Ik vind het altijd leuk om na te denken en te schrijven over de Bijbellezing van de dag. Vaak zoek en/of vind ik er preken of geschriften bij en over van grote of minder grote heiligen of mystici of denkers, soms schrijf ik ook alleen mijn eigen gedachten erover. Als ik achter een orgel zit, luister ik naar de overweging van de dominee of de priester en probeer ik dat te integreren in mijn stukje.

Bij onze protestantse broeders en zusters gaat soms een dominee voor die minstens 18 minuten (s)preekt….dat vind ik een beetje lang! (Ter vergelijking: in de rooms-katholieke kerk duurt een gemiddelde overweging 7 minuten.) De laatste twee keer dat ik daar orgel speelde en deze dominee voorging, ben ik stiekem naar beneden gegaan om een kopje koffie te drinken 😀

Aanstaande Zondag staat deze prachtige lezing uit Marcus op het rooster:

Daarna vertrok Jezus met zijn leerlingen naar Nazareth, de plaats waar Hij was opgegroeid. De volgende sabbat ging Hij naar de synagoge en nam daar het woord. Iedereen was hoogst verbaasd. ‘Waar heeft Hij dat allemaal vandaan?’ vroeg men elkaar. ‘Hoe komt Hij aan die wijsheid? En hebben jullie gezien wat voor wonderen Hij doet?’ Ze kwamen er niet over uitgepraat. ‘Dit is toch de timmerman, de zoon van Maria en de broer van Jakobus en Jozef en van Judas en Simon? En zijn zusters wonen ook hier in Nazareth. Wat verbeeldt Hij Zich wel?’ Het was duidelijk dat zij niets van Hem moesten hebben. Jezus zei: ‘Een profeet wordt door iedereen geëerd, maar niet door de mensen uit zijn eigen stad en ook niet door zijn familie.’ Omdat zij niet geloofden, kon Hij bij hen geen grote wonderen doen. Wel genas Hij een paar zieken door hun de handen op te leggen. Hij verbaasde Zich erover dat de meeste mensen Hem niet geloofden. Hij trok de omliggende dorpen langs en sprak daar over God. Marcus 6, 1- 6

Zeker in een kleine gemeenschap kan het zo gaan. Iedereen kent iedereen en iedereen heeft over iedereen een mening. Er is weinig of geen ruimte voor een open blik. Je kunt groeien wat je wilt, veranderen in wie je voor ogen hebt en jezelf verbeteren tot je een ons weegt; als de buren vastgeroest zitten in hun mening over jou, kan niets daar verandering in brengen. Helaas weet ik dat uit ervaring…Het enige wat je kunt doen is doorgaan met waarmee je bezig bent en hopen en bidden dat mensen ooit met nieuwe ogen zullen kijken. Of dat er nieuwe ogen (als in nieuwe buren) komen die wel open en oprecht kunnen kijken naar wie je werkelijk bent of probeert te zijn.

En soms kom ik dan een overweging tegen van een bevriende priester of dominee en dan durf ik zelf eigenlijk niks meer op te schrijven, omdat diegene zó duidelijk kan schrijven waar de lezing over gaat. Zo ook deze week. Mijn goede vriend pater Tom Buitendijk OCarm* schreef een prachtige preek over de lezing uit Marcus die ik hier graag (en met zijn toestemming) met u deel.

*OCarm wil zeggen dat hij pater is in de orde van de geschoeide Karmelieten. Voor meer informatie zie hier: https://nl.wikipedia.org/wiki/Karmelieten of hier: https://www.karmel.nl/

Preek van Thomas Buitendijk OCarm op de 14e Zondag TPA, 4 juli 2021 bij Marcus 6, 1-6: We vergelijken het menselijk oog wel eens met een camera.
Een zeer ingewikkelde dan. Toch is die vergelijking nooit juist.
Als je twee camera’s vanuit eenzelfde standpunt laat kijken, dan krijg je twee keer hetzelfde beeld.
Als je twee mensen vanuit eenzelfde standpunt laat kijken, dan krijg je twee keer een ander verhaal. De een ziet toch altijd iets anders dan een ander.

In een guerrillaoorlog gebeurde het volgende.
Een groepje van vier militairen is op jacht naar een groepje guerrillastrijders.
Gespannen en waakzaam lopen ze door het struikgewas en zien ineens een open stuk land. Een soldaat ziet plotseling een guerrillaleider lopen en daarachter lopen in gebogen houding een aantal strijders. De soldaat pakt zijn geweer en richt op de leider. “Wat doe je nou”, schreeuwt zijn collega. Daar loopt een herdersjongen met koeien achter zich aan.
Een schokkende ervaring. Je had zomaar een herdersjongen doodgeschoten.
Hoe komt dat nou dat twee mensen hetzelfde plaatje zien en toch iets anders zien? Dat komt omdat we voor we gaan kijken al een heleboel ervaringen hebben opgedaan of in ons hoofd alvast beelden hebben gevormd. Die soldaat was al gespannen en bang: in zijn hoofd zag hij al guerrillastrijder voor hij er echt een gezien had.

Soms moet je ineens van blik veranderen om de werkelijkheid anders te zien.
Meestal gaat dat via een schok. Maar soms willen we die schok niet ondergaan.
In Amerika zei een zwart meisje tegen de dominee: “Ik heb vannacht van God gedroomd?”. “O, mooi’, zei de dominee, “en hoe zag God eruit?”
“Zij is zwart”, zei het meisje. De hele klas was geschokt. Want God was toch een witte man op een troon in de wolken met een lange baard. God was toch een algoede Vader! En zeker geen zwarte!

Zo’n soort schokkende ervaring lezen we vandaag ook in het evangelie.
U moet zich even eerlijk afvragen: als ik toen in de synagoge gezeten had en in Jezus plotseling een buurjongen uit de straat herkende, had ik dan wel in Hem geloofd?

Jezus was timmerman in Nazareth. Als hij een jaar of dertig is vertrekt hij uit de stad. Hij komt bij Johannes de Doper terecht die hem doopt. Jezus die best geraakt is door de oproep tot bekering door Johannes, voelt zich geroepen die oproep tot bekering aan te vullen. Bekeert u, want het Rijk Gods breekt al door.
Die doorbraak van het Rijk Gods is te zien in de genezingswonderen, in de bevrijding van demonische machten, in het aanzeggen van vergeving en het bieden van nieuwe kansen. In Jezus is Gods kracht werkzaam en liefdevol nabij.

Wie God wil zien moet naar Jezus kijken!

