hij zichzelf de beloningen van de hemel onwaardig achten. Maar laat de wanhoop hem er niet toe brengen om de volharding van zijn gebed te verminderen, maar laat zijn hart een onwankelbaar vertrouwen hebben in de onmetelijke goedheid van de Heer. Want Hij die in staat was om van een dief een getuige te maken (Lc 24,39 e.v.), van een vervolger een apostel (Hnd 9), en van doodgewone stenen zonen van Abraham (Mt 3,9), is ook in staat om een kleine hond te transformeren tot de schapen van Israël. *einde citaat*

Beda, kerkleraar en heilig verklaard door paus Leo XII in 1899, werd geboren in Northumbrië en trad al op zevenjarige leeftijd in bij de Benedictijnen. Zijn bezigheden waren studeren, lesgeven en schrijven. Hij heeft dan ook een indrukwekkend oeuvre van 52 boeken nagelaten. Hij is schutspatroon van de geleerden. Hij wordt dus niet voor niets Eerbiedwaardig genoemd! Ik ga hem dan ook niet tegenspreken! maar…

Ik vind het een heel mooie gedachte dat de zeven hoofdzondes de boze geesten zijn die ons bezitten en tegen wie we moeten vechten. Maar ik denk dat het ook letterlijk kan gebeuren dat iemand door een boze geest bezeten wordt. Misschien is het al te gemakkelijk al onze verdorven verlangens en slechte gewoontes toe te schrijven aan demonen. En toch…de verleidingen zijn in onze westerse wereld wel erg groot! Mijn eigen hebzucht en gierigheid deden mij vanochtend tien repen chocolade bestellen in plaats van één, omdat ze dan per stuk bijna 2€ goedkoper zijn… (of waren het toch de demonen van hebzucht en gierigheid?)

Ik heb maar één advies: ga naar buiten!!! Ik begrijp dat ik in het voordeel ben omdat ik tot de eerste sneeuwstorm buiten heb geslapen en dus goed ben afgehard, maar echt: GA NAAR BUITEN!!! Het is net als met zwemmen, eerst lijkt het koud en onaangenaam maar als je eenmaal door bent, is het heerlijk. Als je een kwartier, twintig minuten buiten bent, ben je “door” en heb je het niet koud meer. En dan nog! tegen kou kun je je kleden: dikke, waterafstotende jas, trui eronder en eventueel een skibroek en wandelen maar! Als wandelen je verveeld, kun je ook een sneeuwpop bouwen. Dat heb ik gister gedaan. Ik ben er erg trots op. 🙂

Slavernij lijkt iets van lang geleden. Het is niet een heel actueel onderwerp, behalve een paar jaar geleden toen Tony Chocolonely werd opgericht als aanklacht tegen de moderne slavernij. De chocola die ze produceren noemen ze nog steeds niet slaafvrij. Dat wil dus zeggen dat de omstandigheden in de cacaoplantages nog steeds niet optimaal zijn. Lees het hele verhaal over Tony Chocolonely hier:

https://tonyschocolonely.com/nl/nl/onze-missie/hoe-t-begon

Vandaag vieren we leven en werk van h. Josephina Bakhita (1870-1947) Josephina werd als 9 jarig meisje door slavenhandelaren ontvoerd en als slavin verkocht. En doorverkocht. En mishandeld en misbruikt. Uiteindelijk kwam ze in Italië terecht en bekeerde zich. De aartsbisschop van Venetië kreeg het voor elkaar haar vrij te laten verklaren door de Italiaanse regering; slavernij was immers allang afgeschaft! Ze trad in 1896 in bij de Zusters van de Liefde in Canossa. Lees haar hele verhaal hier: https://www.heiligen.net/heiligen/02/08/02-08-1947-josephina.php

Slavernij werd in Frankrijk reeds in 1794 afgeschaft; in Nederland pas in 1863. Nederland was daarmee één van de laatste landen in Europa om slavernij te verbieden. Alleen Portugal en Spanje waren nog later. Het is werkelijk ongelooflijk dat Josephina laat in de 19e eeuw nog als slavin Europa binnen is gekomen. Aan de andere kant is het pas in 2007 wereldwijd aanvaard dat slavernij geen goed idee is. De officiële lezing is dat slavernij in 2007 over de hele wereld werd verboden, maar je hoeft niet zo ver te zoeken om nog (sporen van) slavernij te vinden.

https://nl.qaz.wiki/wiki/Timeline_of_abolition_of_slavery_and_serfdom

Slavernij gaat natuurlijk over mensenhandel, macht en bezit. Maar misschien wel in eerste instantie over vrijheid. En hoeveel vrijheid heeft een modern mens? Zijn we niet allemaal slaven van de media, onze smartphone, regels en maatregelen? Niet dat ik het bezitten van een mens wil bagatelliseren, maar het afschaffen van slavernij zou nog veel dieper moeten of kunnen gaan. Als mens zouden we ook geen slaaf mogen zijn van onze eigen verlangens. We zouden vrij moeten zijn om in goede harmonie met onszelf, onze omgeving en naasten en met God te ontwikkelen en te ondervinden wat mooi is en waar we van groeien. In vrijheid kunnen groeien, dat lijkt me de ware zin des levens…..

Ondertussen trek ik mij op aan Josephina Bakhita die later in haar leven zei dat als ze haar ontvoerders zou ontmoeten, ze de voeten zou kussen. Immers als zij haar niet ontvoerd hadden, was ze nooit Christen geworden. En daarom is ze heilig verklaard; het was niet louter een politieke keuze.