Als Jezus dan een groep leerlingen verzameld heeft – vissers uit Kafarnaum – gaat Hij met hen terug naar zijn vaderstad. Blijkbaar wordt Hij er niet warm welkom geheten. Op sabbatdag gaat Jezus volgens zijn gewoonte naar de synagoge. Daar heeft Hij aan de hand van Jozef de Bijbelse boeken gelezen. In de synagoge mag iedere jood die lezen kan het woord vragen. Dat doet Jezus.
Wat Jezus gezegd heeft weten we niet. We mogen aannemen dat hij hetzelfde zegt als tegen de mensen die hij op zijn rondwandelingen ontmoet.
“Heb God lief als je naaste. Blijf vertrouwen op Gods zorg. Wees goed voor elkaar.
Neem de randfiguren zoals zieken, zondaars en vrouwen in nood, op in je gemeenschap. Zoek God niet alleen in het naleven van de geboden. Het geluk van de mensen gaat uit boven alle regels uit”.
Hij spreekt woorden van bevrijding. Niet de wet heeft het laatste woord maar de liefde van God die in mensen zichtbaar wordt. Hier spreekt een profeet!
De toehoorders zijn geschokt. Ze vinden het prachtig wat Jezus zegt.
Ze zouden er best voor willen klappen…. maar je klapt toch niet voor een timmerman. Het kan toch niet wààr zijn dat we Jezus wiens hele familie we kennen, een profeet is die namens God spreekt!?
Wat is Jezus voor hen? Ze zien en hóren een profeet maar ze brengen hem terug tot de vertrouwde timmerman. Niet meer dan dat! Dan hoef je je ook niets van hem aan te trekken. Kortom: ze weigeren de profeet te zien omdat ze beelden van de timmerman in hun hoofd hebben. Hoe kan een timmerman God in hun leven brengen?

Als wij daar in de synagoge gezeten hadden? Hadden wij in Hem een profeet gezien en zouden wij dan wel geluisterd hebben? Het is een menselijke manier van kijken: iemand die we maar al te goed kennen; iemand uit de familie; uit deze buurt; met die opleiding; met die sociale achtergrond. Ongemerkt kijken we vanuit een vóóronderstelling.

Jezus daagt ons uit onze vooronderstellingen los te laten en open te worden voor een nieuwe manier van kijken en luisteren. Zien wij in de prut die deze wereld is Gods Koninkrijk oplichten? Jezus zàg het en vraagt ons met hem mee te kijken.

Durven wij Gods aanwezigheid te zien in mensen die verlangen naar veiligheid en vrede, die bidden om genezing van geestelijke en lichamelijke kwalen?

Zien wij God in mensen die op onbeholpen wijze goed willen zijn voor elkaar en die ons vragen: wees zo goed als God voor mij?

Als wij ons van onze vooronderstellingen kunnen bevrijden dan is God ieder ogenblik nieuw voor ons. Hij komt ons in iedereen en in alles tegemoet. Soms hebben wij een schokkende ervaring nodig om dat te zien.
Als je met een zwart meisje durft te zeggen: “Zij is zwart” dan wordt je wereld heel anders.
Als je de schokkende ervaring kunt doorstaan: “God spreekt tot ons in de timmerman uit Nazareth”, dan zien we God niet meer als een God een machtig Iets of Iemand in een verre hemel. Dan is God in Jezus ons rakelings nabij. Verrassend nieuw.

Als mensen aan ons vragen: “ Wie is God voor jou?” , zouden wij dan durven zeggen: “Voor mij is God de timmerman uit Nazareth” ?

Onlangs liep ik met Rob, mijn geestelijk begeleider, op straat na een intensief gesprek over de verschillen en overeenkomsten tussen de diverse kloosterordes en het belang van contemplatief versus actief leven. En hoe moeilijk het is een contemplatief leven te leiden, al wil ik dat nog zo graag, als je voortdurend afgeleid wordt door de (rest van) de wereld. We liepen naast elkaar in stilte zwaar van onze contemplatieve stemming. Ik begon mijn zin met: Thomas van Aquino, waarop Rob ad rem als altijd antwoordde “ik vroeg me al af wanneer we het eindelijk eens over Thomas zouden hebben!

Lees meer over Thomas van Aquino hier: https://www.heiligen.net/heiligen/01/28/01-28-1274-thomas.php

Thomas van Aquino zegt dat het allermooiste is wanneer je het actief Christelijk leven kunt combineren met een contemplatief leven. En dan bedoelt hij natuurlijk niet dat je de ene helft van de dag aan het werk bent en de andere helft van de dag aan het bidden; nee, het beste zou zijn wanneer je de activiteiten die de dag van je vraagt contemplatief kunt doen. Men moet zich dus oefenen in het contemplatief actief zijn. Dit vraagt heel wat van een mens! Ik probeer al jaren al mijn doen aan God te wijden (AMDG) en streef naar een kalm gemoed. Dat is niet de makkelijkste opdracht vooral gezien het feit dat ik nogal … nou ja, laten we zeggen van nature niet echt kalm ben 😀 😉

Een andere bekende Thomas is Thomas More (1480-1535) die in de rooms-katholieke kerk als martelaar wordt gezien, wat op zich heel bijzonder is want hij was humanist. Hij was de beste vriend van Erasmus en had levendige correspondentie met hem en liet ook zijn vier dochters hem regelmatig schrijven. Thomas More schreef het boek Utopia waarin hij naast de ideale samenleving beschreef ook kritiek kon leveren op de samenleving zoals hij de kende. Thomas More leefde in de tijd van Henry VIII die, zoals wellicht bekend, de kerk van Rome de rug toekeerde toen de paus hem een nietigverklaring van zijn huwelijk weigerde. Henry VIII stichtte toen de Anglicaanse kerk en stelde zichzelf (de koning van Engeland) als hoofd van de kerk aan zodat hij kon scheiden en opnieuw trouwen. Thomas More weigerde hieraan mee te werken en werd uit zijn ambt gezet. Dit is de reden waarom hij in de rooms-katholieke kerk als heilige en martelaar wordt gezien. Lees meer over en van Thomas More hier: https://heiligen.net/heiligen/06/22/06-22-1535-thomas.php

De beroemdste Thomas is natuurlijk Thomas Apostel, ook wel bekend als de Ongelovige Thomas. Omdat hij niet bij de andere apostelen was toen Jezus na Zijn Opstanding op bezoek kwam en hij niet zonder meer het verslag geloofde.

Een van de twaalf, Thomas (dat betekent Tweeling) was er niet bij. Toen de andere leerlingen hem vertelden dat zij de Here hadden gezien, wilde hij het niet geloven. ‘Ik kan het pas geloven,’ zei hij, ‘als ik de wonden van de spijkers in zijn handen zie en met mijn eigen hand voel dat Hij een wond in zijn zij heeft!’ Acht dagen later waren de leerlingen weer bij elkaar. Thomas was er nu ook bij. Zij hadden de deur op slot gedaan. Ineens was Jezus in hun midden. ‘Vrede,’ zei Hij. ‘Thomas, zie je mijn handen en mijn zij? Voel maar en twijfel niet meer. Geloof dat Ik leef!’ ‘Mijn Here en mijn God,’ zei Thomas. ‘Geloof je het nu, omdat je Mij ziet?’ zei Jezus. ‘Gelukkig zijn de mensen die in Mij geloven zonder Mij gezien te hebben.’ Joh. 20, 24-29

Thomas spreekt hier de allereerste geloofsbelijdenis uit: Mijn Heer en Mijn God, daarmee uitsprekend dat Jezus zowel mens als God is. Thomas is derhalve een belangrijke, misschien wel de belangrijkste apostel. Lees meer over Thomas Apostel hier: https://heiligen.net/heiligen/07/03/07-03-0100-thomas.php

Er is een evangelie van Thomas. Dit verslag heeft de Bijbel niet gehaald, zoals veel belangrijke geschriften uit de Bijbel zijn gehouden. In het verslag van de magi (https://juniperpiarachel.com/2021/06/09/roi-magi/) komt het evangelie van Thomas vrij vaak voor. Thomas reist volgens de overlevering richting Azië om het evangelie te verkondigen. En het is dus niet onaannemelijk dat de magi en hij elkaar op enig moment zijn tegengekomen. Natuurlijk zijn alle bewijzen in de nevelen der tijd gehuld en kunnen we alleen maar lezen wat er wel is overgeleverd. En dat mogen we geloven, al is het verstandig dit alles met een korreltje zout te nemen. Al die oude geschriften (inclusief de Bijbel!) moeten we lezen in de wetenschap dat we met moderne ogen naar een oude beschaving kijken. Het is ons aan deze kant van de wereld al moeilijk voor te stellen hoe de mensheid leefde voordat er koud en warm stromend water was, laat staan dat we ons enige voorstelling kunnen maken van hoe te leven zonder schrift, afhankelijk te zijn van mensen die wel kunnen lezen en schrijven om ons te vertellen hoe en wat…..hoewel…..in deze tijd zit het gevaar meer in het feit dat iedereen op elk moment (van) alles kan opzoeken en dat we door de media, de overheid én de grote bedrijven voortdurend worden voorgelogen. Het is makkelijk om iemand na te lopen en veel moeilijker om zelf na te denken. Misschien zou het niet zo een gek idee zijn om als de ongelovige Thomas af en toe te zeggen: ik kan het pas geloven als ik het zelf heb gezien.

http://www.thomasevangelie.nl/ voor de originele tekst, een Nederlandse én Engelse vertaling, commentaren en meer.

Mijn favoriete heilige aller tijden is natuurlijk St. Franciscus. Het is niet voor niets dat zijn dag (4 oktober) is uitgekozen tot werelddierendag. Het verhaal gaat dat hij preekte voor de vogels (omdat ze beter luisteren dan mensen, denk ik 😉 ) Hij is ook degene die de os en de ezel in de kerststal plaatste: Franciscus verlangde ernaar Christus zo getrouw mogelijk na te volgen. Alles wat daarbij kon helpen was welkom. Zo vroeg hij in 1224 toestemming aan de paus om in Greccio een levende kerststal in te richten. Op die manier zouden hij en zijn volgelingen zich nog duidelijker Jezus’ armoede voor de geest kunnen halen. Zijn levensbeschrijver vertelt het als volgt: ‘Toen liet hij een kribbe klaarmaken, daar stro in leggen, en er een os en een ezel bij zetten. En toen hij daarna zijn broeders had laten komen en de mensen toegestroomd waren, weergalmde het bos van de stemmen en maakten het heldere schijnsel van de talloze fakkels en de welluidende, melodieuze gezangen die eerbiedwaardige nacht stralend helder als was het dag; ze zorgden voor een bijzonder gewijde, plechtige sfeer. Vervuld van een diepvrome genegenheid stond de man Gods voor de kribbe; hij liet zijn tranen de vrije loop, maar werd tegelijkertijd doorzinderd van een onzegbare vreugde. Boven de kribbe werd de plechtige heilige mis gevierd en als diaken zong Franciscus het heilig evangelie. Daarna hield hij voor het aanwezige volk een preek over de geboorte van de arme Koning. En telkens wanneer hij diens naam wilde uitspreken, noemde hij Hem in de overmaat van zijn innige liefde het ‘Kind van Bethlehem’. (bron: https://heiligen.net/heiligen/10/04/10-04-1226-franciscus.php

Andere favoriete heiligen van mij zijn de heilige Rita, schutspatrones van de hopeloze zaken. Zij werd heilig verklaard in 1900. https://heiligen.net/heiligen/05/22/05-22-1457-rita.php En natuurlijk sint Antonius, schutspatroon van de verloren zaken. Als je iets kwijt bent, roep je zijn voorspraak aan met het volgende rijmpje: sint Antonius, beste vrind, zorg dat ik mijn … weer vind! En vergeet hem niet te bedanken wanneer je het verloren voorwerp weer teruggevonden hebt. Hij stierf op 36-jarige leeftijd en werd al een jaar na zijn dood heilig verklaard, een record dat nog steeds staat. https://heiligen.net/heiligen/06/13/06-13-1231-antonius.php En natuurlijk Titus Brandsma, al wordt hij pas binnenkort heilig verklaard, zijn leven en werk is een groot voorbeeld. Zeker in deze tijd. De lijst van heiligen die bewonder is nog veel langer, maar voor nu laat ik het hier even bij.

Moeder Teresa hoort niet in dit rijtje thuis en toch wil ik hier nog een citaat van haar delen. Gewoon omdat het zo ontzettend goed aansluit bij de huidige situatie in de wereld: Tegenwoordig is de meest verschrikkelijke ziekte in het Westen niet tbc of lepra; maar zich ongewenst, ongeliefd en in de steek gelaten voelen. Wij moeten de lichamelijke ziekten met medicijnen verzorgen, maar het enige geneesmiddel voor de eenzaamheid, de verwarring en de wanhoop is de liefde. Veel mensen in deze wereld sterven bij gebrek aan een beetje brood, maar er sterven er meer door een gebrek aan een beetje liefde. De armoede in het Westen is een ander soort armoede; het is niet alleen een armoede door eenzaamheid, maar ook een gebrek aan spiritualiteit. Er bestaat een honger naar liefde zoals er een honger naar God bestaat. *einde citaat* Laten we elkaar dus liefhebben met een honger die grenst aan fanatisme en elkaar altijd het allerbeste gunnen. De wereld lijdt enorm onder leugens en bedrog, gaat daar bijna aan onderdoor en alleen liefde kan dit alles overwinnen.

Ik ging een paar dagen lopen met volle bepakking om te trainen voor mijn bedevaart. Want oefening baart kunst en hoewel ik in goede conditie ben en veel en graag loop, draag ik toch meestal geen zware rugzak op mijn rug met daarin hangmat, slaapzak, brevier, eten en drinken. Ik ging vol goede moed op pad en begon in Den Helder over de dijk naar het zuiden te lopen. Bij de vuurtoren Lange Jaap nam ik een lange afstandswandeling (LAW) door de Donkere Duinen. Prachtig is het daar!

De Donkere Duinen zijn in plaats van met helmgras met gras, vlierbomen en mos begroeit, daardoor kleuren ze donkerder dan andere duinen, vandaar de naam. In de Donkere Duinen leven nog heel veel konijnen. Ook hier waren konijnenziektes rond als myxomatose en snot, maar minder dan in de rest van ons land. Dat heeft nog een groot voordeel, naast dat het ontzettend schattig is al die baby-konijntjes te zien rondhuppelen, namelijk de tapuit. Dat kleine zangvogeltje nestelt in verlaten konijnenholen en komt in deze duinen dus nog vrij veel voor. Ik heb er tenminste een hoop zien vliegen! 🙂

Het lopen ging me vrij makkelijk af, al zeg ik het zelf. Ik stond niet op tijd, hoefde nergens per se heen of te zijn en genoot van het milde weer en de prachtige omgeving. Toen de LAW die ik volgde terug afboog naar het noorden, ben ik een andere LAW gaan volgen die verder naar het zuiden ging. De wandelkaarten van de ANWB zijn hierbij zeer behulpzaam. Alle wandelroutes en alle afslagen hebben een nummer en die kun je op de kaart makkelijk terugvinden, zodat je altijd precies kunt weten waar je bent. Later heb ik ook nog een stuk over het strand gelopen. Halverwege de middag brak de gesp van mijn rugzak. Ik heb dat provisorisch gerepareerd met een touwtje dat ik gelukkig bij me had, maar mijn tempo was toch ernstig vertraagd. Lopend met een zware rugzak die op half zeven hangt is niet fijn, dat kan ik u vertellen. Ik heb dus twee bomen gezocht om mijn hangmat tussen te hangen en besloot de volgende dag al terug te lopen. Dat kwam me sowieso beter uit want omdat ik slecht nee kan zeggen, heb ik nog twee vieringen staan in mijn agenda en daarvoor mag ik echt nog wel even orgel gaan studeren.

Twee bomen vinden die op redelijke afstand van elkaar staan, een beetje ondergroei hebben en niet te dicht op de weg of het pad staan is in Noord-Holland geen sinecure! Maar het is me gelukt en de volgende dag ben ik over het strand teruggelopen. Het waren twee heerlijke dagen en ik zie mezelf echt wel langer dan twee dagen lopen, maar eerst mijn rugzak repareren (en die twee vieringen spelen)

Zelf maak ik altijd melk van havervlokken. Dat is snel en goedkoop. De overgebleven geplette havervlokken gooi ik op de composthoop. Vogels zijn er dol op! Vooral kauwen, kraaien en merels. Zelfs als we aan het werk zijn in de tuin, komen de vogels gewoon aangevlogen, inspecteren de composthoop, gaan lekker rustig zitten eten en vliegen alleen op als we te dichtbij komen of als we onverwachte bewegingen maken.

Het is mijn ervaring dat als ik de dieren met rust laat, zij mij ook met rust laten. (Helaas werkt het met mensen niet altijd zo!)

Hier in huis wordt zo min mogelijk weggegooid. We vangen het hemelwater op in een regenton en daarmee bewateren we de moestuin. Groenafval gaat allemaal op de composthoop, waar het nog eens zorgvuldig wordt uitgeplozen door vogels en insecten. Alles wat overblijft, spit ik komend voorjaar onder de grond en dan begint het hele circus weer van voor af aan.

Laatst lag ik, samen met Reinier in de hangmat en mijn boek was uit. Ik was te lui om op te staan om een nieuw boek of mijn e-reader te gaan pakken (ik had een heus papieren boek van mijn zus geleend) en ik lag dus een beetje dromerig Reinier te kriebelen en hij liet allemaal haren los. Logisch natuurlijk, want hoewel bulletjes maar een dun jasje aanhebben verharen ook zij wanneer het weer warmer wordt. Ik haalde hele polletjes haar van zijn vacht en gooide die naast de hangmat op de grond. Onmiddellijk kwamen er musjes aan die de polletjes haar oppikten en meenamen in hun snavel. Ik neem aan dat er nu een mussenfamilie lekker warm in een nestje vol met Reiniers haren slaapt. ❤

Oordeel niet, opdat u niet geoordeeld wordt; want met het oordeel waarmee u oordeelt, zult u zelf geoordeeld worden; en met welke maat u meet, zal er bij u ook gemeten worden. Waarom ziet u wel de splinter in het oog van uw broeder, maar merkt u de balk in uw eigen oog niet op? Of, hoe zult u tegen uw broeder zeggen: Laat toe dat ik de splinter uit uw oog haal; en zie, er is een balk in uw eigen oog? Huichelaar, haal eerst de balk uit uw oog en dan zult u goed kunnen zien om de splinter uit het oog van uw broeder te halen. Mat. 7, 1-5

Wat voor de een afval is, is voor de ander van grote waarde. Reinier heeft echt zijn wintervacht in de zomer niet nodig, terwijl de mussen een lekker warm bedje voor hun kuikentjes goed kunnen gebruiken. Ik maak van havervlokken melk en die gebruik ik om te bakken en in de koffie. De prut die overblijft heb ik niet van node, maar merels, kauwen en kraaien hebben er een heerlijke maaltijd aan.

Je weet je goed te verontschuldigen en je handelingen mooier voor te stellen, en je wilt de verontschuldigingen van anderen niet aanvaarden. Het zou eerlijker zijn om jezelf te beschuldigen en je naaste te verontschuldigen. Als je wilt dat men je verdraagt, verdraag ook anderen. Zie hoever je nog van de ware liefde en de ware nederigheid af bent, welke zich niet boos maakt of verontwaardigd is over iemand anders, maar over zichzelf. Het is geweldig om goed te leven in gezelschap van goede en vredige personen, dat bevalt natuurlijk iedereen. Iedereen heeft graag vrede en heeft meer genegenheid voor hen die denken zoals wij. Maar om in vrede te kunnen leven met harde mensen, kwaadaardigen en ongedisciplineerden die ons tegenstaan, is een grote genade, een lofwaardige en moedige manier van leven…  Degene die beter met het lijden om kan gaan, zal een diepere vrede bewaren. Hij is overwinnaar van zichzelf en meester van de wereld, vriend van Christus en erfgenaam van de hemel. uit: De navolging van Christus van Thomas à Kempis

Lees meer over Thomas à Kempis hier https://nl.wikipedia.org/wiki/Thomas_a_Kempis

Geef dus niet te gauw op over wat anderen doen. Je weet niet wat ze nodig hebben. Het enige is dat je niet oordeelt en zonder oordeel geeft. Wat ik niet nodig heb, en een ander kan het gebruiken, waarom zou je dan vasthouden aan wat je hebt? Als je het niet nodig hebt, geef het dan aan iemand die het goed kan gebruiken!

De bijl van Gods oordeel ligt al aan de wortel van de bomen: elke boom die geen goede vruchten draagt, wordt omgehakt en in het vuur gegooid.’ De mensen vroegen: ‘Maar wat moeten wij dan doen?’ ‘Als u twee jassen hebt,’ antwoordde hij, ‘geef dan één ervan aan iemand die er geen heeft. Als u eten over hebt, geef het aan iemand die honger heeft.’ Lucas 3, 9-11

Het is een cliché, ik geef het toe en toch….de meeste clichés zijn dat geworden precies omdat ze dat zijn: cliché. Sommige dingen gebeuren altijd op (vrijwel) identieke wijze. Er zijn niet zoveel keuzes in wat je overkomt. Je hebt wél keuze in hoe je ermee omgaat. Trek ergens een deur open en mensen hebben een verhaal. Het gaat over scheiding, verlies, pijn, vertrouwen en verlies daarvan, liefhebben en haten….elk verhaal is anders en toch is elk verhaal hetzelfde. Als we nu maar eens zouden begrijpen dat we allen één zijn. Als we nou eens zouden kunnen zien dat elk mens zijn eigen sores heeft en zijn eigen manier om daar mee om te gaan en dat die sores niet zoveel verschillen met de onze. En dat, hoewel ik misschien heel anders met hetzelfde probleem omga dan mijn buurvrouw, begrip voor de situatie en het omgaan daarmee komt van het feit dat mijn eigen problemen (vrijwel) identiek zijn.

U kunt niet twee heren dienen. Want u zult de ene haten en de andere liefhebben, of omgekeerd. Zo kunt u ook niet God dienen en tegelijk uw hart op het geld zetten. Ik geef u deze raad: maak u geen zorgen over eten, drinken en kleren. Uw leven is belangrijker dan het voedsel! En uw lichaam is belangrijker dan kleding! Let eens op de vogels. Die maken zich geen zorgen over wat zij moeten eten. Zij hoeven niet te zaaien of te oogsten of te bewaren, want God geeft hun wat zij nodig hebben. U bent voor Hem toch meer waard dan de vogels! Al die zorgen maken uw leven geen dag langer. Waarom zou u zich zorgen maken over kleding? Kijk eens naar de bloemen in het veld. Die staan daar te bloeien zonder zich druk te maken. En toch zag koning Salomo, met al zijn pracht en praal, er niet zo mooi uit als zij. Als God zo goed zorgt voor de bloemen, die vandaag in het veld staan en morgen weg zijn, zal Hij dan niet nog veel beter voor u zorgen? Wat hebt u toch weinig vertrouwen in Hem! Maak u dus geen zorgen over wat u zult eten of aantrekken. Met dat soort dingen vullen de ongelovigen hun leven. Uw hemelse Vader weet heel goed wat u allemaal nodig hebt. Geef het Koninkrijk van God en het doen van zijn wil de hoogste plaats in uw leven. Al het andere zal u dan geschonken worden. Maak u geen zorgen voor de dag van morgen. Ook morgen zal God u weer geven wat u nodig hebt. Elke dag heeft al genoeg aan zijn eigen problemen.’ Mat. 6, 24-34

Als ik kijk naar het gezin waarin ik ben opgegroeid, zie ik hoe verschillend mensen zijn. We zijn thuis met zes, drie zonen, drie dochters. We zijn allemaal van dezelfde Vader en Moeder en hoewel de oudste drie ergens anders zijn geboren, zijn we toch voornamelijk in hetzelfde huis groot geworden. Toch kun je nergens zes mensen vinden die meer van elkaar verschillen dan wij! Toch zijn we familie en met de mogelijkheden die we hebben, zorgen we nu samen voor onze Moeder. (Hoewel samen in dit verband meer betekent zoiets als ieder voor zich op zijn eigen manier op zijn eigen tijd … )

Belangrijk is het om te concentreren op wat we met elkaar gemeen hebben en niet blind te staren op de verschillen. Dat is niet altijd even makkelijk. Soms is er behalve onbegrip, ook nog jaloezie, afgunst of een misgunnen dat in de weg zit. Misschien is het pas mogelijk met mildheid en begrip naar de ander te kijken als je begrip en mildheid voor jezelf op kan brengen. Dit is de andere kant van het belangrijkste gebod: heb God lief boven alles en de naaste lief ZOALS JEZELF

Een bijbelgeleerde die stond te luisteren, hoorde hoe raak Jezus de Sadduceeën antwoordde. Hij kwam dichterbij en vroeg: ‘Wat is het belangrijkste gebod?’ Jezus antwoordde: ‘Dat is: “Luister Israël, de Here is onze God, de Here is één. Heb de Here, uw God, lief met heel uw hart, met heel uw ziel, met heel uw verstand en met heel uw kracht.” En het gebod dat daarna komt, is dit: “Heb uw naaste net zo lief als uzelf.” Belangrijker geboden dan deze twee zijn er niet.’ Mat. 12, 28-31

Het is dus zaak naar mezelf te kijken en te zien naar de dingen die mij gelijk maken aan de ander, naar hoe de ander dezelfde problemen heeft als ik en die anders oplost. Het is belangrijk te leren dat hoewel andere mensen dezelfde problemen op een andere manier oplossen, dit niets zegt over de waarde van het probleem noch over de waarde van de oplossing. De problemen lijken op elkaar, de oplossingen wellicht niet. Maar wat goed is voor mij is niet per definitie goed voor de ander en vice versa.

De Engelse kluizenaar Julian van Norwich (1342-1416/1423?) beschrijft het zo mooi. Zij was een ongeschoold meisje dat haar bijzondere gebedservaringen opschreef in het boek “Openbaringen van Goddelijke liefde” Zij leefde in een cel gebouwd tegen de Julianakerk in Norwich (UK) Zij vroeg in haar gebed aan God drie dingen: dat zij de pijn van Christus mocht voelen, dat zij lichamelijk die pijn zou mogen dragen en dat haar verlangen naar eenheid met God zou mogen groeien. Na twintig jaar contemplatie herschreef ze haar eigen schrijven, ditmaal uitgebreider, met meer overpeinzingen. Het boek wordt tot op de dag van vandaag gelezen…hoewel ik me serieus afvraag hoe dan? Want zelf heb ik een hardcover exemplaar in mijn boekenkast staan dat ik kocht toen ik in Norwich was, maar ik zie het online nergens te koop aangeboden. Wel vind ik diverse studies over haar schrijven en ook een biografie, wat een hagiografie zou moeten heten volgens mij 😉

Gods liefde voor ieder van ons is niet alleen onmetelijk en onvoorwaardelijk; ook bestond zij al voor wij zelf bestonden. Maakt u niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt voor zichzelf. Zoals ook deze dag voor zichzelf zorgt. Het komt goed.

Nu iets over het bidden. Wees niet zoals de schijnheiligen: die bidden zo dat iedereen het kan horen en zien, op de hoek van de straat en in de synagoge. Zij hebben hun beloning al. Als u bidt, ga dan uw kamer in, doe de deur achter u dicht en bid tot uw Vader in het verborgene. En uw Vader, die ziet wat er in het verborgene gebeurt, zal u belonen. En wees bij het bidden niet langdradig en gebruik geen zinloze woorden, zoals de andere volken doen. Want die denken dat hun gebeden worden verhoord als zij veel woorden gebruiken. Doe niet zoals zij. Bedenk dat uw Vader precies weet wat u nodig hebt, al voor u Hem erom vraagt! Bid daarom dit gebed: Onze Vader in de hemel, laat uw naam alle eer ontvangen. Laat uw Koninkrijk komen. Laat uw wil op de aarde worden gedaan, net zoals in de hemel. Geef ons vandaag het eten dat wij nodig hebben. Vergeef ons onze schulden, zoals wij anderen hun schulden vergeven. Breng ons niet in beproeving, maar verlos ons van de duivel. Want als u de mensen vergeeft wat zij verkeerd hebben gedaan, zal uw hemelse Vader ook u vergeven wat u verkeerd hebt gedaan. Maar als u hen niet vergeeft, zal uw hemelse Vader ook u niet vergeven. Mat. 6, 5-15

Uw wil geschiedde…of zoals in deze vertaling staat Laat Uw wil op aarde worden gedaan, net zoals in de hemel. Het lijkt slechts een bede te zijn. In de zin van dat wij hopen dat op aarde Uw wil gedaan wordt, zoals ook in de hemel slechts Uw stem geldt. Zoiets. Maar zou er niet iets actievers achter kunnen zitten? Zou het niet zo kunnen zijn dat van ons gevraagd wordt Zijn wil te horen en te verstaan? En ook te doen dan, natuurlijk!

Mijn ervaring met leven is dat je niet zoveel keus hebt. Het lijkt misschien of ik mijn wil doe, maar meestal loopt het toch anders. De mens maakt plannen en God lacht. Afgelopen week ben ik begonnen met looptraining in volle bepakking. Ik heb niet gewogen hoeveel mijn rugzak weegt en ik heb niet bijgehouden hoeveel kilometers ik gelopen heb. Ik ben op pad gegaan, heb uren gelopen en toen ik in een bos aankwam, heb ik een fijn plekje gezocht om te picknicken. Het was niet een plek waar ik mijn hangmat op kon hangen dus na een uurtje ben ik verder gelopen op zoek naar een plek waar dat wel kon en heb ik heerlijk geslapen onder de blote sterrenhemel. Natuurlijk waren er een boel insecten (lang leve de klamboe!) en ook vogels, maar ik heb verder verbazend weinig dieren gezien. Ik heb een muis gezien en een rat gehoord en dat was het wel zo’n beetje… Nog een paar van dit soort trainingsdagen en nachten en ik ga serieus op pad, om weken weg te blijven….hopelijk!

Het lopen zonder speciaal doel, gewoon om te lopen, geeft veel ruimte in mijn hoofd voor andere zaken. Ik geef mijn voorliefde voor duidelijkheid en orde over aan mijn voeten die de weg volgen die op het moment het fijnst voelt. Met de wind in het gezicht of juist in de rug, onderweg naar beschutting van de zon (dáár zie ik schaduw) terwijl in mijn hoofd psalmen en gebeden rondzingen. Soms blijft een zin hangen en denk ik uren na over een betekenis die wellicht niet voor de hand ligt, maar toch belangrijk is om achter te komen. Uw wil geschiedde…

Teresa van Avila leefde van 1515 tot 1582. Zij was Karmelietes en een zeer bijzonder mens. Zij was een mystica die vele visioenen heeft gehad en beschreven. Zij had ook vele levitatie ervaringen. Het verhaal wil dat ze tegen haar medezusters zei: als ik weer opstijg, trek je me aan mijn habijt naar beneden! Zij heeft prachtige werken geschreven die tot op de dag van vandaag de moeite van het lezen waard zijn. Zij schrijft (natuurlijk) ook over het Onze Vader, en in het bijzonder over deze zin. “Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel”. Goede Meester, wat is het heerlijk voor mij te bedenken dat U de vervulling van uw wil nooit aan mijn ellendige omzichtigheid liet! In wat voor toestand zou ik mij bevinden Heer, indien het van mij zou afhangen of uw wil vervuld werd of niet. Vandaag vertrouw ik U in alle vrijheid de mijne toe, hoewel niet belangeloos, want na een lange ervaring is me bewezen hoe nuttig het is mijn wil geheel en al aan de Uwe te onderwerpen. O, mijn vriendinnen, wat een voordeel vinden wij erbij of welk een verlies, zo we ons niet houden aan de beloften die we de Heer doen in het Onze Vader! *einde citaat* Ik vind het zo een mooi voorbeeld van omdenken (avant la lettre) Natuurlijk! Niet belangrijk wat ik wil, niet belangrijk wat de mens wil, uiteindelijk is het toch God wiens wil gedaan wordt. Ik kan tegenstribbelen en mijn eigen weg stug blijven volgen, maar uiteindelijk komt mijn weg toch uit daar waar God wil dat ik ben. Zou het niet sneller en minder pijnlijk zijn als ik direct Zijn weg en Zijn wil volg? Maar zo werkt het niet! Het is voor mij niet alleen moeilijk om achter te komen wat Zijn wil dan precies inhoudt, Zijn gave van vrije keus bepaalt mijn weg en pas bij totale vrijwillige overgave wordt het duidelijk wat vrijheid precies betekent.

 Teresa: Ik wil je dus waarschuwen en je in herinnering brengen wat zijn wil is. Vrees niet dat deze bestaat in het schenken van rijkdom, genot, eer noch al die dingen van hierbeneden. Hij heeft je lief. Hij waardeert te zeer wat je Hem geeft. Hij wil je met gulheid terugbetalen, vermits Hij je in dit leven reeds zijn Koninkrijk geeft. Bemerk dus dochters, wat Hij gaf aan Hem die Hij het meest liefhad en je zult begrijpen waarin zijn wil bestaat. Dat zijn zijn gaven hier op aarde. Degenen die Hij minder liefheeft, geeft Hij minder in verhouding tot de moed die Hij in ieder van ons bemerkt en volgens de liefde die wij Zijne Majesteit toedragen. Hij ziet dat wie Hem veel bemint, veel kan lijden voor Hem. Wie weinig liefheeft kan dit weinig. Ik ben er innig van overtuigd dat onze krachten om een lichter en een zwaarder kruis te dragen zich afmeten aan onze liefde. *einde citaat* Ik was altijd overtuigd dat God veel aandacht geeft aan die mens van wie Hij veel houdt. En goddelijke aandacht betekent niet dat alles van een leien dakje gaat, misschien wel juist niet. In de platitude: kracht naar kruis resoneert een zekere waarheid. Als je veel te verduren krijgt in je leven, krijg je ook veel kracht de lasten te dragen. Teresa leert me dat het eerder andersom is. Hoe meer ik van God houd, hoe meer Hij me te dragen geeft omdat Hij weet dat ik het kan dragen omdát ik zoveel van Hem houdt.

Teresa: Al mijn raadgevingen die je in dit boek zult vinden hebben als doel: ons geheel en al aan de Schepper geven, onze wil aan Hem overlaten en ons onthechten van de schepselen. Je moet nu reeds begrepen hebben dat dit belangrijk is. Ik dring er dus niet langer op aan. Ik zal alleen maar zeggen waarom onze goede Meester hier voornoemde woorden plaatst. Hij die weet wat wij allemaal te winnen hebben door ons aan de dienst van zijn eeuwige Vader toe te wijden. Zo bereiden wij ons voor om in korte tijd het doel van onze reis te bereiken en het levende water te drinken aan de bron die je kent. Want zo we onze wil niet totaal aan de Heer overgeven opdat Hij in ons zou handelen naar de zijne, zal Hij ons nooit toestaan er aan te drinken. *einde citaat* Ik laat mijn voeten de weg volgen en gebruik mijn eigen gezonde verstand om veilig te reizen. Ik reis zoals Teresa dat deed, lopend. (Hoewel ik me meen te herinneren dat ze vaak reisde met een paard en wagen vanwege haar broze gezondheid) Ik loop en denk en zing en bid en loop. Het enige boek dat ik steeds meeneem is mijn brevier, maar misschien ga ik ook de boeken van Teresa nog maar eens herlezen.

Vind hier de boeken van Teresa:

https://www.bol.com/nl/p/innerlijke-burcht/9200000048487141/?referrer=socialshare_pdp_www

https://www.bol.com/nl/p/het-boek-van-mijn-leven/9200000010818031/?referrer=socialshare_pdp_www

https://www.bol.com/nl/p/weg-van-volmaaktheid-en-kleinere-werken/9200000048616972/?referrer=socialshare_pdp_www

Helaas geen van allen beschikbaar als e-book.

Volmaakt zijn….een onmogelijk iets waar toch ieder mens naar dient te streven. God weet dat wij niet volmaakt zijn. Hij houdt van ons zoals we zijn. Wat overigens niet wil zeggen dat we niet moeten proberen toch boven onszelf uit te groeien. God kwam naar de aarde als mens. Hij deed dat om als eniggeboren Zoon van de Vader, als volmaakt en zondeloos mens de hele wereld naar een hoger plan te leiden. Hij deed dat om te laten zien dat Hij van ons houdt zoals we zijn, ook al zijn we niet volmaakt. Zelfs al streven we nauwelijks naar zondeloos zijn. Wat ook weer niet wil zeggen dat God alles maar laat waaien. Het is zeker wel de bedoeling dat ik mezelf voortdurend vooruit duw om meer in Zijn Licht te mogen staan, om de beste versie van mezelf te worden. Daarvoor moet ik bruggen bouwen, rivieren oversteken, ellende en narigheid doorstaan en nog steeds Zijn lof prijzen en Hem dankbaar zijn. Zoals Job zegt: zouden we het goede wel en het kwade niet aannemen?

Zijn vrouw zei tegen hem: ‘Blijf je nog steeds zo gelovig, ondanks alles wat je moet meemaken? Vervloek God toch en sterf!’ Maar hij antwoordde: ‘Dat is dom gepraat. Verwachten wij alleen maar goede dingen uit de hand van God en nooit tegenslag of moeilijke dingen?’ Ondanks al deze tegenslagen kwam er geen verkeerd woord over Jobs lippen. Job 2, 9-10

Job is mijn absoluut mijn favoriete Bijbelboek. Ik heb het al diverse keren van voor tot achter gelezen. En ook heb ik verschillende studies over Job gelezen. Onlangs nog deze: The Book of Job. Commentary, notes & study questions van de Ignatius Catholic Study Bible https://www.bol.com/nl/p/ignatius-catholic-study-bible-job/9200000022855210/?referrer=socialshare_pdp_www Ik wil niet zeggen dat mijn leven even ellendig is als dat van Job, maar het is zeker geen picknick. 😉 Ondanks alles blijf ik God loven en eren en wil ik dagelijks voor Hem muziek maken. Toch streef ik naar volmaaktheid, heiligheid, een boven mezelf uitstijgen….

“Wees dus volmaakt, zoals uw hemelse Vader volmaakt is.”

Het commentaar dat Moeder Teresa gaf bij de Bijbeltekst van vandaag:

Er gaan verschrikkelijke verhalen over moeder Teresa de ronde. Mensen twijfelen aan haar heiligheid. Ze zou bijzonder onaardig zijn geweest, een feeks, een kleine dictator….Ik denk, ze was gewoon mens zoals ik. Ze heeft in onmogelijke omstandigheden kleine en minder kleine wonderen verricht. Wat maakt iemand precies heilig? Zouden ALLE heiligen die op de heiligenkalender staan een vrijwel volmaakt mens zijn geweest? Ik denk het toch niet! Veeleer worden mensen heilig (en/of heilig verklaard, want dat zijn twee verschillende dingen…..ook dat is mensenwerk!) omdat ze ondanks erbarmelijke omstandigheden kiezen voor de juiste weg. Kiezen voor liefde, kiezen hun eigen weg te gaan ondanks tegenstroom, kiezen onze Heer Jezus Christus te volgen en Zijn liefde openbaar te maken. Zijn liefde en licht uit te dragen in deze duistere wereld.

Ik kies ervoor mijn eigen weg te volgen zoals God die mij laat zien. Ik kies ervoor Zijn liefde en licht bij me en uit te dragen. Ondanks de vele tegenslagen, oneerlijke uitdagingen en tegenwerkingen die ik in mijn leven ervaar blijf ik daaraan trouw! Niet omdat ik heilig ben of wil worden. Niet omdat ik volmaakt ben of daar zelfs maar naar streef. Enkel en alleen omdat een leven zonder God, zonder Zijn liefde, zonder Zijn licht, ondraaglijk zou zijn.

Zoek God. Niet omdat je Hem nodig hebt, maar omdat Hij het waard is gevonden te worden.

“Wees dus volmaakt, zoals uw hemelse Vader volmaakt is.”

Een kind zonder conceptie en een maagdelijke geboorte, dát kan ik nog wel geloven, maar waar haal je drie wijze mannen vandaan??? 😀

De wijzen uit het Oosten. Toen nu Jezus geboren was te Bethlehem in Judea, in de dagen van koning Herodes, zie, wijzen uit het Oosten kwamen te Jeruzalem, en vroegen: Waar is de Koning der Joden, die geboren is? Want wij hebben zijn ster in het Oosten gezien en wij zijn gekomen om Hem hulde te bewijzen. Mat. 2, 1-2

De wijzen, de magiërs, de koningen, de sterrenkundigen, nergens in de bijbel staat wie ze precies waren, waar ze precies vandaan kwamen, hoeveel het er waren. Het aantal drie is waarschijnlijk afgeleid van de geschenken, drie in getal, die wél genoemd worden in de Bijbel. En zij gingen het huis binnen en zagen het kind met Maria, zijn moeder, en zij vielen neder en bewezen hem hulde. En zij ontsloten hun kostbaarheden en boden hem geschenken aan: goud en wierook en mirre. Mat. 2, 11 Toch zijn er zoveel verhalen rondom hen. Het is dan ook een zeer romantisch verhaal: een aantal mensen die, gestuurd en geleid door een ster, op pad gaan op zoek naar een iemand die naar verluid de wereld zal veranderen. Ze weten niets en gaan toch. Dat is wat geloof is: niet zeker weten waarheen je gaat en toch gaan!

In 2021 heb ik al 23 boeken gelezen. Gemiddeld lees ik 30 boeken per jaar, dus het ziet er naar uit dat ik dit jaar ruim boven mijn gemiddelde uit ga komen. Ik ben nu bijna aan het eind van het boek Revelation of the Magi. The lost tale of the Wise Mens’s journey to Bethlehem. (First English translation of a forgotten ancient manuscript) Toen ik het e-book kocht, dacht ik eerlijk gezegd dat het een roman was; ik had waarschijnlijk de toch overduidelijke ondertitel over het hoofd gezien 😉 Maar het blijkt een stokoud manuscript te zijn. Ik zou zelfs willen zeggen een apocrief Bijbelboek, maar ik ga daar niet over.

Het boek vertelt over de eerste verschijning van de ster en over de reis van de mannen naar Bethlehem. Ook wordt er een plausibele verklaring gegeven voor de namen die hen in de loop van de geschiedenis worden toebedeeld. Mocht je geïnteresseerd zijn in de verhalen áchter de Bijbel, dan is dit zeker een dikke aanrader!

https://www.bol.com/nl/p/revelation-of-the-magi/9200000005294106/?referrer=socialshare_pdp_www

Ergens in het boek staat dat de ster die hen de weg wees de zon deed verbleken als de maan op een zomerdag. Denk aan hoe de maan eruit ziet als je haar overdag kunt zien…..zo zag de zon eruit toen de ster scheen….

Wat me verder aanspreekt en opvalt aan dit verhaal is de stelligheid waarmee de ster duidelijk maakt dat Jezus voor werkelijk de gehele mensheid is gekomen, voor al onze zonden aan het Kruis is gestorven, voor ieders heil is opgestaan. This is the one that you saw who is in many forms that appeared to you, but is not deprived of either my love or the person of his glory. And no one exists over him or over his majesty to speak of how he is, exept me, and I and he, we are one in unspeakable glory. *einde citaat* Ik ben al langer overtuigd van het feit dat er hoewel er veel verschillende religies bestaan, er maar één God is die zich in verschillende vormen en op verschillende manieren openbaart. Om de mensheid te (kunnen) bereiken, past Hij zich aan opdat ieder Hem kan vinden.

Binnenkort ga ik ook op pad. Mijn pelgrimage zou eigenlijk vandaag beginnen, op de geboortedag van mijn vader (9 juni 1926) maar een lichte hielblessure heeft mij gedwongen tot enige uitstel. Ik heb weliswaar geen ster om mij te leiden, maar ik heb goede ANWB wandelkaarten gekocht 😉 Ik weet ook niet precies waar ik heen ga, al heb ik mezelf wel een einddoel gesteld. Ik ga op pad en laat de Geest mij leiden. Geloof is niet zeker weten waarheen je gaat, en toch gaan.

Journey of the Magi – Sassetta